نشانه هایی جدید از تحول ابرنواخترها

گروهی از دانشمندان با استفاده از تلسکوپ فضایی پرتو Xچاندرا شواهدی از مراحل تحول یک ابرنواختر را مشاهده کردند.
کد خبر: ۸۲۰۶۳
ابرنواخترها که یکی از عظیم ترین انفجارهای کیهانی به شمار می روند ناشی از فعل و انفعالات دوران پایانی عمر یک ستاره پرجرم است.
در این مرحله بواسطه رویدادهایی که در هسته ستاره سنگین و در پایان دوران پایداری آن رخ می دهد به یکباره ستاره منفجر شده و درخشش آن در طول چند ثانیه به طور چشمگیری افزایش می یابد.
گاهی درخشش حاصل از این انفجار با درخشش کل یک کهکشان که ابرنواختر در آن منفجر شده قابل مقایسه می شود اما با وجود توضیح کلی درباره جزئیات رویدادهایی که در قلب یک ستاره رخ می دهد تا بزرگترین آتش بازی های کیهانی رقم بخورد، هنوز هم سوالهای فراوانی وجود دارد.
گذشته از این موضوع و فیزیک شکل گیری ابرنواخترها، این موضوع که طی چه فرآیندی با گذشت زمان از انفجار ابرنواختری ، گازهای رها شده از انفجار و برخورد موج ضربه حاصل از آن با گازهای میان ستاره ای باعث ایجاد نمایی می شود که از آن به بقایای ابرنواختری یاد می کنیم ، پرسش بسیاری از دانشمندان بوده است.
چرا که بواسطه نادر بودن این رویداد آنها یا شواهدی از خود انفجار ابرنواختری در اختیار داشته اند یا نشانه هایی از بقایای ابر نواختری و مدرک مستقیمی از مراحل این تغییر در اختیار آنها نبوده است.
در سال 1970در یکی از کهکشان های معروف آسمان که به M101 یا کهکشان مارپیچی موسومو در صورت فلکی دب اکبر واقع است ، انفجار ابرنواختری ثبت و رصد شد.
اینک با گذشت 35سال از این رویداد، گروهی از محققان مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا با کمک تلسکوپ فضایی چانه دار به رصد این ناحیه پرداخته اند.
اینک دانشمندان مراحل تبدیل یک ابرنواختر را به بقایای ابرنواختری که در فاصله 22میلیون سال نوری زمین رخ می دهد، مورد مطالعه مستقیم قرار داده اند.

مترجم: پوریا ناظمی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها