شاعری بر شانه‌های رود

قالب رباعی و دوبیتی با تلاش‌ها و تجربیات شعری محمدرضا سهرابی‌نژاد اوایل انقلاب احیا شد ولی به دلیل انتشار نیافتن کتاب از این بزرگوار، پژوهشگران سهم اورا در احیای رباعی نادیده
گرفتند.

همچنین نباید از تجربیات شعری این شاعر در سال‌های 54 تا 56 غفلت کرد و این به خاطر تسلط بی‌چون و چرای او بر قالب‌های کلاسیک است.

درونمایه اصلی شعرهای سهرابی‌نژاد حماسه و پیچیدگی آن با عرفان است؛ زیرا او توجه بسیاری به نشانه‌های دینی و انقلابی و دفاع مقدس در شعر دارد.

کریم رجب‌زاده: رباعیات و دو بیتی‌های سهرابی‌نژاد از ماندگارترین آثار ادبیات انقلاب است و نباید فراموش کنیم که او از امکانات زبانی چون ضرب المثل‌ها و اصطلاحات فارسی بسیار در آثارش بهره برد و آنها را به خدمت شعر درآورد.

همیشه در آثار و سخنانش به آیات و روایات قرآنی استناد می‌کند، او شیفته اهل بیت است. اشعار و سروده‌هایش مصداق بارز این ادعاست و بوی حماسه را در اشعارش براحتی می‌شود استشمام کرد.

حسین اسرافیلی: سهرابی‌نژاد به بیعتی که در سال ۵۷ کرد، همچنان پایبند است و هنوز هم بیشتر اشعارش با همان تفکر سازنده شکل می‌گیرد.

او دلی عاشورایی دارد و در حوزه ادبیات دفاع مقدس هم قلمی توانا داشته است و در کنار اینها نگاه طنزگونه‌ای هم در آثارش می‌توان رصد کرد. البته نگاه او در استفاده از طنز تنها انتقادی نیست بلکه در بسیاری از آثار دفاع مقدسی نگاهی از سر تحقیر دشمن با لحن طنازانه به نمایش درمی‌آورد.