فراموشی خوب است یا بد؟

در زندگی همه ما اتفاقات زیادی می‌افتد؛ اتفاقاتی که یا شیرین‌اند یا تلخ و برای این‌که بتوانیم مسیر زندگی‌مان را ادامه دهیم باید گاهی اتفاقات تلخ را فراموش کنیم، اما فراموش کردن همیشه هم آسان نیست و سخت‌تر از آن فراموش شدن است. می‌گویند خاک سرد است این روزها، اما انگار آنقدر هوا سرد شده است که زنده، زنده یکدیگر را فراموش می‌کنیم.
کد خبر: ۸۳۳۲۱۸

فراموشی هم یکی از خصلت‌های ما آدم‌هاست که بیشتر اوقات به ما کمک می‌کند راه‌های تازه‌تری را تجربه کنیم و در یک مسیر حرکت نکنیم. البته فراموش کردن بعضی چیزها خیلی سخت است، اما باید به‌خاطر خودمان هم که شده فراموش کردن را بیاموزیم و تمرین کنیم تا کمتر آسیب ببینیم، اما بکوشیم با تغذیه صحیح و استفاده از قوه تفکر به بیماری آلزایمر مبتلا نشویم که در آن صورت زندگی دیگر هیچ لذتی نخواهد داشت. در این گزارش چند بازیگر سینما و تلویزیون از خصلت فراموشی حرف زده‌اند.

سعید پیردوست: از آلزایمر می‌ترسم

شما چه تعریفی از فراموشی در زندگی دارید؟

به نظرم فراموشی چیز بدی نیست، چون اگر نتوانی بعضی چیزها را فراموش کنی زندگی برایت سخت خواهد گذشت و بیشتر آسیب خواهی دید، اما فراموش کردن بعضی چیزها واقعا دردناک است.

مثل چه چیزهایی؟

مثل فراموش کردن دوستان، خانواده و حتی فرزند. من خیلی از خانواده‌هایی که والدین‌ از هم جدا شده‌اند را دیده‌ام که یا راحت پدر یا مادر فراموش شده‌اند‌ یا فزرند و این مساله خیلی دردناک است.

شما آدم فراموشکاری هستید؟

بله، به هرحال وقتی سن آدم بالا می‌رود طبیعی است که خیلی چیزها را فراموش می‌کند و من هم از این مساله مستثنا نیستم، اما سعی می‌کنم با ورزش، تغذیه مناسب و مطالعه ذهنم را فعال نگه دارم.

از آلزایمر که یک نشانه خاص فراموشی است چقدر هراس دارید؟

خیلی زیا د. به هر حال آلزایمر یک بیماری سخت است که متاسفانه در دنیای امروزی ما خیلی زیاد شده است و به نظرم هم برای بیمار و هم اطرافیان تحملش آسان نخواهد بود. امیدوارم کسی به این بیماری مبتلا نشود.

افسانه ناصری: خوب است گاهی فراموشی بگیریم

شما چه تعریفی از فراموشی دارید؟

فراموشی موضوع بسیار مهمی در زندگی است که روی کیفیت آن اثر می‌گذارد. ما در زندگی مجبوریم خیلی چیزها را فراموش کنیم چون اگر بخواهیم همه خاطرات را به یاد داشته باشیم از نظر روانی به هم می‌ریزیم.

فراموش کردن چه چیزهایی در زندگی سخت است؟

فراموش کردن آدم‌هایی که برایت عزیز بودند و حالا دیگر نیستند و همین‌طور بخش اعظمی از گذشته بخصوص خاطرات کودکی چون آن روزها دیگر برنمی‌گردند و بهترین روزهای زندگی‌مان بودند.

شما آدم فراموشکاری هستید؟

سعی می‌کنم که نباشم، بخصوص محبت دیگران را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.

از فراموش شدن نمی‌ترسید؟

چرا به هر حال این ترس را اکثر افراد دارند، اما خوشبختانه من خانواده خوبی دارم و فکر نمی‌کنم این اتفاق برایم بیفتد، چون بچه‌هایم خیلی با من همراه هستند و تنهایم نمی‌گذارند.

شما جزو آدم‌هایی هستید که همه خاطرات را به‌طور کامل فراموش می‌کنید یا گوشه‌ای از ذهنتان نگه می‌دارید؟

سعی می‌کنم فراموش کنم، بخصوص اتفاقات بد را چون فکر کردن به آنها از نظر روانی آزارم می‌دهد، فکر می‌کنم فراموشی یک نعمت بزرگ است، چون اگر نمی‌توانستیم فراموش کنیم، ممکن بود به آدم‌های مجنونی تبدیل شویم.

اسماعیل سلطانیان: غصه خوردن دردی را دوا نمی‌کند

فراموش کردن خصلت خوب یا بدی است؟

خصلت خوبی است، چون اگر نتوانیم بعضی از اتفاقات زندگی را فراموش کنیم زندگی‌مان به جهنم تبدیل خواهد شد وعذاب سختی را در این دنیا تجربه خواهیم کرد، بخصوص اگر فرصت‌سوزی‌هایمان را نتوانیم فراموش کنیم همیشه حسرت خواهیم خورد و از این نظر غمگین خواهیم بود، اما من یک تعریف دیگر از فراموشی دارم و آن این است که ما باید گذشته خودمان را تا حدی نقد کنیم تا دیگر خطاهایمان را تکرار نکنیم، اما این به این معنی نیست که در گذشته بمانیم.

خیلی از افراد دائم با گذشته زندگی می‌کنند و کمتر اتفاقی را فراموش می‌کنند؟

بله، برای همین هم آنها کم‌کم به آدم‌های شکاک و غیرمنطقی‌ای تبدیل خواهند شد و از زندگی هیچ لذتی نمی‌برند.

بدترین نوع فراموشی از نگاه شما چیست؟

فراموش کردن دوستان خوب و خاطرات شیرین گذشته چون این خاطرا ت خوب هستند که زندگی را شیرین می‌کند.

شما چه چیزهایی را سعی می‌کنید فراموش کنید؟

سختی‌های زندگی‌ام را سعی می‌کنم فراموش کنم چون فکر کردن به آنها دردی از من دوا نخواهد کرد.

زهره حمیدی: اتفاقات خوب را فراموش نمی‌کنم

شما فراموشی را چطور تعریف می‌کنید؟

فراموشی دو وجه دارد، یکی این‌که سعی می‌کنیم فراموش کنیم و دیگر این‌که فراموشی به هزار و یک دلیل خودش به سراغمان می‌آید، بنابراین این مساله به نوعی در زندگی اکثر ما وجود دارد.

شما خوشی‌ها را زودتر فراموش می‌کنید یا نا خوشی‌ها را؟

سعی می‌کنم اتفاقات خوب را در ذهن نگه دارم و اتفاقات ناخوش را فراموش کنم، مثلا در مورد فوت پسرم سعی کردم با آن کنار بیایم و تحمل کنم، چون مرور اتفاقات گذشته ما را از حرکت به سوی آینده بازمی‌دارد و فایده‌ای هم ندارد.

بدترین نوع فراموشی از نگاه شما؟

این‌که انسان خودش را فراموش کند اگر این اتفاق بیفتد دیگر انگیزه‌ای برای ادامه زندگی باقی نخواهد ماند.

محبوبه ریاستی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها