درسی برای مدیران ورزش

به نظرم شیمومورا یک بار دیگر رسم ژاپنی‌ها را در هاراگیری از طریق ورزش زنده کرد، زیرا وقتی نتوانست انتظارات را برآورده کند به خاطر نارسایی‌هایی که در ساخت و تجهیز اماکن ورزشی داشت از سمت خود کنار کشید. با این کار نباید تعجب کنیم زیرا آنها معتقد به کار مفید و ادامه دادن مسئولیت در صورت مفید بودن هستند. من البته زیاد نمی‌خواهم به این موضوع بپردازم؛ شاید اختلاف‌‌های دیگری هم در میان باشد، اما به صحبت‌های نخست‌وزیر این کشور اشاره می‌کنم که اعلام کرد هزینه‌های ساخت استادیوم به دو میلیارد دلار افزایش پیدا کرده است. ژاپن در تلاش است برنامه طراحی و ساخت جدیدی جایگزین برنامه قبلی کند، اما نگرانی درباره زمان پایان‌یافتن این پروژه‌ وجود دارد که این نگرانی‌ها سبب شد شیمومورا استعفای خود را اعلام کند.

نمی‌خواهم این کار وزیر ورزش ژاپن را تائید یا تکذیب کنم زیرا باید تحولات ورزش هر کشوری را با توجه به مناسبات فرهنگی آن کشور ارزیابی کرد. معنای این کار درست است یا نه مورد بحث من نیست، اما برای من مهم است بدانم در ورزش ایران به دنبال یک‌سری نارسایی‌ها در بودجه و اعتبارات کارهای توسعه‌ای چه اتفاقاتی می‌افتد؟ به اعتقاد من اینجا برعکس است. مسئولان ما راه‌های مختلفی برای برخورد با مشکلات گوناگون دارند که کناره‌‌‌گیری از سمت خود قطعا جزو گزینه‌های اولیه روی میز آنها نیست. در ورزش ایران مجلس و سازمان برنامه برای کار توسعه‌ای، بودجه و اعتبار کافی نمی‌گذارند و این روال در وزارت ورزش و جوانان ادامه دارد. از طرفی پروژه‌های نیمه‌کاره که از عمر آنها زمان زیادی گذشته، روی دست دولت است که با تغییر دولت‌ها کسی مسئولیت ساخت آن را گردن نمی‌گیرد. در واکنش به این طرح‌های نیمه‌تمام اغلب مسئولان برای شانه خالی کردن از مسئولیت‌های احتمالی آینده شیوه‌های اعتراضی به کار می‌گیرند تا یادآوری کنند پروژه‌های نیمه‌تمام مربوط به دوران مسئولیت آنها نیست و این سیر تسلسل در ساخت و تکمیل ورزشگاه‌های بزرگ ادامه دارد. به نظرم ورزشگاه نقش جهان اصفهان محصول همین گردش دوران در دولت‌هاست.

البته روش رئیس ورزش ژاپن با توجه به پیشینه‌ای که یادآوری کردم در همان کشور جواب می‌دهد و ممکن است در ایران که ما مکانیزم مشخصی برای افراد در جایگاه‌های خود تعریف کرده‌ایم این شیوه جواب ندهد، زیرا به اعتقاد من بیشتر شبیه ژست است؛ به طور مثال اگر تعدادی تماشاگر در حادثه فرو ریختن دیوار یک ورزشگاه کشته شوند، استعفای وزیر در این حالت خیلی سمبلیک است، بنابراین نوع برخورد مسئولان با اتفاقات ورزشی در کشورهای خود رابطه عمیقی با فرهنگ کلی جامعه دارد. ما در زیرساخت‌های ورزش ناکام هستیم و در کشور ما هیچ‌یک از مسئولان در قبال نارسایی‌ها یا کمبود اعتبارات کنار نمی‌کشند، اما باید به همین اعتراض‌های گاه و بیگاه دلخوش بود و انتظار هاراگیری به سبک ژاپنی‌ها نداشت.

مصطفی هاشمی‌طبا

رئیس سابق سازمان تربیت بدنی