بازگشت سرخ ها به فضا

زمانی که در شرق دور گذر زمان ، نزدیک شدن طلوع خورشید را نوید می داد، بیش از یک میلیارد نفر از مردم چین و میلیون ها نفر در سراسر جهان چشم به صفحات تلویزیون خود دوخته بودند

کد خبر: ۷۸۲۴۰

تا بازگشت دومین گروه فضانوردان چینی را به طور مستقیم به تماشا بنشینند.
لحظاتی که در محفظه فرود باز شد و 2فضانورد چینی در میان هیاهوی استقبال کنندگان قدم بر خاک سرزمین مادری خود گذاشتند، رهبران جهان خود را آماده کردند تا پیامهای تبریک خود را خطاب به سران حزب کمونیست چین ارسال کنند، از آغاز دهه 90که امپراتوری شرق فرو ریخته بود، آسمان هم مانند بسیاری از حوزه های دیگر به زیر سیطره اردوگاه غرب رفته و حقیقت آن بود که حتی روسیه هم نمی توانست جایگاه خود را در این میان حفظ کند و اگر هم فعالیتی داشت ، بیشتر رنگ همکاری با غرب و بخصوص ناسا را داشت.
اما بادهای شرقی وزیدن گرفته اند و اینک رقیبی جدید ظهور کرده است. سرخهای چین نه تنها در اقتصاد، امریکا و اروپا را به چالش کشیده اند بلکه به آنان نشان داده اند در عرصه هایی که زمانی ملک اختصاصی دیگران بود نیز وارد شده اند.
اگر پرواز موفق شن جو 5در سال 2003یک اتفاق بود؛ اما داستان سفر موفق شن جو 6نشان از آغاز عصری جدید دارد. چینی های دقیق و منظم ، رنگ سرخ را بار دیگر به فضا برده اند؛ اگرچه این بار نقش ستاره ها جایگزین داس و چکش قدیمی است ؛ اما شاید باز هم رقابتی آغاز شود که کاروان دانش را به جلو راهنمایی کند.
اینک چینی ها حق دارند به خود ببالند که صاحب فناوری ملی اعزام فضانورد به فضا هستند و جهان نیز به آنها احترام خواهد گذاشت.
برنامه فضایی چین از بیش از یک دهه پیش آغاز شد؛ اما زمانی جهان متوجه شد که این برنامه فراتر از یک تبلیغ سیاسی است که در سال 1999چینی ها نخستین نمونه فضاپیمای خود به نام شن جو را به مدار زمین فرستادند.
این محفظه بدون سرنشین پیشگام برنامه ای بود که 4سال بعد چشم جهان را به سوی چین خیره می کرد؛ اگرچه در همان زمان اعلام شده بود که این ماموریت به سفر مستقل فضانوردان چینی به مدار زمین ختم خواهد شد اما هنوز هم بسیاری آن را یک بلندپروازی شرقی می دانستند.
ولی زمانی که در اکتبر سال 2003خلبان نظامی ارتش چین ، فضاپیمای شن جو 5از پایگاه جی اوکوان به همراه یک راکت لانگ مارچ 2Fعازم مدار زمین شد و یانگ جی او را مدت 21ساعت در مدار زمین قرار داد و به سلامت به زمین بازگرداند. دنیا احساس کرد با اتفاق تازه ای در عرصه اکتشافات فضایی روبه رو است.
اما این تازه آغاز داستان بود. در همان هنگام چین اعلام کرد طی 2سال بعد ماموریت بعدی سرنشین دار خود را به انجام خواهد رساند. 2سال گذشته را چینی ها بدون هیاهوی تبلیغاتی پشت سر گذاشتند تا سرانجام در مهر امسال وعده آنها تحقق یافت و ماموریت 110میلیون دلاری شن جو 6آغاز شد.
در نخستین ساعات بامداد روز سه شنبه 19مهر سرانجام پس از ماهها برنامه ریزی و در حالی که هنوز نام فضانوردان اصلی ماموریت به طور رسمی اعلام نشده بود، رهبران عالی رتبه چین از جمله نخست وزیر ون جیابائو و تنی چند از اعضای عالی رتبه حزب کمونیست چین وارد اتاق تمیزی شدند که فضانوردان منتخب در آن قرار داشتند.
پیش از آن گروهی 14نفره از خلبانان جنگی ارتش چین دوره آمادگی خود را سپری کرده بودند و در مرحله آخر 6نفر از آنها به عنوان تیم اصلی معرفی شدند، زمانی که نخست وزیر وارد اتاق تمیز دیدار با فضانوردان شد در پشت شیشه ، فی جون لانگ و نی هاشنگ درحالی که لباس فضانوردی به تن داشتند، بر روی صندلی کوچکی نشسته بودند و 4فضانوردی که در آخرین مرحله حذف شده بودند، پشت سر آنها ایستاده بودند.
نخست وزیر چین خطاب به فضانوردان منتخب اعلام کرد؛ «خلبانان شن جوی 6، بار دیگر به مردم دنیا اعلام کنید چین توانایی بالایی برای فتح قله های مهم علمی جهان دارد.»
به این ترتیب 2فضانورد برگزیده در زیر بارش برف صبحگاهی از ساختمان های اصلی بیرون آمدند و پس از ادای احترام نظامی با یک دستگاه مینی بوس به پایگاه پرتاب شن جوی 6رفتند.
جایی که این فضاپیما در طبقه فوقانی یک موشک لانگ مارچ 2F قرار داده شده بود. پایگاه جی کوان در شمال غرب چین و در استان گان سو در لبه صحرای گوبی ، میزبان پروازهای فضایی چینیان در سالهای اخیر شده است.
سرانجام زمانی که شمارش معکوس به عدد صفر رسید و راس ساعت 30/4 بامداد (به وقت مرکزی ایران) مسوول اتاق کنترل دکمه قرمز رنگی را فشار داد و چند ثانیه بعد موتورهای موشک لانگ مارچ به مقابله با دام گرانش زمین پرداخت و دقایقی بعد با جدا شدن طبقات بالابرنده موشک، فضاپیما در ارتفاع بیش از 300کیلومتری زمین قرار گرفت ؛ انحنای مدار 4/42 درجه پیش بینی شده بود در اتاق فرمان ماموریت در پکن بیش از صد نفر از کارشناسان در حالی که همگی روپوش های مرتب سفید به تن داشتند و در مقابل مونیتورهای خاص خود نشسته بودند، با نظم ویژه ای که مختص چینی ها است شروع به دست زدن کردند.
در تمام مدت ماموریت دوربین های داخل و خارج موشک به تصویربرداری از مراحل ماموریت پرداختند تا از بروز هرگونه مشکل احتمالی جلوگیری کنند.
در این سفر برای اولین بار فضانوردان توانستند به محفظه بزرگ تری که در حالت الحاق با بدنه اصلی شن جو بود وارد شوند. این موضوع فضای بزرگ تری را برای فعالیت های فضانوردان به ارمغان می آورد و آنها آسایش بیشتری در طول سفر احساس می کردند.
پس از این که باله های خورشیدی این فضاپیما برای تامین انرژی الکتریکی مجموعه باز شدند، فضانوردان لباسهای خود را عوض کردند تا بتوانند راحت تر در کارهای از پیش تعیین شده بپردازند.
در این روز همچنین رئیس جمهوری خلق چین تلفنی با 2فضانورد کشورش به گفتگو نشست و فردای آن روز فضانوردان با خانواده های خود ارتباط تلفنی و تصویری برقرار کردند. این ارتباط زمانی برقرار شد که چهل ویکمین سالگرد تولد نای هایی شنگ بود و فرزند او از زمین برای پدر فضانوردش ترانه تولدت مبارک را خواند.
در این سفر علاوه بر آزمون دقیق ابزارهایی که برای این سفر به بدنه شن جو سوار شده بود، برخی آزمونهای ابتدایی درخصوص تاثیرات بی وزنی، سلامت فضانوردان و بررسیهای سیاره ای را به انجام رساندند.
آنها توانستند در زمان اقامت خود در فضا وعده های غذایی کامل تری ، شامل سبزیهای خشک شده ، گوشت و برنج مصرف کنند و از آن مهمتر با استفاده از کیسه خواب هایی که در کپسول سرویس تعبیه شده بود، مدتی هم استراحت کردند.
در مدت این سفر 9ایستگاه ردیابی زمینی در قاره های مختلف جهان و 4کشتی اقیانوس پیما در اقیانوس های ، آرام، اطلس و هند وظیفه ردیابی فضاپیما را به عهده داشتند تا ارتباط با زمین هیچ گاه دچار مشکل نش ود و البته با توجه به ارتفاع مداری این فضاپیما، بسیاری از مردم جهان توانستند عبور این فضاپیما را با چشم غیرمسلح از فراز سر خود ببینند.
اگرچه رصد این نقطه نورانی کوچک در هیچ جای دنیا مانند پکن با شور و هیجان همراه نبود و مردم گویی یکی از رویاهای کهن خود را در آسمان می دیدند؛ فضانوردان آخرین روز اقامت در مدار را هم سپری کردند و برای بازگشت به زمین آماده شدند، کپسول بازگشت از کپسول سرویس جدا شد تا تنها بخشی که فضانوردان در آن جای دارند به زمین بازگردد.
کپسول سرویس در مدار باقی ماند تا در عملیات بعدی بدون سرنشین مورد استفاده قرار گیرد. پیش از این اعلام شده بود که مسافران شن جوی 4 یا 5 روز در مدار باقی خواهند بود اما پس از 5/4 روز و اقامت 115 ساعت و 32دقیقه ای در فضا و 75دور مداری سرانجام چترهای نجات باز شد تا فضاپیما در محلی که از قبل تعیین شده بود، فرود آید.
سرانجام ساعت 3دقیقه بامداد دوشنبه (وقت مرکزی ایران) در ناحیه استپی شمال چین شن جو زمین نشست. این محل تنها یکی از 13 محلی بود که برای فرود در نظر گرفته شده بود، بقه محلها یکی در پایگاه پرتاب در جی یوکان و بقیه در استرالیا، شمال آفریقا، اروپا و ایالات متحده بودند.
مراحل فرود مطابق طرح از پیش تعیین شده پیش رفت و سرانجام 10دقیقه بعد از تماس فضاپیما با سطح زمین که فرودش با کمک چتر نجات و همانند سایوزهای روسی صورت گرفت محل آن از سوی تیم بازیابی مشخص شد و نیم ساعت بعد این تیم در کپسول را باز کردند و فضانوردان در میان هلهله مردم بیرون آمدند و دقایقی روی صندلی های کوچکی نشستند تا بدنشان پس از اقامتی 5روزه در فضا با شرایط زمین هماهنگ شود.
پس از آن فضانوردان با هلیکوپتر به فرودگاه و از آنجا به پکن انتقال یافتند و همانند قهرمانان ملی مورد استقبال قرار گرفتند و مقامات جهانی پیامهای تبریک خود را به پکن فرستادند.
مدیران برنامه فضایی چین اعلام کرده اند از هم اکنون آماده همکاری در اعزام فضانوردان سایر کشورها به مدار زمین هستند و از سوی دیگر، برنامه بعدی خود را برای سال 2007اعلام کرده اند.
در این برنامه قرار است نخستین راهپیمایی فضایی چینی ها صورت گیرد و شاید نخستین زن فضانورد چینی عازم مدار شود و در ماموریت بعدی ، عملیات الحاق مداری به انجام برسد تا هدف اولیه ولی سهم چین که ساخت ایستگاه فضایی مداری است، تا قبل از سال 2010محقق شود.
اینک چینی ها می توانند از عصر جدید فضا صحبت کنند و از بهبود طرح شن جوی خود که شاید رقیبی برای سایر فضاپیماهای مدرن باشد. از هر دیدی که به داستان سفر چینی ها به مدار نگاه کنیم ، باید بپذیریم عصر جدید فضایی آغاز شده است.
عصری که ممکن است آینده سیاره ما را تحت تاثیر قرار دهد. چین دوباره طلوع کرده است و شرق بار دیگر قدرت خود را به رخ می کشد.
اما نقش کشور ما در این میانه چه خواهد بود؛