jamejamonline
ورزشی بانوان کد خبر: ۸۶۰۲۲۷   ۰۷ آذر ۱۳۹۴  |  ۱۵:۳۸

نامش سوزی ولف است و 33 سال دارد. سوزی در ظاهر بسیار آرام و خوش برخورد به نظر می رسد و قطعا همیشه همین گونه است اما پشت نقاب این ظاهر آرام یک روی دیگر وجود دارد.

«سوزی» به خط پایان رسید

او عاشق هیجان و سرعت است. این عشق او را به طرف اتومبیل رانی کشاند و در نهایت آنقدر شدت گرفت که نام سوزی را در تاریخ رقابت های فرمول یک به عنوان نخستین راننده زن در بیست سال اخیر ثبت کرد. سوزی هر چقدر در ابتدای ورود به رقابت های فرمول یک اشتیاق داشت اما اکنون دیگر اشتیاقی در خود نمی بینید. چرا؟ چون احساس می کند به خط پایان ورزش حرفه ای خود رسیده است. سوزی ولف اسکاتلندی هفته گذشته رسما اعلام کرد که در پایان این فصل از رقابت های فرمول یک برای همیشه خود را بازنشسته می کند.

احساس دلتنگی زودرس

راننده اسکاتلندی تیم ویلیامز بیش از دو دهه است که در پیست های اتومبیلرانی می راند. او که از سال 2012 به تیم ویلیامز پیوست می گوید تمام تلاش خود را به کار گرفت تا جنسیت مانعی برای پیشرفتش در فرمول یک نباشد. در واقع این جنسیت نیست که مانع از پیشرفت می شود بلکه نگرش هاست، نگرش هایی که خوشبختانه خیلی کمتر از گذشته در پیست های فرمول یک وجود دارد هر چند هنوز به طور کامل از بین نرفته است. ولف هر چند تصمیم نهایی خود را برای وداع همیشگی با فرمول یک گرفته است اما از همین الان سخت احساس دلتنگی می کند. او پس از اینکه اعلام کرد در پایان فصل خداحافظی می کند در مصاحبه ای اظهار داشت: «باید از مسئولان تیم ویلیامز تشکر کنم که این فرصت را به من دادند تا با حضور در رقابت های فرمول یک به رویایی رقابت در فرمول یک برسم. کار کردن با چنین تیمی فوق العاده بود و باید از همه کسانی که در این مدت در تیم ویلیامز به من کمک زیادی کردند تشکری ویژه داشته باشم. اکنون وقت خداحافظی است و من باید آماده چالش های جدید زندگی ام شوم.»

ورود خانم ها ممنوع

سوزی ولف چند سالی است که با رییس باشگاه مرسدس یعنی توتو ولف ازدواج کرده است. او با اینکه نخستین راننده زن 20 سال اخیر رقابت های فرمول یک به شمار می رود هنوز هم نمی تواند باور کند پیست های فرمول یک پذیرای راننده های زن باشد. او اعتقاد دارد هنوز نگاه های متفاوتی به فرمول یک وجود دارد و این نگاه ها تنها راننده های مرد را می خواهند و حاضر به پذیرش راننده های زن نیستند. سوزی حتی می گوید در آینده ای نزدیک هم حتی نباید انتظار داشت تا رانندگان زن به راحتی در پیست های فرمول یک شرکت کنند. موانع متعددی برای راه یابی آنها به رقابت های فرمول یک وجود دارد که یکی دو تا نیستند.

از طرف دیگر برای سوزی که با سخت ترین شرایط ممکن به فرمول یک رسید سانحه در حین تمرین و یا مسابقه چیزی عادی است. او نیز همانند بسیاری دیگر از رانندگان فرمول یک سابقه تجربه کردن تصادفات را دارد ، چیزی که اصلا او را نترسانده است. ولف بارها با اخبار نگران کننده کشته شدن و یا آسیب دیدگی شدید راننده های مختلف فرمول یک روبرو شد اما هرگز نترسید. حتی یک بار هم به این فکر نکرد که به دلیل خطرات موجود در این عرصه پرخطر خداحافظی کند و اکنون نیز دلایلی به غیر از ترس برای بازنشستگی دارد.

ولف در ادامه می گوید: «هیچ وقت در رقابت های فرمول یک به خودم ترس راه ندادم. چیزی که می خواستم در رقابت های فرمول یک نشان دهم خیلی بیشتر از رسیدن به خط پایان و یا ثبت کردن نام خودم به عنوان نخستین راننده زن بود. همیشه برای اهدافم به اندازه کافی انرژی داشتم و نمی خواستم انرژی ام را با کارهایی بیهوده هدر بدهم. من که دیگر دارم می روم اما به راننده زن بعدی خوش آمد می گویم و توصیه می کنم به هیچ عنوان از چیزی نترسد. ولی باز هم متاسفم که باید تاکید کنم پیست های فرمول یک هنوز به طور کامل از لحاظ مختلفی پذیرای زنان راننده نیست. »

دلایلی برای یک بازنشستگی

اما دلیل اصلی سوزی برای بازنشستگی در انتهای فصل چیست؟ دلایل زیادی را می توان عنوان کرد. سوزی شاید به نقش های دیگر خود در زندگی اش فکر می کند. شاید مادر شدن یکی از آنها باشد. شاید ادامه تحصیل انگیزه دیگر او برای بازنشستگی از فرمول یک باشد چیزی که جسته و گریخته از آنها صحبت کرده است. ممکن است عدم تمایل باشگاه ویلیامز برای تمدید قرارداد عامل پنهانی این تصمیم سوزی لقب بگیرد اما هر چه هست باید با اطمینان گفت که پس از وداع سوزی باید مدت زمان زیادی انتظار کشید تا راننده زن بعدی گام به رقابت ها بگذارد.

و سوزی به خط پایان رسید... او دختری تاریخ ساز در قلب رقابت های فرمول یک بود.

هیلدا حسینی خواه / جام بانوان

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
عملکرد پارالمپیکی‌ ها؛ عالی و درخشان

عملکرد پارالمپیکی‌ ها؛ عالی و درخشان

اگر شناختی از عملکرد کمیته ملی پارالمپیک طی دوره‌های قبل داشته باشیم به این جمع‌بندی می‌رسیم که تصمیم ستاد رقابت‌ های پارالمپیک توکیو برای دوره‌2020 این بود که اعزام ورزشکاران بر حسب قانون «کیفی‌ گرایی» باشد.

نقطه‌ای که آن نیزه گذاشت

نقطه‌ای که آن نیزه گذاشت

وقتی در مورد ورزش معلولان مطالعه می‌کنید یک بند میان اهداف آن وجود دارد که برداشت سطحی از یک ورزش همگانی است: بالابردن امید به زندگی در معلولان! بله، همه ما می‌دانیم معلولی که به صورت عمومی از رخوت آسایشگاه و عزلت خانه بیرون می‌آید و ورزش می‌کند به‌جز ترشح هورمون‌های امیدبخش و انگیزه‌های رو به جلویی که دارد، وقتی می‌بیند می‌تواند ضعف جسمی خود در برخی حرکات را با توانمندی در حرکات دیگر جبران کند، می‌فهمد زندگی به نقطه پایان نرسیده است، اما این تمام ماجرا نیست.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

نیازمندی ها