اوضاع رانندگی ما خراب تر از آن است که بنشینیم ، ژستهای کارشناسانه بگیریم و از پس آن فقط آمارهای وحشتناک بدهیم. آمارهایی که حکایت از یک عقب ماندگی خالص در شیوه هماهنگ شدن با یک دستاورد بشری است.
کد خبر: ۸۵۴۷۷
آمارهایی که خیلی هایمان عادت کرده ایم اگر مسوول به سامان کردن این عقب ماندگی هستیم آن را در قبال مسوولیتمان تکرار کنیم و بارها هم تکرار کنیم و اگر ناممان کارشناس است باز هم همان ها را بگوییم. تصادفات رانندگی در 15روز اول دی ماه 20درصد افزایش یافت.
هر روز به میزان سقوط یک هواپیما در تصادفات رانندگی کشته می دهیم. 58نفر طی هفته گذشته در تصادفات جاده ای جان باختند. 70درصد سهم تصادفات رانندگی ، به عامل انسانی مربوط است.
سالانه نزدیک به 17هزار نفر بر اثر سوانح رانندگی می میرند. و... آمارهایی که آنقدر گفته اند و شنیده ایم که دلمان می خواهد به تعداد همان تکرارها و همان آمارها فریاد برآوریم که تا کی باید همه - از مسوول و کارشناس گرفته تا همه - آمار بدهیم ، بعد وقتی به جاده ها می رسیم کشته هایمان را ببینیم و دوباره به یاد آمارها بیفتیم.
اوضاع رانندگی ما خراب تر از این حرفها و آمارهاست. وقت آن است که برای بیرون رفتن از دایره این آمار تکراری و حوادث همیشگی و مردن های بدون کارشناسی کمی از سرعت آماردهی خود - هر که باشیم - بکاهیم و عقب ماندگی را در خود بیابیم.
کمی در آیینه روبه رویمان ، در خودروی فرسوده یا مد روزمان نگاه کنیم ، کمی آیینه های بغل را ورانداز کنیم و خودمان را ببینیم که چگونه هر آن گونه که می خواهیم می رانیم بی آن که بدانیم 17هزار کشته در سال خود ما هستیم.
خود ما هستیم که باید بدانیم رانندگی ، ادب و متانتی می خواهد که حتما نداریم... که می میریم. بی رودربایستی بگوییم که در رانندگی متین نیستیم. همانطور که جاده ها و خیابان های ما هم آنچنان که باید وزین نیستند و آمارش را همه دارند، همین.