دیگر چون مکن !

همه اینها را می‌توان درباره شخصیت‌‌های نمایشی هم در نظر گرفت. شخصیت‌‌های فانتزی که بیشتر در دنیای عروسکی و انیمیشن دیده می‌شوند، تاثیر و فراگیری بیشتری دارند. انیمیشن‌‌های کوتاه «دیرین دیرین» که به صورت میان‌برنامه از شبکه‌های مختلف تلویزیون پخش می‌شود برای اثبات این ادعا کافی است. دیرین دیرین، قبل از این که به برنامه‌‌ای پرمخاطب در تلویزیون تبدیل شود در فضای وب و اینترنت در معرض دید قرار گرفت و خیلی زود مردم زیادی را طرفدار خود کرد. حالا این مجموعه انیمیشن با شخصیت‌‌های متفاوتش به ابزاری برای آموزش مهارت‌های اجتماعی، رفتاری و اخلاقی تبدیل شده است. سازندگان این مجموعه برای هر کدام از شخصیت‌‌های دیرین دیرین، تعریف فانتزی و جذابی دارند و برای این مجموعه ادبیات ویژه‌ای را طراحی کرده‌اند که منحصر به فرد بوده و به ادبیات دیرین دیرین معروف شده است. شخصیت‌های این مجموعه آنقدر محبوب شده‌اند که استیکر آنها نیز ساخته شده و در فضای مجازی به زبانی برای بیان احساسات و افکار تبدیل شده‌ است.

همه اینها به دلیل تازگی است که در ادبیات، شخصیت‌پردازی و طراحی دیرین دیرین لحاظ شده و این مجموعه، داستان خود را در فضایی بازگو می‌کند که با موقعیت خشک و زمخت واقعی فاصله دارد.

مجموعه «شکرستان» که قبل از دیرین دیرین، بین مردم به شهرت رسید هم از همین فرمول استفاده کرد. فاصله‌گذار و متفاوت از دنیای رسمی که همه چیز را کلیشه‌ای و خشک می‌خواهد. شخصیت‌های شکرستان شوخ و شنگ هستند و در دنیای فانتزی زندگی می‌کنند که بیشتر شبیه رویاست؛ رویایی که انگیزه می‌دهد و به مردم می‌آموزد که راه‌های زیادی برای نگاه به دنیا وجود دارد.

مجموعه کلاه قرمزی و شخصیت‌های دوست‌داشتنی‌اش سابقه‌ای دیرینه در تلویزیون دارند.از کلاه قرمزی و پسرخاله بگیر تا فامیل دور، پسرعمه‌زا، جیگر و... همه این شخصیت‌ها در دنیای خیال متولد شده‌اند ولی ما دوستشان داریم، چون بخشی از گمشده شخصیت خودمان را در آنها می‌بینیم و دوست داریم این بخش زنده و فعال باشد، به همین دلیل است که هر چه را آنها می‌گویند به یاد می‌سپاریم و می‌کوشیم در موقعیت‌های مختلف شبیه آنها رفتار کنیم.

چه خوب است اگر از دیرین دیرین یاد بگیرم که دیگر «چون» نکنیم و از جیگر بیاموزیم که «بفهمیم» و یاد بگیریم کمی فانتزی و شوخی مودبانه، بهترو موثرتر از سختگیری‌های خسته‌کننده است.

طاهره آشیانی

جام‌جم