در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مینا ساداتی/ تا چه حد باورپذیر است؟
یکی از دلایلی که باعث شد بعد از چندین سال کار در سینما، بازی در این سریال (تنهایی لیلا) و در واقع کار در تلویزیون را قبول کنم به این خاطر بود که قرار بود شخصیتی را بازی کنم که از شخصیت واقعی من بسیار دور بود و پستی، بلندی و حسهایی داشت که دوست داشتم در نتیجه تجربه جدیدی، به دنیای حرفهای من اضافه کرد. بعد از اینکه نقش را برای بازی قبول کردم تکتک لحظهها را با لطیفی به عنوان کارگردان حرفهای که تلویزیون را بخوبی میشناسند چک میکردیم، چون تا به حال با مخاطب تلویزیون مواجه نشده بودم و از طرفی این سوال به ذهن من خطور میکرد که این نقش تا چه حد برای مخاطب باورپذیر است؟ از دیگر ویژگیهای بازی در این نقش و همکاری با پروژه «تنهایی لیلا» این بود که لطیفی به عنوان کارگردان کار بلد، بازیگر را برای بازی کردن جلوی دوربین کاملا آزاد میگذارد و شما بدون هیچ محدودیتی به نقش و بازی میپردازید، اما بعد از اتود زدن، کار شما را روتوش میکند و کاملا به این مقوله مسلط است به هر حال تجربه زندگی انسانی که افکار و زندگیاش با اصل زندگی شما فرق میکند و ماهها برای رسیدن به ذهنیات و اعمال او باید وقت گذاشت شرایط و حساسیتهای خاص خودش را میطلبد که من در این کار تجربه کردم./ باشگاه خبرنگاران
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: