بخش دولتی در صنعت آلومینیوم در برابر خصوصی سازی این صنعت که شعار دولت جدید و همچنین دولتهای پیش از این بوده ، مقاومت می کند.
کد خبر: ۸۹۲۴۴
رئیس اتحادیه تعاونی های صنایع آلومینیوم ایران در ساختمان با بیان مطلب فوق به خبرنگار ما گفت : در حال حاضر در کشور حدود 200 هزار تن آلومینیوم تولید می شود که بخش عمده این میزان توسط دو کارخانه تماما دولتی تامین می شود و انحصار این صنعت را دراختیار دارند و باتوجه به این که برای خصوصی سازی این واحدها نیازی به موافقت سازمان خصوصی سازی وجود ندارد، اما خصوصی سازی در این زمینه با مقاومت زیرمجموعه های دولتی مواجه است . هبت الله فاضلی ، در ادامه نیاز داخل کشور به آلومینیوم را معادل 300هزار تن اعلام کرد و گفت : 200هزار تن این میزان به صورت شمش ، بلیت ، آلیاژی و غیره در داخل تولید می شود و 100هزار تن مابقی از طریق واردات تامین می شود. وی افزود: عمده تولید داخل توسط دو شرکت بزرگ دولتی انجام می شود و در زمینه واردات هم حدود 50 تا 60
درصد از کشور امارات و مابقی آن از سایر کشورهای حوزه خلیج فارس تامین می شود. فاضلی در مورد امکان تولید بیشتر در کشور نیز گفت : در دوره دولت قبل قرار بود میزان تولید آلومینیوم به یک میلیون تن در سال برسد و حتی برای این منظور مقرر شد فاز دوم و سوم یکی از دو کارخانه دولتی هم راه اندازی شود که پس از تکمیل این پروژه ، خط قبلی کارخانه به دلیل فرسوده بودن قابل استفاده نبود و با این حساب طرح افزایش ظرفیت محقق نشد. وی با اشاره به نوع تولیدات داخل تصریح کرد: در حال حاضر در کشور پروفیل های ساختمانی برای ساخت درب ، پنجره ، ورق و لوازم بهداشتی تولید می شود و باید این تولیدات در زمینه صنعت هواپیماسازی و سایر صنایع هم گسترده شود که البته برای این منظور به تکنولوژی روز دنیا نیازمندیم . رئیس اتحادیه تعاونی های صنایع آلومینیوم ایران در ساختمان در ادامه تامین مواداولیه را مدنظر قرارداد و گفت : پودر آلومینیوم ، منیزیم و کمک مواد اولیه اصلی مورد نیاز تولید آلومینیوم است که از کل نیاز صنعت آلومینیوم به این مواد ، فقط 30 درصد آن از داخل تامین می شود و مابقی آن به صورت واردات از کشورهای استرالیا ، آفریقا و هندوستان تهیه می شود. وی سرمایه گذاری بخش خصوصی در فرایند تولید آلومینیوم را بسیار مشکل دانست و گفت : علاوه بر دولتی بودن این صنعت و ضعیف بودن بخش خصوصی ، رقابت با رقبای خارجی نیز نیازمند تغییر برخی قوانین است و تا زمانی که این تغییرات صورت نگیرد، مشکل سرمایه گذاری در بخش تولید آلومینیوم همچنان پابرجاست . فاضلی ادامه داد: سود بانکی تسهیلاتی که بخش خصوصی از بانکها دریافت می کند در مقایسه با سایر کشورها بسیار بالاست و توان رقابتی بخش خصوصی ما را ضعیف می کند و این در حالی است که مدت دریافت تسهیلات در کشور ما بسیار طولانی ، اما از سوی دیگر زمان بازپرداخت کوتاه است و اگر تاخیر هم در پرداخت صورت گیرد ، دیرکرد و جریمه نیز به سود بانکی افزوده می شود در حالی که رقبای خارجی چنین موانعی را بر سر راه فعالیت خود ندارند. وی در ادامه به افزایش قیمت 800 دلاری آلومیینوم طی سال جاری در LME اشاره کرد و گفت : طی یک سال گذشته در بورس فلزات لندن ، قیمت هر تن آلومینیوم 800 دلار افزایش یافت که دلیل عمده آن افزایش قیمت نفت و طلا در بازارهای جهانی است و پیش بینی می شود در سال 2006 نیز این روند ادامه یابد. وی ادامه داد: البته به منظور ایجاد تعادل قیمت در بازار داخل و در صورت عدم کاهش قیمت آلومینیوم در بازارهای جهانی ، تولیدکننده داخلی حق افزایش قیمت آلومینیوم تولید داخل را خواهد داشت ، چرا که در غیر این صورت واردات کاهش و در نتیجه با کمبود آلومینیوم مواجه خواهیم شد. وی درخصوص حضور بخش خصوصی در بورس فلزات نیز گفت : عملکرد بورس فلزات رضایت بخش نیست چرا که همه کارگزاران آن دولتی هستند و فقط تولیدات دو شرکت دولتی در آنجا خرید و فروش می شود. فاضلی اظهار داشت . برای ایجاد بازار رقابتی و تعادلی باید سه بخش تعاونی ، خصوصی و دولتی و حتی خارجی ها در بورس حضور فعال داشته باشند. اما در غیر این صورت ، ایجاد انحصار خواهد شد و شاهد نوسان شدید قیمتها خواهیم بود.