گلخانه هوشمند ایرانی، گیاهان‌تان را از راه دور مراقبت می‌کند

بدرود، باغبانی سنتی

عشق و علاقه‌اش آکواریوم کوچکی بود که ماهی‌های رنگارنگش را در آن نگه می‌داشت. هر روز به محض رسیدن به خانه، قبل از هر کاری به آکواریوم سر می‌زد. این رویه ادامه داشت تا قبول شدن در دانشگاه، آن هم در شهری دیگر ادوین را از آکواریوم عزیزش جدا کرد و طولی نکشید ماهی‌هایش یکی پس از دیگری تلف شدند.

کد خبر: ۸۱۲۲۵۹

ادوین با ناامیدی و ناراحت از اتفاقی که برای ماهی‌های محبوبش افتاده بود، داخل آکواریومش را با خاک پر کرد و تصمیم گرفت یک گیاه در آن بکارد. با وجود عمر بیشتر گیاه نسبت به ماهی‌ها
آن هم به مراقبت و رسیدگی نیاز داشت. ادوین که از کودکی عاشق وسایل دیجیتال بود و اسباب‌بازی‌های کودکی‌اش را هویه و کیت‌های الکترونیک تشکیل می‌داد، ایده‌ای به ذهنش رسید. او می‌خواست گلدان درون آکواریومش را به ابزارهای دیجیتال وصل کند تا از راه دور آن را زیر نظر داشته باشد و اتفاق ماهی‌ها تکرار نشود. به این فکر افتاد اگر چنین گلدانی بسازد، آن وقت می‌تواند آن را به تعداد زیادی کشاورز بفروشد و یک کسب‌وکار راه بیندازد؛ بنابراین بسیار جدی به ایده «گلدان هوشمند» فکر کرد.

او تا پیش از این ایده، برای راه‌اندازی یک کسب و کار شخصی خیلی تلاش کرده بود، ولی به نتیجه‌ای نرسیده بود. بنابراین تصمیم گرفت روی همین ایده کار کند و یک گلخانه هوشمند بسازد تا آخرین فناوری‌ها درون آن گنجانده شود. او نام ایده‌اش را اسمارت‌بین گذاشت تا نخستین گام را برداشته باشد.

تلاش

با توجه به علاقه‌ای که به صنعت الکترونیک داشت نقشه کار را در ذهنش ترسیم کرد و چند حسگر الکترونیکی خرید تا ایده‌اش را عملی کند. حسگرها را درون خاک قرار داد که هر کدام از این حسگرها وظیفه خاصی را به عهده داشتند؛ یکی رطوبت خاک را اندازه می‌گرفت و دیگری دمای آن را. پس از این برای کنترل از راه دور نیز باید آن را به یک رایانه متصل می‌کرد تا اطلاعات حسگرها را دریافت کند و در سر دیگر نیز به اینترنت وصل شود. حسگرها بدرستی کار می‌کردند، اما مشکل دیگری وجود داشت. گلدان باید به رایانه و اینترنت وصل شود تا بتوان آن را از جایی دیگر کنترل کرد، اما این کار پیچیدگی‌های فراوانی داشت که از عهده ادوین خارج بود. ایده داشت با شکست مواجه می‌شد که آن را با چند نفر از دوستانش در میان گذاشت. البته دوستانش استقبال چندانی از وی نکردند؛ زیرا بخشی از کار به کشاورزی ربط داشت و از عهده ادوین و دوستانش که دانشجوی رایانه بودند خارج بود.

ادوین تصمیم گرفت با چند کشاورز صحبت کند و از آنها کمک بگیرد. بنابراین به او پیشنهاد دادند به گلخانه برود و طرحش را با افراد آنجا در میان بگذارد. او ایده را با چند نفر از صاحبان گلخانه در میان گذاشت و آنها پیشنهاد دادند به جای کار روی یک گلدان، در گلخانه این کار را انجام دهد و چنین مکانی را به این سیستم مجهز کند. به این ترتیب ادوین از صاحب یک گلخانه اجازه گرفت و شش ماه با کمک دو نفر از دوستانش ابعاد مختلف این پروژه را سنجیدند و همه تمرکزشان را روی طراحی سیستمی که این حسگرها را زیر نظر بگیرد، گذاشتند.

چالش

همه چیز تا زمانی خوب پیش می‌رفت که مشکلات فنی پیش نمی‌آمد. برای مثال بردهای الکترونیک خراب می‌شد یا سیستم از کار می‌افتاد. یکی دیگر از بزرگ‌ترین مشکلات ادوین و گروهش رفتن به سربازی بود؛ زیرا آنها همگی دانشجو بودند و کمی پس از مشغول شدن در پروژه باید به سربازی می‌رفتند. دیگر مشکل ادوین تامین نیرو بود؛ به عقیده او بسیاری از آدم‌هایی که ادعا می‌کنند خیلی بلدند، در عمل، خلاف آن ثابت می‌شود و پیدا کردن افراد ماهر دشوار است.

با همه این مشکلات، پس از هشت ماه نمونه اولیه‌ای از سیستم گلخانه هوشمند اسمارت‌بین ساخته شد و ادوین و دوستانش تصمیم گرفتند آن را به چند گلخانه و کشاورز معرفی کنند. برای راه‌اندازی کسب و کار باید نمونه ساخته شده را می‌فروختند، اما صاحبان گلخانه دید مثبتی به طرح و فناوری‌های روز نداشتند. ایده خریدار نداشت و چالش بزرگ دیگری به وجود آمده بود که ادوین با مرکز شتاب‌دهی آشنا شد. او بسرعت طرحش را به آنجا ارائه کرد و توانست وارد مرکز شود. به او و اعضای تیمش آموزش‌های لازم برای راه‌اندازی صحیح کسب و کار داده شد. در نهایت این تضمین هم وجود داشت روی ایده سرمایه‌گذاری شود.

آینده

اکنون ادوین و اعضای تیمش در مرکز شتاب‌دهی در حال کار روی اسمارت‌بین هستند و امیدوارند بتوانند تا چند ماه آینده پول لازم برای راه‌اندازی شرکتشان را جمع کنند. توصیه او به افرادی مثل خودش که می‌خواهند یک کسب و کار نوپا را آغاز کنند این است که در این راه باید خیلی سرسخت و استوار بود. به عقیده ادوین، چیزی به نام شکست وجود ندارد و در راه عملی کردن ایده باید پافشاری کرد. او معتقد است کارآفرین برای رسیدن از نقطه صفر به یک باید حسابی بکوشد، اما از یک تا 99 به آسانی طی می‌شود.

اسمارت‌بین چیست؟

گل و گیاه به مراقبت دائم نیاز دارد تا از بین نرود و پژمرده نشود. این مراقبت شامل چک کردن آبیاری و سمپاشی بموقع، کنترل رطوبت، دما، کیفیت هوا و مقدار نور است که با روش‌های سنتی زحمت و هزینه بالایی را روی دست کشاورز یا پرورش‌دهنده می‌گذارد.

عملکرد سیستم‌ گلخانه هوشمند اسمارت‌بین به گونه‌ای است که تعدادی حسگر برای چک کردن هر یک از موارد ذکر شده در گلخانه نصب می‌شود تا مدام گیاه را زیر نظر داشته باشد. این حسگرها که به سیستم آبیاری متصل است، درون خاک قرار می‌گیرد و میزان رطوبت و آب آن ‌سنجیده می‌شود و به محض کم شدن این میزان، سیستم آبیاری فعال می‌شود. همچنین نور، دما و کیفیت هوای محیط گلخانه تحت کنترل است تا به محض تغییر هر یک از این پارامترها، تنظیمات لازم به‌صورت خودکار برای یکسان‌سازی انجام شود. عملکرد خودکار این سیستم به وسیله یک رایانه مرکزی کنترل می‌شود که تمام حسگرها به آن متصل است. ادوین و تیمش توانسته‌اند ادینوکس، سیستم‌عاملی انحصاری بر پایه لینوکس را که مخصوص کنترل گلخانه است، طراحی کرده و توسعه دهند. این سیستم به اینترنت وصل می‌شود و می‌توان از راه دور نیز آن را کنترل کرد. همچنین یک اپلیکیشن مخصوص هم برای این گلخانه در دست طراحی است تا از طریق تلفن هوشمند بتوان آن را کنترل کرد. گفتنی است حسگرهای این سیستم ماژولار است؛ به این صورت که در هر گلخانه بنا به نیاز می‌توان از تعداد محدودی حسگر استفاده کرد.