قراردادهای دردسرساز

نوشتن یک اجاره نامه ساده در دفتر املاک ، موجر و مستاجر را به آسانی به هم پیوند می دهد. یک کاغذ ساده ، معرف قراردادی می شود که هرگونه اتفاقی درباب فسخ آن پای دو طرف قرارداد را به دادگاه می کشاند.
کد خبر: ۸۰۵۹۱

شاهد این مدعا مراجعه هر روزه افراد بیشماری است که هر روز صبح از پله دادگاه های محل اقامت خود بالا و پایین می روند تا آقای قاضی درخصوص دعوای حقوقی مابین آنها قضاوت و تصمیم گیری کند.
این در حالی است که من و شما به عنوان هر یک از طرفین می توانستیم بخشی از اوقات به هدر رفته و اعصاب پریشانمان را پیش از مراجعه به دادگاه با استفاده از روش مناسب تری حفظ کنیم و در سلامت نگاه داریم . این در حالی است که روشهای مناسب تر و قانونی تری در این زمینه هم وجود دارد. به جای مراجعه به این دفاتر و محکم کردن کار خود، به یک کاغذ ساده اکتفاء کرده و دردسرهای آینده را با جان و دل خریدار می شویم.


با گذشت 94 سال از تصویب اولین قانون مربوط به ثبت اسناد در ایران ، مردم هنوز هم برای ثبت برخی اسناد به نوشتن قولنامه و اسناد عادی تمایل بیشتری نشان می دهند. این درحالی است که ثبت هر معامله ای از طریق قولنامه و اوراق عادی امکان سوءاستفاده و کلاهبرداری در آن را به میزان بسیار زیادی افزایش می دهد. کارشناسان حقوقی با اشاره به تعدد شکایاتی که هرروز به دلیل کلاهبرداری در این گونه معاملات به مراجع قضایی می شود ، به مردم توصیه می کنند برای ثبت هر گونه سند به دفاتر ثبت اسناد رسمی مراجعه کرده و به قولنامه و اسناد عادی اعتماد نکنند.

مزیت های بیشمار یک جایگاه

با گذشت این همه سال از تصویب قانون ثبت اسناد در ایران ، اهمیت ثبت اسناد در دفاتر ثبت و لزوم مراجعه به سردفترداران برای مردم هنوز هم آن گونه که باید و شاید جا نیفتاده ، این در حالی است که به اعتقاد کارشناسان مسائل حقوقی ثبت سند به شکل رسمی مزیت های بیشماری دارد که در صورت آگاهی از آن ، مردم تمایل چندانی برای ثبت غیررسمی اسناد نشان نخواهند داد. کشاورز حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری در این زمینه می گوید: «مزیت سند رسمی این است که کلیه محتویات آن اصیل و صحیح تلقی می شود؛ مگر این که مجهولیت آن از طریق قضایی ثابت شود.» وی می افزاید: «اثری که بر این مزیت در رسیدگی های قضایی مترتب است این است که وقتی کسی به استناد سند رسمی علیه دیگری دعوایی طرح کند ، اصل به صحت مستند است و کسی که سند علیه او ابراز می شود باید یا در مقابل دعوا تسلیم شود و یا با قبول عواقب و آثار ادعای جعل نسبت به سند اعلام جعل کند و اگر در اثبات این ادعا موفق نشد، جریمه مندرج در قانون آیین دادرسی مدنی را بر عهده گیرد و چنانچه جاعل را هم تعیین کرده باشد با عواقب دعوای افترا نیز مواجه شود.»

از گذشته تاکنون


به دنبال تصویب اولین قانون ثبت اسناد در سال 1290 بود که ثبت سند به شکل رسمی در ایران جایگزین ثبت عادی از طریق قولنامه شد.
برای مردمی که تا پیش از این هرگونه معامله یا خرید و فروشی را بر برگه کاغذ با دو امضای ساده در محضر مراجع انجام می دادند ، تصویب این قانون ، موضوع تازه تعریف شده ای بود که جا افتادن آن به گذشت زمانی طولانی نیاز داشت.
قانون تصویب شده در سال 1302 ، 1308 و 1310 نیز تغییر کرد. با تصویب قانون ثبت اسناد در مجلس شورای ملی آن زمان ، بسیاری از مراجعانی که تا پیش از این کار نوشتن قولنامه و تعهدنامه های عادی در محضر آنها صورت می گرفت ، به سمت راه اندازی دفاتر ثبت اسناد کشیده شدند تا قانون صورت اجرایی دلخوش کننده تری به خود بگیرد و در میان جامعه به روندی قابل اعتماد تبدیل شود.
بیشترین مراجعات برای تنظیم سند ، شامل اختلافاتی می شد که در مورد مسائل ملکی به وجود می آمد.
تقدم و تاخر بر سر حدود بود و وصیت نامه هایی که باید مورد اجرا قرار می گرفت.

به اعتقاد این حقوقدان مزیت دیگر سند رسمی این است که هیچ مقام قضایی یا دولتی نمی تواند وجود آن را نادیده بگیرد و هرگونه بی اعتنایی به محتویات سند رسمی مجازاتی برای طرف بی اعتنا به وجود خواهد آورد. این نکته از منظر «احمدعلی سیروس» نایب رئیس کانون سردفتران و دفتریاران این گونه بیان می شود: «ماده 703 قانون ثبت اسناد بر این نکته تاکید می کند که هر یک از قضات دادگستری در صورتی که به سند رسمی اعتبار ندهد تا 6 ماه از سمتی که دارد معذول می شود. اگر درخصوص عدم قبول سند رسمی خساراتی به کسی وارد شده باشد آن قاضی متعهد به پرداخت خسارت است». وی در مورد اهمیت جایگاه اسناد رسمی می گوید: «برای این است که مردم اینقدر در محاکم رفت و آمد نکنند. الان سند اجاره را می توان به صورت عادی نوشت ، خیلی ها هم این کار را انجام می دهند. ولی برای تخلیه یا افزایش قیمت یا تبدیل اجاره آن همیشه اختلاف و کنکاش وجود دارد. خیلی ها ممکن است اسناد خودرو را به شکل بیع نامه یا به صورت قرارداد معامله بنویسند. اما فراموش نکنیم اگر مشکلی پیش بیاید این افراد باید با مراجعه به دادگستری و اجرای مراحل طولانی دادرسی مشکل خود را حل کنند. از این نظر ما سند رسمی را تجویز می کنیم و به مردم تاکید می کنیم برای انجام آن هر چه زودتر اقدام کنند.» پس از پیروزی انقلاب اسلامی بی توجهی به سند رسمی در میان مردم در کنار بوروکراسی اداری مشکلاتی را در تنظیم سند رسمی به وجود آورد که به گفته کشاورز در نتیجه آن «اشک مراجعه کنندگان» برای تنظیم سند رسمی را درآورد. مراحل مختلف اداری و دخالت سازمان های متعدد ، همه بخشی از این سیر اداری خسته کننده به شمار می آیند.

دشوارترین هفت خان

به گفته مقامات رسمی ، تعدد مراکز تصمیم گیرنده درباره صدور اسناد رسمی در مرحله کسب عوارض مختلف ، یکی از جدی ترین مشکلات در زمینه صدور سند در بین مردم است . «سیروس» نایب رئیس کانون سردفتران و دفتر یاران در این باره می گوید: «هر اداره ای که نتوانسته یا نخواسته حقوق ، مالیات و عوارض خود را وصول کند، هنگام معامله ارباب رجوع را مکلف کرده که تو باید مفاصاحساب بگیری ، به خاطر این که مردم مجبورند در مرحله نهایی حتما مفاصا حساب بگیرند. بعضی اوقات حتی برخی از این مالیات ها و عوارض به ناحق گرفته می شود و طبق تعرفه و ضوابط قانونی نیست ولی طرف برای این که مستاصل است ، مجبور می شود این پول را پرداخت کند تا مفاصا حساب بگیرد.» این بی اعتمادی باعث شده که تنها در یک مورد در سال 82 تعداد اسناد رسمی ای که در باب اجاره در دفاتر ثبت اسناد تنظیم شده تنها به 78هزار فقره برسد. این در حالی است که در همین سال بیش از یک میلیون سند اجاره به شکل عادی در میان مردم تنظیم شده بود. «سیروس» در این زمینه توضیح می دهد: «مشکلی که گرفتن مفاصاحساب از دارایی یا از بیمه و شهرداری برای مردم ایجاد کرده باعث می شود مردم به بنگاه ها مراجعه کنند و همان برگه ای را که بنگاه برای آنها می نویسد به منزله سند تلقی کنند و بعدا اگر به مشکلی برخوردند به دادگستری مراجعه کنند ، در حالی که این برگه ها اصلا سندیت رسمی را ندارند و در هیچ محکمه ای قابل پذیرش نیستند.» وی برای تایید گفته های خویش به قانون مراجعه می کند: «ماده 46 و 47 و 48 قانون ثبت در مورد املاک و اموال غیرمنقول بصراحت می گوید سند باید حتما در دفاتر ثبت اسناد رسمی ثبت شود ، اگر ثبت نشود هیچ محکمه و مرجعی این مالکیت را قبول نمی کند.» با توجه به این نکته ها چرا مردم هنوز هم به بنگاه مراجعه می کنند؛ وی توضیح می دهد: «پافشاری برای گرفتن مفاصاحساب باعث شده مردم برای این که کارشان فوری انجام شود به بنگاه مراجعه کنند تا سرعت بیشتری داشته باشند.» این مقام رسمی در مورد تفاوت میان اسناد رسمی و غیررسمی و نقش مفاصاحساب در کاهش این نسبت می گوید: «موجر برای تنظیم سند باید برود و از دارایی مفاصاحساب بگیرد. حال آن که این شخص هنوز به خاطر اجاره ، درآمدی کسب نکرده. اگر منظور بدهی های گذشته است ، این تخلف حوزه مالیاتی است که چرا در این مدت برای بازدید مراجعه نکرده اند، نمی توان منتظر بود تا وقتی مردم کارشان به دارایی می افتد تازه آنجا یقه شان را چسبید.» به اعتقاد وی در صورت رفع این مشکل ، تنظیم سند به شکل رسمی زودتر و سریع تر انجام می گیرد. این در حالی است که «بهمن کشاورز» حقوقدان نیز با تایید این نکته خواستار ادغام بسیاری از سازمان هایی می شود که هنگام گرفتن مفاصاحساب برای مردم مشکل ایجاد می کنند. مشکلاتی که به اعتقاد «احمدعلی سیروس» نایب رئیس کانون سردفتران و دفتریاران در مواردی منجر به انجام کار خلاف شرع از سوی دولت نیز می شود. وی می گوید: «ماده 217 قانون مالیات ها می گوید: یک درصد از مالیات به عنوان حق الزحمه ماموران حوزه های مالیاتی به آنها پرداخت می شود. آنها نیز برای این که این یک درصد را بگیرند هر رقمی که بتوانند مالیات بیشتری تعیین می کنند. بعضی مواقع این مساله باعث صدور حکم ناحق می شود. مدتی نیز خود دارایی میان مردم اختلاف ایجاد می کرد ، به این شکل که رقم مالیاتی که بر اجاره مستغلات تعیین می کرد از رقم واقعی خیلی بیشتر بود. مثلا من با شما 30هزار تومان قرارداد بسته بودم ، بعد از 4 سال دارایی می آمد و می خواست قیمت تعیین کند. قیمت محاسبه شده 100هزار تومان اعلام می شد. اگر اعتراضی صورت می گرفت ، مامور مورد نظر معتقد بود که شما کم گرفته اید و باید این رقم را بیشتر کنید. خب این موضوع می توانست باعث بالا رفتن قیمت اجاره ها نیز شود». ثبت اسناد رسمی در ایران تا رسیدن به مرحله ای که در آن همه مردم خود را ملزم به رعایت آن بدانند البته فاصله دارد ، فاصله ای که با قدری هماهنگی در اجرای کارها براحتی برداشته می شود و در نتیجه بسیاری از مشکلات و دعاوی حقوقی میان مردم در ثبت قراردادهای گوناگون از بین می رود.

داوود پنهانی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها