25 فوریه 1866 «بندتو کروچه» متولد شد.اگر بخواهیم عصاره و مغز فلسفه «بندتو کروچه» را بیان کنیم ، باید بگوییم که وی به واقعیتی غیر از «روح» اعتقاد نداشت.
کد خبر: ۸۹۳۷۳
او می گفت : همه چیز مظهر و تجلی روح است و چیزی که چنین نباشد وجود ندارد. ما واقعیتی غیر از روح و فلسفه ای غیر از فلسفه روح سراغ نداریم . از نظر کروچه ، چیزی به نام طبیعت و علمی به نام علم طبیع ت یافت نمی شود. فقط دانشهایی از ارزش و اعتبار برخوردارند که مربوط به روح باشند. از نظر او روح فعالیت عملی و نظری دارد. جنبه عملی روح ، یا اقتصاد است و یا اخلاق . فعالیت های روح ، دارای مراتب و درجاتی است . زیبایی ، حقیقت و نفع و اخلاق ، مراتب مختلف روح می باشند. زیباشناسی ، نخستین مرتبه روح است ، زیرا نخستین معرفت عبارت است از شهود و فعالیت و بیان . شهود در بیان تجلی می یابد. کار هنری از راه علم شهودی یا علم حضوری به دست می یابد. هنر، بیان شهودی زیبایی است. در حیات معنوی ، هر ارزشی عین حقیقت است . مفهوم محض ، عبارت است از یکی بودن حقیقت با روح ولی در عین وحدت ، باید شامل کثرت نیز باشد. از اینجاست که امتیاز و تشخص ظاهر می شود و... کروچه که به جلوه ای از اندیشه اش اشاره شد ، در هفده سالگی پدر و مادر خود را در اثر زلزله از دست داد و به رم (پایتخت ایتالیا) رفت. وی به دانشگاه راه پیدا کرد ، ولی از ادامه تحصیل منصرف شد و به ناپل رفت . کروچه سالها به تحقیق پیرامون تاریخ محلی مشغول شد و در هنر و تاریخ ، با علاقه به پژوهش پرداخت . در 1893 کتابی تحت عنوان «هنر بر مبنای کلی تاریخ» تالیف کرد. در 1894 نیز کتابی درباره روش انتقاد ادبی نوشت . بعد از این ، درباره زیباشناسی و تاریخ تحقیق کرد و در سال 1902 نتایج تحقیقاتش را منتشر کرد. وی پس از مدتی مجله ای را بنیان نهاد و درباره فلسفه جدید و ادب و تاریخ مقالاتی نگاشت . پس از این ، آثار کروچه پی در پی وارد بازار فرهنگ و اندیشه شد. وی به تدریج به سیاست نیز روی آورد و در سال 1910 سناتور و در 1920 وزیر آموزش و پرورش شد. با روی کار آمدن موسولینی ، با فاشیسم به مخالفت برخاست . کروچه در سال 1943 حزب لیبرال ایتالیا را دوباره بنیان نهاد و خود رئیس این حزب شد. سپس مسوولیت های سیاسی دیگری نیز بر عهده گرفت و سرانجام در سال 1947
، موسسه ایتالیایی تحقیقات تاریخی را پایه گذاری کرد. کروچه که از مخالفان سرسخت مارکسیسم بود ، دارای آثار زیر است : فلسفه روح ، زیبایی شناسی ، منطق ، فلسفه رفتار ، فرضیه و تاریخ نگاری و... وی در 1952 میلادی فوت کرد.