اعتراض آقای عبدالله تمیمی، نماینده مردم شادگان در مجلس شورای اسلامی به سخنان اکبر عبدی و طرح ادعای توهین صداوسیما به عربهای اصیل خوزستان موجب تعجب بسیار شد.
واقعیت این است که فاجعه منا به قدری عظیم و دردناک بود که آه نه فریاد از نهاد آدمی بلند میکند و واکنش نسبت به این حزن بزرگ همچون ذات سفر حج، هیچ قوم و زبان و ملیتی نمیشناسد و دل هر انسان دردمندی را به درد میآورد.
سخنان اکبر عبدی در برنامه زنده شبکه سه و واژهای که او در ارتباط با خاطره شخصیاش به کار برد، گرچه در عرف و گفتار رسمی پسندیده نبود که هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد، اما مبرهن است که این سخن، واکنشی از سر دردمندی و وطندوستی بود و مقصود او از اعراب صرفا آلسعود بود نه حتی اعراب کشورهای دیگر، چه برسد به عرب زبانهای میهن! او در مصاحبهای که فردای این برنامه انجام داد خود بر این نکته تاکید کرد و ارادت خود را به هموطنان عربزبان ابراز نمود! بدیهی است که در یک برنامه زنده ممکن است چیزی به زبان بیاید که شایسته رسانه ملی نباشد، اما رسانه ملی هم تمایلی به بهرهگیری از این گونه ادبیات حتی در نکوهش دشمن ندارد و طبیعتا کنترل این ماجرا در یک برنامه زنده، خارج از اراده گردانندگان برنامه است، چنانچه این برنامه تولیدی بود حتما این قسمت از برنامه حذف میشد.
اراده سازمان صداوسیما بر اتحاد و همدلی همه قومیتها و زبانهاست و لغزشهای زبانی مذکور از جمله اتفاقاتی است که ممکن است در همه جای دنیا در یک برنامه زنده رخ دهد! لذا رسانه ملی، اشتباهات خود را در این موارد میپذیرد، اما از عملکرد خود در احترام و حمایت از قومیتها نیز دفاع و صیانت میکند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم