آداب انتخاب همسفر

اما سفر انفرادی و دسته‌جمعی هر کدام مزایا و معایبی دارند که قابل بحث است و بررسی، ولی نکته مغفول، اما مهم این است که بتوان درست و بموقع نوع سفر را انتخاب کرد و تصمیم گرفت تنهایی به دل جاده زد یا با جمع و گروهی راهی دل کوه و صحرا شد.

گردشگری دقیق، اما بدون هیجان

آنها که طرفدار سفرهای انفرادی یا نهایتا دو نفره هستند، معمولا گردشگرانی حرفه‌ای هستند که قصد دارند از محیط پیرامون و زمان محدود در اختیارشان بیشتر استفاده کنند و از حواشی زائد سفر بکاهند. این دسته می‌گویند که در سفرهای گروهی زمان زیادی صرف هماهنگی و مدیریت جمع می‌شود و معمولا وقت طلایی می‌سوزد. آنها معتقدند که سفرهای گروهی و همراه با تور از عمق سفر می‌کاهد و افراد خیلی خوب و دقیق نمی‌توانند از موزه‌ها و اماکن تاریخی مد نظرشان بازدید کنند چراکه سفر بیشتر جنبه تفریحی دارد و اغلب افراد برای خوشگذرانی راهی شده‌اند و بنابراین سفر چارچوب مشخصی ندارد. دلیل آخر این گروه این است که افراد دارای خلق و خوهای مختلف و سبک سفری گوناگون هستند و هماهنگی روحیات افراد با هم در فرصت کوتاهی ناممکن است و همین سفر را دشوار می‌کند.

حقیقت این است که سفر انفرادی موجب می‌شود که شما نقشه راه مشخصی برای خودتان در نظر بگیرید و طبق آن حرکت کنید، همچنین حواس پنجگانه‌تان معطوف نقشه راه است و کمتر ذهنتان درگیر موارد زائد می‌شود. در سفرهای فردی می‌توانید زمان را خودتان مدیریت کنید و برنامه جغرافیایی بازدیدتان را طبق سلیقه و خواسته خود اجرا کنید. حق انتخاب غذای مورد علاقه‌تان را دارید، مدیریت هزینه نیز به عهده شماست و دستتان برای زمان رفت و برگشت سفر باز است. شادی و نشاط یکی از آیتم‌های تعریف شده در سفر است که در تنهایی کمتر میسر می‌شود و هیجان باهم بودن و تفریح کردن را به صفر می‌رساند. همچنین در برخی سفرها بخصوص در گردشگری طبیعت مانند گردش در جنگل، کوهنوردی، صحرانوردی و سفر به کشورهای ناشناخته و کمتر گردشگری مخاطرات جدی وجود دارد که انفرادی سفر کردن آن را دو چندان می‌کند. از سویی گرچه هزینه سفرهای انفرادی در اغلب موارد کمتر می‌شود، اما گاهی اوقات بویژه در سفرهای خارجی، قیمت آن چندین برابر سفر با تورهای گردشگری می‌شود.

خوشگذرانی بی‌برنامه

موافقان سفر گروهی به اصل «خوش گذشتن» بیش از هر چیز دیگری فکر می‌کنند و سفر را فرصتی برای دور هم جمع شدن می‌دانند. این دسته می‌گویند که خود سفر بهانه است و در جاده بودن، آب و هوا عوض کردن، بیدار ماندن تا پاسی از شب، بازی گروهی و بعد هم خنده‌های از ته دل و خوابیدن تا ظهر نهایت لذت است و بازدید از اماکن تاریخی، موزه، محیط زیست و... در اولویت دوم یا حتی آخر قرار دارد. آنها عقیده دارند که گروهی سفر کردن به اجتماعی شدن افراد کمک می‌کند و از سویی دیگر می‌توان از تجربیات گروه در سفر استفاده کرد. این دسته در جمع بودن را بر انزوای شخصی ترجیح می‌دهند.

این نوع سفر موجب می‌شود که هزینه‌ها میان نفرات تقسیم شود و فشار کمتری بر سبد مسافرتی اعضا وارد کند. همچنین در سفرهای گروهی آستانه تحمل افراد تقویت می‌شود و تعامل اجتماعی‌شان را افزایش می‌دهد. این نوع مسافرت اگر با همسفران خوب همراه باشد، قطعا باعث نشاط در افراد می‌شود و تعاملات درون گروهی آموخته افراد را در زندگی دسته جمعی بالا می‌برد. اگر سفرهای گروهی در قالب تور گردشگری حرفه‌ای باشد، نقاط ضعف آن را تا حد زیادی پوشش می‌دهد و مدیریت گروه را ضابطه‌مند می‌کند.

بی‌نظمی در اجرای برنامه‌ها، هدر رفتن زمان در هماهنگی گروه، اعمال سلیقه ناهنگام فرد یا افراد و خارج شدن از برنامه اصلی، تفاوت نگاه و سلیقه افراد با یکدیگر و در برخی موارد تحمیل هزینه‌های اضافه به گروه از نقاط جدی ضعف در سفرهای گروهی است.

با هم سفر کنیم یا تنهایی

جواب این پرسش بستگی به نوع سفرتان دارد. در ابتدا هدف از مسافرت خود را مشخص کنید به طور مثال اگر سفر کاری یا درسی دارید، بهتر است کسی را با خود همراه نکنید چرا که همراه شما قطعا به تفریح فکر می‌کند و می‌تواند مانع از پیگیری کار شما شود یا اگر قصد دارید به شهرهای تاریخی و به قصد بازدید از اماکن آن سفر کنید، بهتر است انفرادی یا حداقل با جمعی کوچک که فهم مشترکی با شما درباره آثار تاریخی دارند، همراه شوید.

اگر قصد سفر گروهی را دارید، در ابتدا توانایی‌های تک‌تک افراد را شناسایی کنید و بی گدار به آب نزنید، مثلا برای کوهنوردی حرفه‌ای یا خوابیدن در کمپ شبانه صحرا به هر شخص یا گروهی پیشنهاد همراه شدن ندهید، برخی افراد آمادگی زندگی در شرایط سخت را ندارند و ممکن است کل سفر را تحت‌الشعاع رفتارهای خود قرار دهند. در این نوع سفرها، برنامه و نقشه راه را قبل از آغاز مسافرت با گروه در میان بگذارید و ضوابط و قوانین را با آنها مرور کنید، به عبارت دیگر از قانون «جنگ اول به از صلح آخر» پیروی کنید تا گزندی در طول سفر به شما و دیگر اعضا وارد نشود.

همچنین در سفرهای فردی، تمام زوایای آن را بررسی کنید، مکان اقامت خود را در مقصد مشخص کنید و اگر سفر پرخطری دارید، افرادی را در مبدا از موقعیت خود مطلع کنید. تجهیزات اولیه حتما به همراه داشته باشید و تلاش کنید در صورت استفاده از وسایل شخصی بیشتر در طول روز در جاده حرکت کنید.

و در آخر، پیشنهاد ما این است که هم سفر فردی و هم گروهی را متناسب به نوع سفرتان امتحان کنید. گاهی تنها سفر کردن آدم را به خود نزدیک می‌کند و لذت بالایی به آدمی عرضه می‌دارد و گاهی جمع همدل و هماهنگ، حال انسان را خوب می‌کند.