jamejamnashriyat
نشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۸۹۴۴۷۵ ۲۳ فروردين ۱۳۹۵  |  ۰۰:۰۱

اگر مهاجم نوک یک تیم فوتبال توپ را از مقابل دروازه خالی به بیرون می‌زند، تقصیر سرمربی چیست؟ سرپرست چه گناهی دارد؟ آیا مدیرعامل مقصر است؟ گاه همه ـ یا لااقل در حد مقدور و معقول و مقبول ـ مقدمات و ابزار لازم برای به سر و سامان رسیدن یک اثر فراهم و مهیاست، اما کم‌لطفی‌ها و فقدان خلاقیت و خساست در صرف زمان و به خرج دادن انرژی لازم و مکفی باعث می‌شود نتیجه، آنی نشود که انتظار می‌رود و شایسته و بایسته است.

تشبیه فرآیند تولید آثار و سریال‌های نمایشی در تلویزیون چندان بی‌شباهت به مناسبات حاکم بر یک تیم فوتبال نیست. همان‌گونه که ممکن است مدیرعامل یک تیم فوتبال، برای تامین هزینه‌های جاری به هر دری بزند تا بهترین مربی و بازیکن را جذب تیمش کند و البته مناسب‌ترین امکانات را در اختیارشان بگذارد، مدیر گروه فیلم و سریال یکی از شبکه‌های تلویزیون هم با وجود همه کمبودها و چالش‌های مالی و اعتباری، کمر همت ببندد به جذب هنرمندان باسابقه و آزمون پس‌داده و تامین امکانات مناسب و سخت‌افزارهای استاندارد، تا مگر اثری نمایشی پا بگیرد جذاب و مخاطب‌پسند.

رسانه ملی در سال‌های اخیر همواره از کمبود اعتبارات رنج برده است، اما در عین حال، از غنی‌سازی اوقات فراغت مخاطبانش کم نگذاشته و با همه داشته‌ها و نداشته‌هایش کوشیده سریال‌ها و مجموعه‌های نمایشی جذاب و پرتعلیقی را برای مردم ایران تولید کند و روی آنتن ببرد. در همین زمینه است که مجرب‌ترین و خوش‌ذوق‌ترین کارگردانان و خلاق‌ترین و بااستعدادترین بازیگران و حرفه‌ای‌ترین و کارآزموده‌ترین عوامل فنی به کار دعوت شده و دستمزدهای گاه گزاف‌شان با وجود همه کمبودها و کاستی‌های بودجه‌ای تامین می‌شود به این امید که لبخند رضایتی نقش ببندد برگوشه لبان مخاطبان.

قضا را ببین، که در همین سال‌های عسرت چه مجموعه‌ها و سریال‌های جذاب و پرمخاطبی که شکل نگرفت بر تصویر قاب جادویی و چه خاطره‌های خوشی که رقم نخورد برای دوستداران و هواداران، همه برآمده از خلاقیت و ذوق و طبع هنرمندانه عوامل و کارگردان و بازیگر.

یک پرسش اساسی و تامل‌‌برانگیز؛ اگر کفگیر خلاقیت یک کارگردان به ته دیگ خورده و نمی‌تواند سریالش را بخوبی رو به جلو ببرد و جذاب و گیرا از آب و گلش درآورد، گناه رسانه ملی چیست؟ اگر بازیگری که اتفاقا نقش‌آفرینی‌های ماندگار و خاطره‌انگیزی را در کارنامه خود دارد، در مقابل دوربین یک سریال تلویزیونی دست و پا بسته و منفعلانه رفتار می‌‌کند، تقصیر به خود او و کارگردان بازمی‌گردد یا تلویزیون؟!

کمبود بودجه و ضیق وقت، در این سال‌های واپسین، محمل و بهانه خوبی شده برای توجیه سَمبَل‌کاری‌ها و به خاکی زدن‌های برخی هنرمندان. کارگردانی که سریالی کسالت‌آور را جمع و جور کرده، دم از تنگناهای مالی می‌زند و بازیگری که در جلوی دوربین فقط راه رفته و طوطی‌وار دیالوگ گفته، از ضیق وقت می‌نالد.

در اینجا باید این پرسش را مطرح کرد که چگونه است کارگردانی مانند سیروس مقدم می‌تواند چهارگانه پایتخت را در همین شرایط بسازد و اتفاقا همه چهار قسمت هم بیش و کم بر دل و جان مخاطبان‌شان بنشیند یا بهروز شعیبی در همین دوران عسرت، سریال خاطره‌انگیز «پرده‌نشین» را به سامان رسانده و به بینندگان تلویزیون عرضه می‌دارد؟!

به نظر می‌رسد کشتی خلاقیت برخی هنرمندان تا به تلویزیون می‌رسند، یکسره به گل می‌نشیند و زمینگیر می‌شود. شاید هم فعالیت و کار در رسانه ملی را آنچنان که باید و شاید جدی نمی‌گیرند. هرچه هست تلویزیون فضا و امکانات لازم را در اختیار آنها قرار داده و الحق و الانصاف چیزی برایشان کم نگذاشته است. شاید لازم باشد برخی هنرمندان ـ این مساله البته عمومیتی ندارد بی‌گمان ـ اندکی از حس خودشیفتگی فاصله گرفته و شنونده و پذیرنده انتقادهای منصفانه باشند.

محسن محمدی - رادیو و تلویزیون

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

نقش‎ها را باید جدی گرفت. اگر می‎‌خواهیم پروتکل‎های بهداشتی مقابله با بیماری کرونا رعایت شود، آمار ابتلا به بیماری کاهش پیدا کند یا کمک کنیم آمار مرگ و میر کم شود، باید هر کسی نقش خود را درست انجام دهد.

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

دقیقاً 10سال پیش، رهبر معظم انقلاب با اشراف کامل از شرایط محیطی و محاطی کشور و آگاهی از آینده جامعه، مهم‌ترین مسأله روز اقتصادی را شیوه مصرف آحاد مردم ومسؤولان و راه برون‌رفت از مشکلات پیش‌رو را صرفه‌جویی عمومی و اصلاح الگوی مصرف دانستند و بر این اساس، شعار سال 88 را «حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف» نام نهادند و فرمودند: «من آنچه را که می‌خواهم در این برهه عرض کنم این است که ملت عزیز جداً از اسراف و زیاده‌روی پرهیز کنند. چون وضع جامعه ما از لحاظ مصرف، وضع خوبی ندارد...عادت‌های ما، سنت‌های ما، روش‌های غلطی که از این و آن یاد گرفته‌ایم، ما را سوق داده است به زیاده‌‌روی در مصرف به نحو اسراف. یک نسبتی باید در جامعه میان تولید و مصرف وجود داشته باشد. امروز در کشور ما اینجوری نیست.»

این ۵۰ ثانیه تلخ

این ۵۰ ثانیه تلخ

با ذهن ده دوازده سالگی‌ات نگاه کنی، فکر می‌کنی زنگ تفریح یک مدرسه خورده و بچه‌ها دارند هوریز می‌کنند توی حیاط مدرسه که از بوفه ساندویچ مزخرف کالباس خشک بخرند و نوشابه فانتای تگری و این یک ربع وقت آزاد را خرج شکمشان کنند و بادگلوهای سوزنده را توی کلاس بزنند و بینی‌شان تا مغز سرشان تیر بکشد و بسوزد و کیف کنند.

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

تصویری که روز یکشنبه از حضور وزیر خارجه در مجلس شورای اسلامی منعکس شد، چگونه تصویری بود؟ وزیر خارجه به عنوان مهمان و از باب معارفه و تحلیل وضعیت سیاست خارجی به مجلس دعوت شد؛ اما در لابه‌لای بحث، مکرر همهمه و داد و فریاد از اطراف و اکناف مجلس بلند بود، وزیر خارجه نیز متقابلاً بر حرارت کلام خود می‌افزود، فضای جلسه از حالت گفت‌وگو به جدل میل کرد و درنهایت تصویری متشنج از سطوح بالای حکمرانی در کشور به افکار عمومی مخابره شد.

شما باید پاسخ بدهید

شما باید پاسخ بدهید

در ماه‌های اخیر برخی چهره‌ها و شخصیت‌های سیاسی در قالب نامه‌نگاری و مصاحبه و اظهارنظرهای مطبوعاتی و... و با لحنی طلبکار در مورد وضع موجود کشور اعلام موضع کرده‌اند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر