سایه ای که هنوز بر سر البرادعی است !

35 عضو در ترکیب تازه شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی ، عصر دیروز گزارش تازه محمد البرادعی در مورد فعالیت ها و همکاری های هسته ای ایران با آژانس را دریافت کردند تا آن را مبنای قضاوت خود در نشست پنجشنبه آینده سازند.

کد خبر: ۸۰۵۴۷

مروری کوتاه بر گزارش مختصر و 5 صفحه ای البرادعی ملاحظات زیر را به دست می دهد:
1- روح اصلی گزارش البرادعی منطبق بر گزارش های پیشین اوست یعنی نگاه حداقلی به همکاری های گسترده ، بی سابقه ، اعتمادساز و فراتر از تکالیف حقوقی ایران از یک سو و نگاه حداکثری به ابهاماتی که در بسیاری از موارد بهانه جویی است ، یا این که برخلاف قوانین موجود ابهام اظهار شده توسط کشورهای عضو آژانس (و نه آژانس) است و یا این که رفع آن ابهام خارج از وظایف پادمانی ایران بوده و برعهده آژانس است از سوی دیگر. به طور مثال هم در مورد آلودگی و هم در مورد گستره برنامه سانتریفیوژ P1 و P2 ، اگر چه تصور بازرسان آژانس این بود که با همکاری های بسیار مثبت اخیر ایران ابهامی نمانده اما البرادعی آن را منوط به مشخص شدن وضعیت خرید برخی قطعات در دهه 90 و نیز چگونگی همکاری طرفهای ثالث در مورد شبکه قاچاق هسته ای کرده است ! از نوامبر 2004 تاکنون همین دو مورد از نظر آژانس ابهامات فعالیت های هسته ای ایران بوده و اتفاقا آژانس نیز با طرفهای ثالث مشغول رایزنی و همکاری بوده ، علیهذا نمی توان پرونده کشوری را که "عدم انحراف" فعالیت هایش اثبات شده ، به خاطر ناتوانی آژانس از شناخت و احاطه بر چگونگی انتقال مواد و تجهیزات در شبکه های زیرزمینی بین المللی نمود!
2- ملیسا فلمینگ ، سخنگوی آژانس بعد از جنگ روانی هفته گذشته امریکا مبنی بر وجود یک لپ تاپ سرقتی (!) که به اصطلاح برنامه ایران برای ساخت کلاهک اتمی در موشکهای بالستیک را افشا می کرد ، یادآور شده بود که درستی یا عدم صحت این ادعا در گزارش البرادعی درج خواهد شد.گزارش البرادعی کوچکترین اشاره ای به این موضوع و اسنادی که امریکا مدعی در اختیار قرار دادن آژانس بود ، نکرده است ، ضمن این که در مورد پارچین هم که از ابتدا کلید ابهام آن را رسانه های امریکایی زدند برای چندمین بار بازرسی ها عدم فعالیت هسته ای را ثابت کرد. سوال مکرر اینجاست که آیا آژانس همچنان می خواهد در فعالیت های هسته ای ایران ابهامات خلق الساعه و غیرمستند امریکایی ها را رفع کند؛! و آیا با توجه به درخواست البرادعی برای بازدید از «سایت لویزان ، مرکز تحقیقات فیزیک و...» برای ما سلسله ای بی انتها نمی سازد؛! به نظر می رسد هشیاری در برابر این درخواست ها و منوط کردن هر همکاری تازه به ارائه گزارش شفاف و غیر دوپهلو در موضوعات پیش گفته یعنی آلودگی و عدم ابهام در برنامه سانتریفیوژ باید مورد توجه قرار گیرد.همان گونه که آژانس قانونا مجبور به پذیرفتن فعالیت فرآوری مواد در اصفهان شد ، نمی تواند از استفاده ایران از «حداکثر» اختیاراتی که در پادمان دارد نیز به عنوان نقض یا قصور ایران یاد کند.
3- مقطع گزارش البرادعی صرفا روند همکاری از سپتامبر گذشته تاکنون است و چون ابهام جدیدی در گزارش قید نشده و در برابر ، همکاری ایران فراتر از تعهداتش قید شده ، علی القاعده قطعنامه شورای حکام باید متوازن تر از پیش باشد. ایران نمی تواند بپذیرد که مطابق آنچه تاکنون بوده ، با بالارفتن سطح همکاری ما و کاسته شدن از موارد ابهام ، تندی قطعنامه و درخواست های غیرقانونی آن از ما هم افزایش یابد!
4- گزارش به هر حال منتشر شده و نگاه ما اکنون به قطعنامه است. قطعنامه ای که تکلیف آن از نظر فنی و حقوقی مشخص اما از نظر سیاسی مبهم است. تاکنون نگاه نرم به برخوردهای سخت ، رویکرد ما به قطعنامه ها بوده است . شرایط کنونی ، از جمله اثبات صلح آمیز بودن فعالیتها ، به حداقل رسیدن ابهامات آژانس ، ترکیب تازه شورای حکام و نیز طرحهایی که اخیرا در پی پیشنهاد رئیس جمهور محترم کشورمان ارائه شده ، همه نشانگر این است که وزن ایران در مذاکرات وین افزایش یافته است .در این حال ضرورتا مانور ایران باید متناسب با این وزن طراحی شود و همه مولفه های موثر بهنگام در معادله مورد توجه قرار گیرد. از جمله این که ، آن چیزی که باید من بعد به دالان مذاکره با ایران بیاید چگونگی ادامه فعالیت های هسته ای ایران و اشتراک در تشکیل کنسرسیوم سوخت هسته ای با مرکزیت ایران است .به هر حال آنچه با یک مرور کلی به گزارش البرادعی می توان گفت ، این است که البرادعی گرچه سعی کرده چارچوب حقوقی و فنی تری را در گزارش اخیر خود رعایت کند اما سایه فشارهای سیاسی و تمناهای طرف ثالث (امریکا) برای بازماندن پرونده ایران در شورای حکام به عنوان یک سوژه سیاسی علیه تهران همچنان بر سر مدیرکل آژانس بوده است !