نفس گرم در هوای آسمان من

اگرچه به‌شدت این بضاعت را داشته که به سویی بلغزد که قهرمان‌هایش یادآور آثار خارجی باشد، اما این گونه نشده و فیلمساز هوشمندانه، فرمان را به سمت دیگری گرفته. این موضوع را هم در نظر بگیریم که در اکثر کارهای اکشن این‌چنینی که ساخت فیلمسازان وطنی است، مخاطب در یک قانون نانوشته همیشه به فیلمساز فرجه داده است و خطاها، کم‌داشت‌ها و ضعف‌های او را نادیده گرفته و بزرگوارانه به دیدن این آثار نشسته است، اما آسمان من جزو معدود آثار اکشن تلویزیونی ماست که هم پرداخت خیلی خوبی دارد و هم این‌که این مهم در اجرا خوب درآمده وخود را نشان داده است. آهنج به خاطر صبغه فیلمسازی‌اش جزو کسانی محسوب می‌شود که تلاش می‌کند ژانرهای مختلف را تجربه کند در پرونده کاری‌اش هم فراز و فرودهای بسیاری دیده می‌شود، اما در یک نگاه کلی به نظر می‌رسد او جزو هنرمندانی است که مصمم است کارهایش حداقل استانداردهای رسانه را داشته باشد. ساخت اثری با موضوع امنیت پرواز و حواشی آن در زمانه فعلی با بودجه و امکانات و ملاحظاتی که کم‌وبیش همه می‌دانیم، از آن کارهایی است که فقط کسانی انجام می‌دهند که بدجوری به محصول نهایی و البته توانایی خودشان اطمینان دارند. آسمان من از این نظر توانسته نگاه‌ها را متوجه خود کند و سازندگان توانسته‌اند «اکشن» پرملاط و قابل‌قبولی را برای صفحه تلویزیون تدارک ببینند. آسمان من در بازپخش می‌تواند آنچنان که لایقش هست دیده شود.

دو: «نفس گرم» محمدمهدی عسگرپور هم روی آنتن رفت و با این‌که هنوز قسمت‌های ابتدایی سریال درحال پخش است، اما به وضوح پیداست که مانند سریال پرده‌نشین ـ اثر دیگر تهیه‌کننده‌اش ـ تلاش می‌کند راوی قصه جسوری باشد که پیشتر کمتر در تلویزیون دیده‌ایم و برای انجام این مهم داستانش را روی شخصیت‌هایی استوار می‌کند که خود به خود پتانسیل ایجاد رابطه با مخاطب و تعلیق را دارند. مطلقا این ویژگی را دست‌کم نگیرید. بعضی از فیلمسازان ما که عسگرپور هم جزو آنهاست این تبحر را دارند که داستان‌هایی را جلوی دوربین ببرند که در ذات خود چالش‌برانگیزند، جذابند، انرژی دارند و این قدرت شگرف را دارند که مخاطب را به عمق ماجراهای اثر پرتاب کنند و او را درگیر کنند. اتمسفر نفس گرم چنین حال و هوایی دارد و تلاش می‌کند داستانش را آرام و قدرتمند روایت کند. تا اینجا هم کم و بیش موفق بوده است. آدم‌ها و خط و ربطشان را خوب تعریف کرده و لحن روایی کسل‌کننده‌ای هم ندارد. با این حال هنوز برای قضاوت نهایی زود است، اما این پرسش مطرح است که آیا نفس گرم می‌تواند به جایگاهی که پرده‌نشین و شخصیت‌های طاق و جفتش برای خود پدید آوردند، دست یابد؟

مهدی غلامحیدری/دبیر قاب کوچک