jamejamnashriyat
نشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۷۸۷۵۲۸ ۲۵ فروردين ۱۳۹۴  |  ۰۰:۰۱

چرا هازارد باید بهترین بازیکن فصل لیگ برتر شود؟

یک پیشنهاد بلژیکی

تقریبا هر فصل در این مقطع از لیگ برتر، وقتی به روزهای پایانی فصل نزدیک می‌شویم، همه توجهات به سمت انتخاب بهترین بازیکن فصل جلب می‌شود و بحث‌ها و گمانه‌زنی‌ها آغاز می‌شود، اما این فصل، هر بحثی غیرقابل درک به نظر می‌رسد، زیرا شانس یک بازیکن بسیار بیشتر از بقیه است؛ ادن هازارد.

ستاره بلژیکی چلسی این فصل از ثبات بسیار خوبی برخوردار بوده، نمایش‌های جذابی ارائه داده و کلیدی‌ترین بازیکن آبی‌ها، قهرمان احتمالی این فصل‌ بوده است. برای این‌که متوجه شویم چرا هازارد تا این اندازه بازیکن تاثیرگذاری است، باید فوتبال را در پایه‌ای‌ترین شکل آن بررسی کرد.

در فوتبال وقتی صاحب توپ می‌شوید، اساسا سه انتخاب پیش‌رو دارید؛ به سمت دروازه حریف شوت بزنید، به هم‌تیمی‌تان پاس بدهید یا یکی از بازیکنان حریف را دریبل بزنید. اگر انتخابتان گزینه سوم باشد، معمولا با یکی از دو گزینه ابتدایی همراه می‌شود؛ البته با این فرض که هنگام دریبل زدن، توپ را از دست نداده‌اید.

بنابراین می‌توان براحتی یک دیاگرام از این سه حالت ممکن رسم کرد. اگر جدولی از 50 بازیکن برتر در پنج لیگ مهم اروپا در گلزنی، دادن پاس‌های صحیح و دریبل‌های موفق در این فصل تهیه کنیم، تنها هفت بازیکن در هر سه جدول قرار می‌گیرند؛ لیونل مسی، آرین روبن، الکسیس سانچز، ادن هازارد، گرت بیل، نبیل فخیر و پائولو دیبالا. این ستاره‌ها حداقل 12 گل زده‌، حداقل هفت پاس گل داده‌ و حداقل 57 بار بازیکنان حریف را دریبل زده‌اند.

البته این یک تحقیق کاملا علمی نیست، زیرا دیگر جنبه‌های قابل اندازه‌گیری را لحاظ نمی‌کند؛ از جمله ایجاد موقعیت، اما این آمار پایه‌ای‌ترین و ناب‌ترین آماری است که می‌توان استفاده کرد. احتمالا خیلی‌ها نبود کریس رونالدو، نیمار یا کوین ده بروین را یادآور می‌شوند، اما اولی حریفان را به اندازه کافی دریبل نزده، دومی به اندازه کافی پاس گل نداده و سومی باید گل‌های بیشتری می‌زد تا در آن جمع هفت نفره قرار می‌گرفت. هرچند این آمار توضیح نمی‌دهد که چرا هازارد باید برنده عنوان بهترین بازیکن لیگ برتر شود، اما مطمئنا دهنده کیفیت بالای اوست.

نکته کلیدی در کیفیت ادن هازارد، ثبات بالای اوست که باعث شده هم‌تیمی‌هایش چندان به چشم نیایند. سسک فابرگاس مانند همیشه بعد از کریسمس دچار افت شد، نمانیا ماتیچ برخلاف فصل گذشته چندان تاثیرگذار نیست، تیبو کورتوا چند اشتباه غیرمنتظره داشت و دیگو کاستا هم به‌دلیل مصدومیت و محرومیت، نتوانست بازی‌های خوب ابتدای فصلش را ادامه بدهد؛ اما هازارد همچنان به بازی‌های خوبش در فصل 15 ـ 2014 ادامه می‌دهد.

ثبات یک بازیکن را می‌توان به چند شکل اندازه گرفت. برای مثال باید یادآور شد که هازارد در همه دیدارهای این فصل چلسی در لیگ برتر در ترکیب اصلی حضور داشت؛ اتفاقی که خود دستاورد مهمی است. او نه مصدوم شد، نه محروم، نه استراحت کرد و نه مربی تیم تصمیم به نیمکت‌نشین کردنش‌گرفت؛ او حتی بندرت تعویض شد. او از ماه اکتبر به این سو، تنها در وقت‌های تلف شده بازی تعویض شد.

همچنین در لیگ برتر بیش از هر بازیکن دیگری روی هازارد خطا شده است. او مطمئنا دوست دارد که داوران بدانند‌ روی او خطا شده است؛ بویژه در محوطه جریمه. او بی‌تردید یکی از بهترین پنالتی‌زن‌های تاریخ لیگ برتر هم است؛ بازیکنی که دروازه‌بان‌های حریف حتی در تشخیص‌‌های او هم مشکل پیدا می‌کنند.

به نظر می‌رسد هازارد سرانجام به بالاترین سطح فوتبال اروپا رسیده است؛ سطحی که در چهار فصل گذشته برای رسیدن به آن تلاش زیادی کرد. در فصول گذشته، هر بار که می‌خواستند او را بین بهترین‌های اروپا قرار بدهند، هازارد دچار افت محسوسی می‌شد. او فصل گذشته، فصلی بدون جام را با چلسی پشت سر گذاشته که بخشی از آن به‌دلیل نمایش‌های ضعیف او بوده است.

در دیدار برگشت مرحله نیمه‌نهایی چمپیونزلیگ مقابل اتلتیکومادرید، او دو بار در کارهای دفاعی اشتباه داشت و اجازه داد تا خوان فران دو بار با عبور از او، دو گل تیمش را پایه‌گذاری کند.

مشکل او این نبود که در کارهای دفاعی شرکت نمی‌کرد؛ برای مثال رونالدو هم بندرت در کارهای دفاعی حضور پیدا می‌کند، بلکه مشکل اصلی این بود که او اشتباهات دفاعی‌اش را با حملات موثر جبران نمی‌کرد. وقتی در مورد دلایل شکست چلسی صحبت می‌شد، همه انگشت اتهام را به سوی او می‌گرفتند.

هازارد در مصاحبه‌ای در ابتدای فصل گفته بود برای این‌که او را در سطح مسی و رونالدو ارزیابی کنند، باید دو یا سه مرحله را پشت سر بگذارد؛ هرچند اصرار مصاحبه‌کننده باعث شد تا او صحبت‌هایش را تصحیح کند: خب، شاید فقط یک مرحله. البته این اولویت اصلی برایم نیست.

آمار دیگری که ثبات هازارد را نشان می‌دهد، 12 گل او در 12 دیدار مختلف است؛ اتفاقی که چندان معمول نیست. مثلا سرخیو آگوئرو 17 گلش را در 11 دیدار به ثمر رسانده است. ستاره آرژانتینی سیتی هر فصل چند دیدار را به دلایل مختلف از دست می‌دهد، اما هازارد با این آمار گلزنی، بازیکن باثبات‌تری است. شاید اگر آگوئرو یکی از آن چهار گلی‌را که مقابل تاتنهام ‌ به ثمر رساند در دیدارهای اخیر برابر برنلی و کریستال‌پالاس می‌زد، سیتی شرایط بهتری در لیگ برتر داشت؛ کاری که هازارد انجام داده و می‌تواند دومین جام این فصل را هم با چلسی بالای سر ببرد.

مترجم: بهنام جعفرزاده

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
ما چرا هنوز زنده‌ایم؟

ما چرا هنوز زنده‌ایم؟

عصر پنجشنبه است. بخار سوپ شلغم، فضای خانه را پر کرده است. جعبه ابزار وسط است. سه‌چهارتا کار کوچک خرده ریزه در خانه باید انجام بدهم. رگلاژ کردن در کابینت‌ها.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر