در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این عشق از جنس دیگر است
نه بابا! رشته تربیت بدنی به درد خانمها نمی خوره. آخرش که چی؛ می شی معلم ورزش. از صبح تا غروب باید تو حیاط مدرسه علاف باشی ، یا تو سرمای زمستان یا زیر تیغ آفتاب سوزان. نون تو حسابداریه!
این جملات عین گفته های رئیس یکی از دانشکده های تربیت بدنی است که از دوستان خانوادگی ماست و 13 سال پیش ، پس از قبولی من در رشته تربیت بدنی با راهنمایی حکیمانه خود، نظرم را تغییر داد!
مثل یک بچه حرف شنو رفتم و حسابداری خواندم و دلم رو همون جا توی سالن سرپوشیده شهید کشوری ؛ جایی که نمره قبولی آزمون عملی تربیت بدنی رو گرفتم، جا گذاشتم.
بعد از این همه سال هنوز هم امیدوارم من نفر آخری بوده باشم که با ایشان در این مورد مشورت کرده است!اینجا هنرستان دخترانه تربیت بدنی و علوم ورزشی کمیل است.
اولین و آخرین و در نوع خود بی نظیر! اگرچه ساختمان کلنگی و در حال انقراض (!) این مدرسه هر لحظه می خواهد روی سرت آوار شود، ولی با حضور این دختران عاشق ورزش ، احساس می کنی نشاط و تحرک در فضا موج می زند و در ذره ذره وجودت نفوذ می کند.
گویی انرژی مثبت این بچه هاست که مدرسه را سر جایش محکم نگه داشته است. اینجا همان جایی است که شاید زمانی تصور ایجاد آن در ذهن کمتر کسی می گنجید، ولی شور و شادابی و طراوت دختران علاقه مند، مسوولان آموزش و پرورش را بر آن داشت تا نسبت به تاسیس چنین مدرسه ای اقدام کنند و اینجا جایی است که به قول حافظ امینی (مدیر هنرستان) جای بچه های از درس گریزان و عاشق بپربپر نیست.
مشکلات پایان ناپذیر
یک سالن توپی غیراستاندارد، قسمتی از یک راهرو به عنوان سالن تیراندازی و دو تا اتاق تودرتو با تاقچه و گل و بلبل برای رشته تنیس روی میز و اتاقی دیگر به عنوان سالن بدنسازی تنها بضاعت هنرستان کمیل است.
نمی دانم چنین سالنهای محقر ورزشی را بجز این مدرسه ، در جای دیگری نیز می توان یافت؛
حافظ امینی ، مدیر این هنرستان می گوید: از 3سال پیش که مسوولیت اینجا را پذیرفتم ، تمام سعی و تلاشم را بر بهبود وضعیت نابسمان و رفع مشکلات بی شمار این مدرسه متمرکز کردم ؛ ولی متاسفانه تعدد معضلات و کمبودها موجب در حاشیه قرار گرفتن این فعالیت ها شده است.
کمبود فضای آموزشی و نداشتن امکانات برای تجهیز همین فضای محدود، مشکل اصلی ماست. او می افزاید: در حالی که مدرسه ما در انتهای خیابان معلم قرار گرفته ، دانش آموزان ما برای استفاده از امکانات ورزشی سالنهایی که با آنها قرارداد بسته ایم ، ناچارند هر روز با اتوبوس های اجاره ای به نقاط مختلف شهر سفر کنند.
از خیابان پیروزی و یوسف آباد بگیرید تا میدان فلسطین و خیابان سهروردی و شهید بهشتی! پراکندگی و دوری مسیرها، فشار زیادی را به بچه ها تحمیل می کند و اگر آنها واقعا علاقه مند به این رشته نبودند، بسختی می توانستند با این شرایط دشوار کنار بیایند.
به گفته حافظ امینی ، مدرسه باید هر ماه هزینه بالایی برای اجاره سالنهای ورزشی مختلف بپردازد و اگر مسوولان آموزش و پرورش با پیشنهاد وی مبنی بر انتقال هنرستان به مرکز تربیت معلم نسیبه که دارای تمام سالنها و تجهیزات ورزشی لازم است، موافقت کند بخش عمده مشکلات دانش آموزان حل خواهد شد، ضمن این که امکان بالا بردن ظرفیت پذیرش از تعداد محدود کنونی (120نفر) نیز میسر می شود.
وقتی از او پرسیدم آیا در زمان ثبت نام مبلغی از دانش آموزان دریافت می کنید، پاسخ مثبت داد و افزود: این مبلغ در مقابل هزینه های سرسام آور مدرسه بسیار ناچیز است ، ولی ما از دانش آموزان بی بضاعت که به رغم استعداد و علاقه ، وجهی برای پرداخت ندارند، هیچ شهریه ای دریافت نمی کنیم و تمام ملزومات آنها اعم از لباس ورزشی ، روپوش مدرسه و لوازم التحریر را هم به رایگان در اختیارشان قرار می دهیم.
به نظر او نباید اجازه داد استعدادهای بالقوه و درخشان دانش آموزان بی بضاعت تنها به دلیل مشکلات مالی خانواده های آنها، نادیده گرفته شده یا به نحوی سرکوب شود.
درخشش در تمام عرصه ها
دانش آموزان هنرستان تربیت بدنی و علوم ورزشی کمیل ، علاوه بر ورزش ، در تحقیقات و نوآوری های علمی هم بسیار خوش درخشیده اند و با ارائه چندین طرح فعال به جشنواره خوارزمی در سال گذشته، ثابت کرده اند که در صورت ایجاد انگیزه و حمایت جدی از سوی مسوولان آموزش و پرورش ، به پیشرفت های قابل ملاحظه ای در زمینه ورزش علمی دست خواهند یافت.
یکی از طرحهای موفقی که این بچه ها به جشنواره خوارزمی ارائه داده اند، دستگاه کورنومتر حسگر ضدآب است که در دیواره استخرها نصب می شود و در زمان مسابقات شنا، نیاز به حضور داوران در کنار استخر را منتفی می سازد و خود دستگاه با ثبت زمانهای رفت و برگشت هر شناگر به طور اتوماتیک وظیفه یک تیم داوری را به دقیق ترین نحو ممکن انجام می دهد.
به عقیده حافظ امینی ، اگر در این جشنواره طرحهای دانش آموزان تربیت بدنی تحت سرفصلی به همین نام مورد بررسی قرار گیرد، پیشرفت های بچه ها بیشتر به چشم می آید و جایگاهی ویژه برای فعالیت های علمی آنها گشوده خواهد شد.
وقتی عشق به ورزش حرف اول را می زند
مطهره رحیم زادگان ، یکی از دانش آموزان بااستعدادی که با معدل 5/19 وارد این مدرسه شده ، می گوید: کار ما در این مدرسه فقط ورزش صرف نیست.
کتابهای درسی تخصصی ما بسیار مشکل است و دانش آموزان کوشا و پرتلاش صد البته در این رشته موفق ترند. او ضمن گلایه از وضعیت نامطلوب ساختمان و تجهیزات مدرسه می افزاید: تمام وقت ما در رفت و آمد بین مدرسه و سالنهای ورزشی می گذرد.
ای کاش حالا که مسوولان آموزش و پرورش اقدام به تاسیس چنین مدرسه ای کرده اند، حداقل امکانات را نیز برای آن فراهم می آوردند.
سیمین دخت شمس علی که عنوان قهرمانی کشور در رشته پرتاب وزنه و دیسک را به خود اختصاص داده نیز دانش آموز این هنرستان است. او به کسانی که قصد ورود به این مدرسه را دارند توصیه می کند اگر هدفتان فقط گذراندن وقت در قالب زنگ ورزشهای متعدد باشد، اینجا جای مناسبی نیست ؛ چون در این جا دانش آموزان باید روشهای علمی ورزش را به خوبی فراگیرند تا در آینده مروج فرهنگ ورزش علمی و اصولی در کشورمان باشند.
یکی دیگر از دانش آموزان بانشاط مدرسه که بازیگوشی از چهره اش می بارد سروناز کماسی است که از خانواده ای ورزشکار پابه این هنرستان گذاشته است.
او می گوید: کمبودهای این مدرسه از تجهیزات و سالنهای ورزشی گرفته تا رایانه و حتی نداشتن سرویس مدرسه ، هزینه زیادی را به اولیا تحمیل می کند.
او که هر روز از قیطریه به این مدرسه می آید، از مسوولان آموزش و پرورش تقاضا می کند با تخصیص امکانات بهتر و تغییر ساختمان قدیمی مدرسه ، باعث ایجاد شوق و انگیزه بیشتری در دانش آموزان شوند.
به عقیده کماسی در انتخاب این رشته عشق و علاقه حرف اول را می زند.
زهره زیدی فرد 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
