تضرع به درگاه خدای حلیمه

مخاطبی که فیلم محمد(ص) را تماشا می‌کند در چنین شرایطی است که حلیمه و خانواده‌اش را می‌بیند. حلیمه همراه همسر و کودک شیرخوارش به مکه می‌رود تا دایگی ‌ بچه‌ای را قبول کند تا به گفته همسرش بتواند لقمه‌‌ای نان برای خانواده گرسنه‌اش مهیا کند. حلیمه در همان نگاه اول به دل بیننده می‌نشیند.

انگار «ساره بیات» بازیگر نقش حلیمه با چشمانش با‌ بی‌قراری و درماندگی چهر‌ه‌اش می‌گوید: من این نقش را پذیرفته‌ام تا حلیمه را چنان که بوده با همه بزرگی‌ روحش به شما نشان دهم. شاید همین عزم اوست که ساره بیات را به یکی از بهترین بازیگر فیلم محمد(ص) تبدیل می‌کند.بازیگری که چنان قوی حس دایه پیامبر(ص) را به نمایش می‌گذارد که بعد از پایان فیلم و حتی گذشت روزها نمی‌توانی این حس را فراموش کنی. نمی‌توانی صحنه‌ای که حلیمه نوزاد آمنه را در آغوش می‌کشد و اشک می‌ریزد را از یاد ببری، این صحنه و حس بیات تو را رها نمی‌کند همچنان که دویدن‌های او در کوچه‌‌های مکه به دنبال جمیل را نمی‌توانی فراموش کنی، جمیل او را به خانه پیامبر راهنمایی می‌کند.

ساره بیات با نقش حلیمه ماندگار می‌شود و خودش هم خوب این را می‌داند شاید برای همین است که در بخشی از یادداشتی که چند روز قبل منتشر شد، نوشته: «اما امان از ثانیه ای که مجید مجیدی به تو بگوید «بیا در لباس حلیمه رسول الله»… طبیعی است که جانم مزین به دلهره ای می شود پر از دل آشوبگی و عشق، پر از فریاد در سکوت، پر از هجوم سوال‌های محال. یا من تنها در جهانی پرشکوه و ناامید، امید این را در دل داشته باشم که استحقاق پوشیدن قبای حلیمه را دارم؟ همان حلیمه‌ای که پیامبر در روزگار رسالتش ردای خود را برایش پهن می‌کند تا دایه کودکی‌اش بر آن جلوس کند؟ ترسیدم، اما صدایی در دلم تکرار می‌شد که شاید حلیمه، آرزوی من در سینماست، آرزوی من در این دنیاست. ترسیدم، اما با خود گفتم شاید بی‌قراری تنم با حلیمه قرار پیدا کند و شاید حلیمه، پایان سرگشتگی‌های بی‌امان من باشد. پس به درگاه خداوند حلیمه تضرع کردم و از او خواستم به من ایمانی دهد مملو از دلدادگی، شوریدگی و عشق برای برخاستن به سوی نور… و خدا در این مهم یاورم شد.

ساره بیات بازیگر است. او تاکنون نقش‌های زیادی را بازی کرده و بازی خواهد کرد. اما انگار ایمانی قلب او را همراهی می‌کند در بعضی از نقش‌های چنان قوی خود را نشان می‌دهد که او را جاودانه می‌کند. مثل زمانی که در فیلم جدایی نادر از سیمین نقش راضیه را بازی کرد. کمتر کسی صحنه قسم خوردن او به امام حسین(ع) را فراموش می‌کند. جایی که متهم به دزدی شده و گفت: «به امام حسین اگه رفته باشم از توی کشوی شما پول برداشته باشم... آقا دارم به امام حسین قسم می‌خورم».