در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
26 سال پس از آن روز
بازگشایی پرونده فتح لانه جاسوسی امریکا در تهران ، آن هم پس از 26سال ، همچنان یک ضرورت تاریخی به حساب می آید.
اشغال لانه جاسوسی ، ابهت پوشالی ابرقدرت غرب را فرو ریخت و پرده از رسوایی های فراوانی برداشت که دست کم از سال 1332علیه منافع ملی ایرانیان صورت گرفته بود. توضیح شرایط سیاسی کشور ما در آن زمان می تواند اهمیت و بزرگی کاری که انجام شد را نشان دهد.
در آن زمان دولت موقت مهندس مهدی بازرگان که اکثریت اعضای آن را عناصر لیبرال وابسته به جبهه ملی و نهضت آزادی تشکیل می دادند، سیاستی را پیشه کرده بود که از آن بوی مماشات در برابر زیاده خواهی های امریکا برمی آمد. از نگاه آن دولت ، 25سال دخالت واشنگتن در سرنوشت ملت ایران و از جمله کودتای 28مرداد، موضوعی بود که تنها به درد کتابهای تاریخ می خورد.
مقهور شدن در برابر قدرت دولت امریکا، سیاستی را پیش روی دولت قرار داده بود که به نوعی همزیستی مسالمت آمیز با آن تن در دهد. امریکایی ها نیز بنا بر آنچه از اسناد لانه جاسوسی به دست آمد، تعامل با آن دولت را به منظور حفظ منافع سیاسی و اقتصادی خود در ایران را در برنامه کار خود قرار داده بودند.
ملاقات نخست وزیر و وزیرخارجه دولت وقت با مشاور امنیت ملی رئیس جمهور وقت امریکا در الجزایر دیگ صبر بسیاری از انقلابیونی را که مراودات سیاسی ایران و امریکا را خلاف منافع مردم کشورمان می دانستند، به جوش آورد و دست آخر، وقتی مختصری از اسناد سفارت (بسیاری از آنها به دلیل تبدیل شدن به پودر یا خاکستر قابل بهره برداری نبود) به دست دانشجویان مسلمان پیرو خط امام افتاد، معلوم شد که برخی از مردان دولت موقت اطلاعات مورد نیاز امریکاییها را در اختیارشان می گذارده اند و برای آنها جاسوسی می کرده اند.
اشغال لانه جاسوسی آغاز یک مقطع نوین در تحولات سیاسی ایران بود. اگر تا چندی پیش از آن ، دشمنی امریکا با انقلاب اسلامی از خبرهای آشکار مندرج در مطبوعات و غالبا نیز با تحلیل همراه بود، با تصرف سفارت امریکا، اخبار پنهان نشان داد که دخالت های دولت واشنگتن چه بسیار فراتر از تصورات پیشین بوده است.
به همین دلیل آتش خشم ملت علیه امریکا فزونی گرفت. تظاهرات و راهپیمایی های بسیاری با شعار اصلی «مرگ بر امریکا» ترتیب داده شد و مردم شهرهای مختلف، چه شبهای زیادی را تا صبح ، جلوی در سفارت سابق امریکا نشستند و از اقدام دانشجویان پشتیبانی کردند.
امام ره و بسیاری از مسوولان جمهوری اسلامی اقدام انجام شده را ستودند و دولت موقت زیر ضرب فشارهای سیاسی ، کناره گیری کرد.
استعفای دستجمعی هیات وزیران ، زمینه را برای نشان دادن خشم ملت علیه دخالت های امریکا فراهم آورد. گروگان ها به دلیل لجاجت و سرسختی دولت واشنگتن در ایران ماندند و اقامت آنها تا 444 روز به طول انجامید.
رئیس جمهور وقت امریکا، جیمی کارتر که هیبت ابرقدرتی کشورش را از دست رفته می دید، حمله نظامی به ایران را تصویب کرد.
هواپیماها و هلیکوپترها از مکانی نامعلوم به پرواز درآمدند و در کویر طبس زمینگیر شدند. تحریک عناصر ضد انقلاب وابسته به رژیم پهلوی ، گروهک های چپگرا و مارکسیست فعال در استان های غربی و جنوبی کشور، راه اندازی کودتای نوژه و سرانجام تجهیز ارتش صدام حسین برای حمله به ایران ، اقداماتی بود که دولت واشنگتن با صرف هزینه های هنگفت ، علیه جمهوری اسلامی ایران ترتیب داد.
در همه این برنامه ریزی ها، تنها یک نکته مورد غفلت واقع می شد. آنها برای مردم هیچ نقشی قائل نبودند و در برخی موارد نیز اعتقاد داشتند ملت ایران به دلیل مشکلات اقتصادی و اجتماعی ناشی از انقلاب ، با آنها همسویی خواهد کرد.
اکنون 26سال از آن روزها سپری شده است. امریکا همان است که بود و ملت ایران نیز در برابر پررویی ها ایستادگی می کند. رنگ دشمنی ها و شکل استقامت ها تغییر کرده ، اما ماهیت آن ، نه. امریکا همچنان می خواهد ترکتازی کند و مردم ایران همچنان می خواهند روی پای خود بایستند.
زهرا کاشانی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
