شایعه؛ حقوق چه می‌گوید؟

یکی دیگر از مهم‌ترین قوانین البته در حوزه مجازی، قانون جرایم رایانه‌ای است که در ماده 18 خود آورده: «هر کس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی به وسیله سامانه رایانه‌ای یا مخابراتی اکاذیبی را منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد یا با همان مقاصد اعمالی را برخلاف حقیقت، راسا یا به‌عنوان نقل قول، به شخص حقیقی یا حقوقی به طور صریح یا تلویحی نسبت دهد، اعم از این‌که از طریق یادشده به نحوی از انحاء ضرر مادی یا معنوی به دیگری وارد شود یا نشود، افزون بر اعاده حیثیت (در صورت امکان)، به حبس از 91 روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج میلیون ریال تا چهل میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.» فرق این مقرره با قانون پیشین در این است که در آن خبری از مجازات شلاق نیست و به جای آن جزای نقدی آورده شده است اما در هر دوی آنها، در صورتی که برای قاضی قصد سوء فردی و نیز نشر اکاذیبش روشن شود، می‌تواند حکم به مجازات دهد. جالب است بدانید که به غیر از این مقررات عمومی، قوانین خاصی هم در این حوزه وجود دارد. مثلا در قانون انجمن‌های غیردولتی، احزاب و گروه‌های سیاسی و نیز آیین‌نامه فعالیت دفاتر موسسات رسانه‌ای خارجی از پخش شایعه منع شده‌اند. هم چنین این موضوع به‌عنوان یکی از تخلفات اداری ذکر شده است. در زمان جنگ هم شورای عالی قضایی مقرره خاصی برای پخش شایعات وضع کرده بود که قانونی بودن یا نبودن آن مورد بحث و اختلاف بود اما در هر حال، به‌عنوان یک قانون در جامعه مطرح بود.