امید به زندگی در ایران 15 سال افزایش یافته است

رئیس کمیسیون جهانی عوامل اجتماعی موثر بر سلامت گفت: وضعیت نظام سلامت در ایران طی 30 سال گذشته تغییرات بسیار خوبی داشته است به طوری که طی این مدت سن امید به زندگی در ایران حدود 15 سال افزایش یافته است.

کد خبر: ۸۶۲۲۶

به گزارش فارس ، مایکل مارمت ، در نشست خبری کمیسیون جهانی عوامل اجتماعی موثر بر سلامت در تهران ، افزود: افزایش 15 سال امید به زندگی در ایران بسیار قابل توجه است و نشان می دهد که کارهای زیادی طی این سالها برای بهبود وضع سلامت مردم در این کشور انجام شده است.
وی ادامه داد: امید به زندگی در ایران اکنون بین 70 و 71 سال است این شاخص اکنون در کشور ژاپن حدود 82 سال و در کشور سیرالئون 34 سال است بنابراین ایران هنوز می تواند شاخص امید به زندگی را حدود 11 سال افزایش دهد.
مارمت گفت: هدف تشکیل کمیسیون بین المللی بررسی عوامل اجتماعی موثر بر سلامت در سال 2005 میلادی زیر نظر سازمان جهانی بهداشت این بود که ببینیم فقر ، محرومیت ، سواد و مسکن و سایر عوامل اجتماعی اکنون چقدر در وضعیت سلامت مردم تاثیر دارد و وضعیت کشورهای مختلف از این نظر چگونه است ، به عنوان مثال اکنون در کشور ایسلند از هر هزار زایمان فقط احتمال مرگ 3 نوزاد وجود دارد در حالی که در سیرالئون این میزان حدود 195 نفر است و طیف وسیعی نیز بین این دو کشور در جهان وجود دارد.
وی ادامه داد: هدف ما این است که تا جای ممکن از این نابرابری ها جلوگیری کنیم بنابراین این کمیسیون در واقع همه وضعیت زندگی مردم را از تولد تا وضعیت زندگی ، شرایط کار ، مسکن ، سیستم بهداشتی کشورها، بررسی بیماریهای مختلف در کشورها و مسائل اجتماعی و اقتصادی را بررسی می کند.
رئیس کمیسیون جهانی عوامل موثر بر سلامت اضافه کرد: مباحث مهمی از جمله وضعیت زنان و میزان رعایت حقوق آنان در جوامع برای ما اهمیت زیادی دارد و تاکنون وضعیت کشورهای مختلفی را از جمله برزیل، هندوستان، شیلی، کانادا، کنیا و اکنون ایران را از این نظر بررسی کردهایم.
مارمت گفت: اگر چه برای بهبود وضع بهداشت مردم باید بودجه بیشتری در اختیار وزارت بهداشت قرار گیرد اما مسئله مهم این است که نباید فقط به فکر سرمایه گذاری بیشتر باشیم، وزارت بهداشت باید بتواند همکاری سایر دستگاهها و ارگانهای دیگر را از جمله آموزش و پرورش، بهزیستی، تامین اجتماعی و رسانه ها را جلب کند.
وی افزود: مقابله با نابرابری ها وظیفه کل دولت است و برای رسیدن به ایده آلها حتما باید حقوق زنان مورد توجه قرار گیرد، مسئله تبعیض و خشنونت علیه زنان مسئله کوچکی نیست و البته در کنار آن باید به مسائل دیگری از جمله تغذیه سالم، تحصیلات برابر و محیط سالم شغلی توجه شود.
مارمت در پاسخ به این سوال فارس که چگونه می توان نابرابری را در جوامع کم کرد ، توضیح داد: برای کاهش نابرابری ها باید از زمان تولد شروع کنیم، وضعیت زنان در هنگام بارداری و تغذیه آنها ، شرایط زایمان زنان و مراقبتهای اولیه از آنان ، وضعیت تغذیه و رشد کودک ، برقراری فرصتهای برابر برای ادامه تحصیل همه مردم جامعه ، تامین آب آشامیدنی و غذای سالم ، توجه به وضعیت مسکن همه مردم ، سرمایه گذاری در آموزش جوانان ، توجه به سلامت محیط کار و زندگی مردم و خطرات شغلی که منجر به نابرابریهای اجتماعی می شود بسیار مهم است.
وی ادامه داد: دولتها باید به زندگی مردم در شهرها و مشکلات آن توجه داشته باشند، وضعیت حمل و نقل شهری ، نوع برخورد با سالمندان و جلوگیری از انزوای آنان همه ابزارهایی هستند که دولتها باید برای کاهش نابرابریها از آن استفاده کنند.
وی همچنین گفت: سازمان جهانی بهداشت دپارتمان جدیدی را برای بررسی عوامل اجتماعی موثر بر سلامت تشکیل داده و بودجه خاصی هم برای این منظور در نظر گرفته که تاکید آن بر مسئله فقر ، عوامل اجتماعی موثر بر سلامت و بهبود کیفی زندگی مردم است که برنامه های خاص آن طی 10 سال آینده اجرا می شود.
بر اساس برآوردهای موجود حدود 50 درصد سلامت مردم به عوامل اجتماعی مانند فقر ، سواد ، وضعیت مسکن ، شغل و میزان رعایت حقوق زنان بستگی دارد ، 25 درصد به نظام سلامت، 15درصد به مسائل ژنتیکی انسانها و 10 درصد به محیط زیست بستگی دارد.