jamejamnashriyat
نشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۸۹۴۴۶۳ ۲۳ فروردين ۱۳۹۵  |  ۰۰:۰۱

تعداد بازیگران متولد دهه 60 و 70 طی سال‌های اخیر رشد فزاینده‌ای در تلویزیون داشته است؛ برخی از آنها را به اسم می‌شناسیم اما بسیاری دیگر را فقط وقتی به خاطر می‌آوریم که عکسی از آنها ببینیم.

برخی از ما تعداد زیادی از بازیگران جوان تلویزیون را زمانی به یاد می‌آوریم که تصویرشان را ببینیم یا کسی توضیح بدهد که در کدام فیلم یا سریال تلویزیونی بازی کرده‌‌اند. این بازیگران جوان که تعدادشان زیاد اما اندازه حضورشان در دنیای بازیگری اندک است، راه دشواری تا رسیدن به شهرت و موفقیت در پیش دارند و بی‌شک تعداد کمی از آنها فرصت درخشیدن و تبدیل شدن به ستاره را پیدا خواهند کرد.

بازی جدید، بازیگر جدید

کارگردانان آثار تلویزیونی به دلایلی متعدد گاهی ترجیح می‌دهند از چهره‌های تازه و ناشناخته استفاده کنند و از این رو عمدتا به جای هدایت بازیگران جوان برای ارائه بازی‌های تازه و متنوع، ترجیح می‌دهند از چهره‌های تازه‌ و متنوع دعوت به کار کنند. معمولا بیشتر این جوانان از علاقه‌مندان بازیگری هستند یا در حال آموزش و از این رو در دنیای بازیگری می‌مانند و توانایی‌هایشان را نمایش می‌دهند. شهنام شهابی، حامد کلاهداری و وحید شیخ‌زاده از روزگار کودکی، گذرشان به دنیای تلویزیون و سینما افتاده و طی این سال‌ها در فهرست کسانی قرار گرفته ‌اندکه نامش به اندازه چهره‌اش آشنا نیست.

شهابی موفقیت بازیگران جوان تلویزیون را از این بابت دشوار می‌داند که تعداد زیادی از هنرمندان در این سال‌ها فرزندان خود را به دنیای بازیگری وارد کرده‌‌اند و برای دیگر بازیگران محدودیت به وجود آورده‌اند.

این بازیگر جوان می‌پذیرد که بازیگران جوان اگر استعداد کافی نداشته باشند ماندگار نمی‌شوند اما بر این نکته هم تاکید می‌کند که کارگردان‌ها به اندازه‌ای که باید وقت صرف تفهیم بازیگران، راهنمایی و هدایت آنها نمی‌کنند.

از میان این همه

بارها از بازیگران جوان و پیشکسوت شنیده‌ایم که دنیای بازیگری عوض شده و دیگر همه چیز مانند گذشته نیست. پیشکسوتان از سطحی شدن این فضا و آثار شکایت دارند و بازیگران جوان از آشفته بازاری که باعث می‌شود برای مدت‌های طولانی بیکار بمانند شکایت دارند.

مریم خدارحمی یکی از بازیگران جوان تلویزیون که این روزها در سریال «در دوردست‌ها» شاهد بازی او در نقش نازنین هستیم، درباره بازیگران هم نسل خودش و شرایط آنها می‌گوید: بسیاری از ما مدت‌های طولانی هیچ پیشنهادی دریافت نمی‌کنیم. تعداد بازیگران هم نسل ما زیاد است و شرایط خاصی برای حرفه ما ایجاد شده است؛ رابطه جای ضابطه را گرفته است.

خدارحمی خودش را بازیگر تلویزیون می‌داند و توضیح می‌دهد: من در سینما یا تئاتر بازی نکرده‌ام و مثل خیلی‌های دیگر فقط بازیگر تلویزیون هستم و از آنجا که تعداد آثار تلویزیونی محدود شده، تعداد بازیگران جوان زیاد است و معمولا رابطه بر ضابطه حاکم است؛ گاهی پیش می‌آید که بیشتر از یکی دو سال بیکار بمانم.

جایگاه و رتبه بازیگران

ایجاد یک فهرست از بازیگران تلویزیون و رتبه‌بندی آنها، پیشنهادی است که خدا رحمی برای بهبود شرایط بازیگران ارائه می‌کند. او در این باره توضیح می‌دهد: اگر چنین فهرستی وجود داشته باشد و مدام به روز شود تا تهیه‌کنندگان و کارگردان‌ها بدانند هر بازیگر آخرین بار چه زمانی در چه سریالی بازی کرده است، شاید شرایط کمی عوض شود.

این بازیگر جوان که پیش از این در سریال‌های دیگری مانند «سه، پنج، دو» نیز بازی کرده، درباره تکیه بازیگران بر توانایی‌های فردی می‌گوید: استعداد و توانایی هر بازیگری اندازه‌ای دارد اما حتی بهترین‌ها هم این فرصت برایشان مهیا نمی‌شود که صددرصد توانایی‌های خود را به نمایش بگذارند. وقتی چنین فرصتی نباشد، بازیگر هم آرام‌آرام انگیزه‌هایش را از دست می‌دهد و کمتر برای رشد و پیشرفت تلاش می‌کند.

زیر سایه رابطه

فعالیت کسانی که به واسطه رابطه به دنیای بازیگری وارد شده‌اند یکی از مواردی است که بازیگران جوان معمولا به آن معترض هستند. دایانا حکیمی، فرزند دانیال حکیمی از جمله بازیگرانی است که حضورش در سریال‌های تلویزیونی به داشتن رابطه تعبیر می‌شود؛ بخصوص از این بابت که دایانا در دو سریال «دور دست‌ها» و «رهایی» حضور داشته که پدرش نیز در آنها بازی کرده است.

دایانا حکیمی دشواری‌های پیش روی بازیگران جوان را به مسائل دیگری جز رابطه مرتبط می‌داند و توضیح می‌دهد: در این دوره و شاید همیشه درخشیدن و رسیدن به شهرت و محبوبیت سخت شده است. من همیشه از پدرم شنیده‌ام که بازیگری مانند قمار است و همیشه احتمال باختن وجود دارد.

به گفته این بازیگر جوان، حتی برای او که فرزند دانیال حکیمی است، همیشه راه هموار نیست. دایانا با تاکید بر این نکته که مردم معمولا بخش مثبت وجود رابطه را می‌بینند، درباره جنبه‌های منفی آن می‌گوید: من بارها به خاطر پدرم نقش‌‌هایی را از دست داده‌ام. کارگردان‌هایی بوده‌اند که نخواستند دختر دانیال حکیمی در کارشان بازی کند تا از معرض اتهام‌ رابطه‌مندی به جای ضابطه‌مندی در امان بمانند. همیشه از من به عنوان کسی که در دنیای بازیگری رشد کرده، توقع بیشتری وجود دارد و همیشه بیش از دیگران زیر ذره‌بین هستم.

حکیمی اشاره می‌کند که برای بازی در هر دو سریال تست داده است، جواد ارشاد کارگردان سریال دور دست‌ها و مسعود تکاور کارگردان سریال رهایی از او تست گرفته‌اند و پدرش صرفا در حد یک پیشنهاد دهنده نقش داشته است.

جنگیدن و دیگر هیچ

دایانا حکیمی ضمن این که می‌پذیرد گاهی حضور پدرش در یک سریال، سبب می‌شود تا به او هم نقشی سپرده شود، از عادی شدن واکنش‌ها و قضاوت‌های سخن می‌گوید و تاکید می‌کند: من بازیگری را انتخاب کرده‌ام و به همه مشکلات آن واقف هستم. به همین دلیل است که در دانشگاه رشته کارگردانی را انتخاب کرده‌ام که اگر لازم شد بتوانم شرایط را مدیریت کنم. این بازیگر جوان که قصد دارد در دنیای بازیگری بماند، بازی در سریال «دوردست‌ها» را تجربه‌ و گامی برای رسیدن به موفقیت در این عرصه توصیف می‌کند و می‌گوید: من با همه این مشکلات به بازیگری عشق می‌ورزم، تلاش می‌کنم در این حرفه پیشرفت کنم و به موفقیت برسم.

آذر مهاجر - رادیو و تلویزیون

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

نقش‎ها را باید جدی گرفت. اگر می‎‌خواهیم پروتکل‎های بهداشتی مقابله با بیماری کرونا رعایت شود، آمار ابتلا به بیماری کاهش پیدا کند یا کمک کنیم آمار مرگ و میر کم شود، باید هر کسی نقش خود را درست انجام دهد.

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

دقیقاً 10سال پیش، رهبر معظم انقلاب با اشراف کامل از شرایط محیطی و محاطی کشور و آگاهی از آینده جامعه، مهم‌ترین مسأله روز اقتصادی را شیوه مصرف آحاد مردم ومسؤولان و راه برون‌رفت از مشکلات پیش‌رو را صرفه‌جویی عمومی و اصلاح الگوی مصرف دانستند و بر این اساس، شعار سال 88 را «حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف» نام نهادند و فرمودند: «من آنچه را که می‌خواهم در این برهه عرض کنم این است که ملت عزیز جداً از اسراف و زیاده‌روی پرهیز کنند. چون وضع جامعه ما از لحاظ مصرف، وضع خوبی ندارد...عادت‌های ما، سنت‌های ما، روش‌های غلطی که از این و آن یاد گرفته‌ایم، ما را سوق داده است به زیاده‌‌روی در مصرف به نحو اسراف. یک نسبتی باید در جامعه میان تولید و مصرف وجود داشته باشد. امروز در کشور ما اینجوری نیست.»

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر