او در حالی که بیرون یک دادگاه در بیتالمقدس شرقی ایستاده، میگوید: خانواده 9 نفره ما جای دیگری برای سکونت ندارند. خانواده لابان سال 1953 این خانه را از دولت اردن خرید. تا پیش از اشغال این منطقه از سوی صهیونیستها در جریان جنگ سال 1967، دولت اردن، بیتالمقدس شرقی و دیگر مناطق کرانه باختری را در کنترل خود داشت.
در حال حاضر، بیش از 300 هزار فلسطینی در بیتالمقدس شرقی زندگی میکنند. اسرائیل ادعا میکند این منطقه را به دیگر مناطق اراضی اشغالی الحاق کرده است. این اقدامی بود که مقامات تل آویو، سال 1980 اجرای آن را اعلام کردند. البته در همان زمان جامعه بینالملل این اقدام را محکوم کرد و به رسمیت نشناخت.
در این میان، گروههای حقوق بشری میگویند تخلیه اجباری، بازداشت و تخریب خانهها بخشی از سیاستهای مدنظر صهیونیستها برای بیرون راندن فلسطینیها از بیتالمقدس است. ریوا عواد که در زمینه حقوق فلسطینیها در بیتالمقدس فعالیت میکند، میگوید: افزایش تعداد بازداشت و تخلیه اجباری این موضوع را به اثبات میرساند که مقامات اسرائیلی به دنبال کمرنگ کردن حضور فلسطینیها در این مناطق و افزایش حضور غیر قانونی شهرکنشینان اسرائیلی هستند.
خانواده لابان تا سال گذشته مشکلی در این زمینه نداشتند، اما ناگهان یک دادگاه اسرائیلی حکم تخلیه خانه را به آنها داد. البته شهرکنشینان اسرائیلی به پشتوانه یکی از قوانین ناعادلانه صهیونیستها قصد ورود به این خانهها را دارند. این قانون به یهودیان اجازه میدهد، ادعای مالکیت بر اراضی فلسطینیهایی را داشته باشند که در حال حاضر جزو اراضی اشغالی است. این قانون که سال 1970 تصویب شد، میگوید اگر فلسطینیها به صورت دائم در یک خانه زندگی نکنند یا اجاره خود را به صورت مداوم نپردازند، شهرکنشینان اسرائیلی میتوانند مالکیت آن را در اختیار بگیرند.
این شهرکنشینان از ابتدای سال جاری، دو بار به خانه لابان آمده اند تا آنها را بیرون کنند. بنا به گفته رفعت، بار نخست فعالان و همسایگان مانع شدند و مرتبه دوم نیز وکیل خانوادگی آنها جلوی این کار را گرفت. علاوه بر خانه آنها، 15 خانه دیگر نیز در بیتالمقدس شرقی با همین وضع روبهرو شده است. البته فلسطینیهای ساکن در کرانه باختری نیز این فشارها را تحمل میکنند.
نورا لابان، مادر رفعت چند هفته پیش برای دفاع از حق خانوادهاش به دادگاه رفت. وکیل این خانواده میگوید قبضهای آب و برق که به صورت دائم پرداخت شده، نشان میدهد این خانواده حضوری مستمر در این خانه داشتهاند و ادعای شهرکنشینان در این زمینه کاملا غیر واقعی است. پس از پایان دادگاه آنها انتظار داشتند همه چیز به نفع آنها باشد، اما روز بعد از دادگاه، اداره بیمهنامهای به در خانه آنها فرستاد و اعلام کرد از آگوست سال 2013 دیگر جزو ساکنان این خانه محسوب نشدهاند.
از زمان آغاز اشغال اراضی فلسطینی از سال 1967 به بعد، حدود 14 هزار فلسطینی مجبور به ترک خانههای خود شدهاند. بنا به اعلام سازمانهای حقوق بشری، این آمار سال 2014 حدود 114 خانواده بوده است. همانطور که گفته شد، یکی از سیاستهای اسرائیلیها در این زمینه، تخریب خانههای فلسطینیها است. نمونه این موضوع، اواسط ماه می در منطقه سیلوان رخ داد. بولدوزرهای اسرائیلی پیش از طلوع آفتاب به این منطقه رفتند و سه مجتمع تجاری و یک خانه را کاملا تخریب کردند. آنها ادعا کردند این ساختمانها بدون دریافت مجوز مقامات ساخته شده بودند. یک هفته بعد، یک خانه دیگر در این منطقه با همان بولدوزرها تخریب شد.
به نظر میرسد این پایان ماجرا نباشد، زیرا براساس بیانیهای که یکی از سازمانهای وابسته به صهیونیستها منتشر کرده است، 80 خانواده متشکل از 300 نفر در معرض از دست دادن خانههای خود در این منطقه هستند. عواد در این زمینه میگوید: منطقه سیلوان نمونه کوچکی از اتفاقاتی است که در سراسر بیتالمقدس شرقی رخ میدهد. تمام این شرایط باعث شده رفعت و خانوادهاش دید مثبتی نسبت به آینده نداشته باشند. وی با ناراحتی و ناامیدی میگوید: به هیچ وجه انتظار اجرای عدالت از سوی دادگاههای اسرائیل را نداریم.
جنایت علیه کودکان غزه
گزارش سازمانهای بینالمللی نشان میدهد جنایات صهیونیستها محدود به ساکنان اراضی اشغالی نمیشود. پس از حملات وحشیانه تابستان گذشته صهیونیستها به نوار غزه، هر روز گزارش و تحلیل تازهای در باره ابعاد جنایت صهیونیستها منتشر میشود. تازهترین گزارش را در این زمینه، آژانسهای سازمان ملل متحد در اراضی اشغالی منتشر کردهاند که به موارد متعدد نقض حقوق کودکان و کشتار آنان اشاره شده است.
این گزارش محرمانه 22 صفحهای، برای ارائه به لیلا زروقی، نماینده ویژه این سازمان در امور کودکان و درگیریهای مسلحانه تهیه شده بود تا به او در تهیه پیشنویس فهرستی سالانه از ناقضان حقوق کودکان در درگیریهای مسلحانه کمک کند. این گزارش نشان میدهد در تهاجم سال گذشته صهیونیستها که هفت هفته به طول انجامید، نزدیک به 540 کودک کشته شدند که 371 نفر آنها 12 ساله یا جوانتر بودند.
نکته تاسفبارتر این که با وجود این گزارش، روسای آژانسهای مستقر در اراضی اشغالی درباره قرار دادن نام تل آویو در فهرست ناقضان حقوق کودکان به توافق نرسیدهاند. دیپلماتها میگویند، نسخه نهایی فهرستی که ناقضان حقوق کودکان در درگیریهای مسلحانه را اعلام میکند، اواسط هفته جاری به دست کشورهای عضو سازمان ملل میرسد. آنطور که منابع دیپلماتیک میگویند، مقامات صهیونیست از مدتها قبل برای اضافه نشدن نام این رژیم در فهرست ناقضان حقوق کودکان سرگرم لابی هستند. گفته میشود سامانتا پاور، سفیر آمریکا در سازمان ملل نقش مهمی در این جریان داشته و از دبیرکل این سازمان خواسته نام تلآویو را در این فهرست قرار ندهد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم