گاهی حتی عملا بار اصلی خرید جهیزیه و بیشتر اقلام به دوش داماد میافتد و خانواده عروس صرفا برخی خردهریزها را تهیه میکنند. در مقابل این گروه، گروه دیگری هستند که نهتنها گرفتن جهیزیه در قالب شیربها یا هدیه و حتی کمک هزینه از سوی خانواده داماد را زشت میدانند بلکه معتقدند باید دختر خود را با بهترین و ارزندهترین جهیزیه راهی خانه بخت کنند. در بعضی شهرها فرآیند خرید جهیزیه اینقدر مجلل و اشرافی است که عملا خانواده دختر تا مدتها پس از تهیه جهیزیه، نمیتواند از بدهیها و آثار آن کمر راست کند، اینقدر که وقتی پدری میگوید تازه دختر فرستادهام خانه بخت، مثل این میماند که یک بار در پیشه و تجارت خود ورشکسته شده و در حال حاضر مشغول تلاش برای ریکاوری است! تفکر این دسته از افراد روی این بنا استوار شده که جهیزیه آبروی تام دختر است و باید این امر مهم را تمام و کمال اجرا کنند، نتیجه این میشود که داماد محترم باید تا آخر عمر از دو جین زیرشلواری مادرزن دوز استفاده کند و تا آخر دو فصل بعد از چیدمان میوههای فصل قبل در یخچال و میگو و ماهی بسته بندی شده در فریزر تناول کند، حالا به سرویس دستشویی و گل نیلوفر در کاسه توالت و چادر مسافرتی با مخلفات متعددش کاری نداریم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم