در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
زنگارهای مشارکت
مفهوم مشارکت در آموزش و پرورش مفهومی گسترده است که در تعریف از آن می توان گفت : مشارکت در آموزش و پرورش به معنی ایجاد، حفظ و گسترش خلاقانه ارتباط میان مدرسه ، خانواده و جامعه است.
مشارکت های مردمی در آموزش و پرورش مقوله ای است که امروزه در نظامهای آموزش و پرورش بر آن تاکید فراوانی شده و می شود. شرایط و زمینه های دستیابی به این مشارکت با هدف بالا بردن کارایی و افزایش سطح یادگیری دانش آموزان موضوع بسیار مهمی است که در درجه اول و گام نخست دامنه مشارکت های مردمی قرار دارد.
آنچه مفهوم مشارکت های مردمی را همراه ویژگی ها، شرایط و تاثیرات آن مفهومی دلپذیر و قابل استناد می کند، فراهم آوردن فضا، زمان و مکان مناسب برای مشارکت است.
در واقع مشارکت در آموزش و پرورش نیازمند زمینه ها و بسترهایی است که اگر بخوبی تدوین ، تبیین و ایجاد نشود مشارکت مردمی در حد تعریف می ماند و از آن جلوتر نخواهد رفت.
اما آنچه به صورت خلاصه می توان درباره این شرایط و پیش زمینه ها و بسترها گفت این است که نخست باید بدانیم از مشارکت مردمی در آموزش و پرورش چه می خواهیم. این خواستن درواقع همان هدف و نتیجه مشارکت است که در تعریف مشارکت های مردمی نیز می گنجد.
معمولا هدف هر مشارکت و کار جمعی بالا بردن میزان تاثیرگذاری هر سازمان برای رسیدن بهتر و دستیابی سریع تر به اهداف و برنامه هاست.
حال آموزش و پرورش هم به عنوان نهادی رسمی برای آموزش علوم رسمی و آموزه های غیررسمی می تواند و باید با مشارکت ارگان ها به فعالیت در آموزش و پرورش و سپس افزایش کارایی در آموزش دانش آموزان و آماده کردن آنها برای زندگی دست یابد.
سوال این است که چه کسی باید برای رسیدن به استانداردهای مشارکتی در آموزش و پرورش گام اول را بردارد. آیا آموزش و پرورش باید مردم را به مشارکت دعوت کند یا مردم به عنوان والدین دانش آموزان برای مشارکت پیشقدم شوند.
در پاسخ باید گفت : مشارکت آن گونه که از تعریف مفهوم ذاتی آن برمی آید مساله جمعی است و با شراکت معنا می یابد. در این شراکت و کار جمعی هر شخصیت حقیقی و حقوقی باید وظیفه ای را بر عهده گیرد تا مشارکت شکل بگیرد. مشارکت مردم در آموزش و پرورش هم از این قاعده مستثنا نیست.
منتها در تقابل آموزش های رسمی و غیررسمی جامعه ، آموزش و پرورش به عنوان نماد و مسوول آموزش های رسمی باید ابتدا خود را به دامنه آموزش های غیررسمی و عرفی جامعه و نهاد و مسوول آن یعنی خانواده بقبولاند.
به سخنی دیگر این آموزش و پرورش است که باید با تعریف مفهوم مشارکت مردمی ، تبیین آن برای خانواده ها و مهمتر از همه ایجاد شرایط مشارکت و ملموس کردن تاثیر مشارکت مردمی بر بهبود روند آموزش فرزندان جامعه آنها را به همکاری و مشارکت در پیاده کردن اهداف و برنامه های خود جذب کند.
در واقع این آموزش و پرورش است که باید با ایجاد فضایی قابل درک و شفاف ، مراحل مختلف مشارکت و زمینه های گوناگون همکاری مردم را با خود ترسیم کند تا والدین بدانند اگر در ارتباطی دوسویه با معلمان فرزندان خود و تعاملی مثبت با مدیران مدارس قرار گیرند و درکی متقابل با نظام آموزش و پرورش بیابند آن گاه بهتر و راحت تر می توانند دغدغه های خود را درباره آموزش و پرورش و نگرانی هایشان در باب تاثیر مثبت یا احیانا منفی کلاسهای درس در آینده فرزندان خود تبدیل به رویایی شیرین کنند.
در حقیقت مشارکت مردمی در آموزش و پرورش را می توان به حقوق متقابل آموزش و پرورش به مردم تعبیر کرد. حقوقی که شاید نیازمند تعریف و بازتعریف و شفاف سازی است.
این وظیفه آموزش و پرورش است و باید در قبال وظایفی که دارد به مردم و خانواده گوشزد کند که آنها می توانند و باید در ارتباط تنگاتنگ با آموزش و پرورش باشند تا آموزش و پرورش با فراغ بال و از طریق کمک گیری از یار اصلی خود یعنی خانواده به وظایف خود عمل کند.
اگر این مفهوم را در شرایط فعلی و در بستر عمل بخواهیم ردیابی کنیم ، باید متذکر شویم که در حال حاضر نخستین گام آموزش و پرورش برای رسیدن به سطح مطلوبی از مشارکت مردمی ، زدودن انگاره ها و زنگارهای محدود شدن دامنه مشارکت مردمی به مشارکت های صرفا مالی است.
صولت فروتن 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
