بازار استعداد

هر چند بسیاری در علم ورزش سیستم گلخانه‌ای پرورش استعدادها را بر نمی‌تابند، اما والیبال با همین روش‌ها آغاز کرد و امروز برآیند اجتماعی مناسبی دارد که می‌توان از آنها به عنوان پایگاه‌های اجتماعی والیبال نام برد. در سایه اقبال، اعتماد و استقبال عمومی به والیبال، بازیکنان بی‌شماری جذب کانون‌ها و مدارس والیبال می‌شوند بویژه رده‌های سنی که می‌توانند آینده این ورزش را تامین کنند. امروزه در والیبال با امتیازهای بزرگی که در عرصه‌های جهانی نصیب این ورزش شده است، شاهدیم از شمال تا جنوب ایران در جذب بازیکنان برای آینده والیبال اتفاقات خوبی افتاده است. در بندر دیلم کانون‌های والیبال با 400 نوآموز رویکرد اجتماعی به این ورزش را نشان می‌دهد یا در یکی از روستاهای بهشهر در شمال ایران 120 نونهال والیبال بازی می‌کنند.

داشتن چنین چرخه‌ای در والیبال همگان را به ساختن و تولید منابع انسانی در این ورزش امیدوار می‌کند، هر چند نباید از بین این نفرات استعدادهای برتر بعد از شناسایی به حالت خودجوش رها شوند. والیبال ایران یکی از معدود رشته‌هایی است که گردانندگان آن اعتقاد دارند برای سال‌های آینده پشتوانه‌سازی کرده‌اند و نتایج قهرمانی نوجوانان و جوانان و راهیابی این تیم‌ها به رقابت‌های جهانی دلیل این مدعاست اما کار با گروه‌های سنی پایانی ندارد و با توقف هر چند کوتاه کار در این رده‌ها باید تاوان سنگینی داد.

در شرایط کنونی تیم‌های ملی و (ب) ایران دوران درخشانی را سپری می‌کنند که علاوه بر چهره‌های بزرگ و ستاره‌های بی‌بدیل، آینده این ورزش با وجود جوانان مستعد و تاثیرگذار قابل اطمینان است. وقتی میرزاجانپور و عبادی‌پور در لیگ جهانی مطرح می‌شوند، صلابت والیبال در عرصه داشتن استعداد و سازندگی به نمایش گذاشته می‌شود، روی این اصل باید امسال ستاره‌های تازه وارد را رصد کرد. بازیکنی مانند معنوی‌نژاد یا پدیده‌هایی نظیر حمودی، اسفندیار و... در راهند.