قاب‌های چشم‌نواز «گذر از رنج‌ها»

سریال «گذر از رنج‌ها» ساخته فریدون حسن‌پور که از شبکه یک پخش می‌شود، شامل این قاعده کلی است. شخصیت‌پردازی‌های واقعی و قابل باور، داستانی با پیچیدگی‌های دراماتیک حساب شده به دور از اغراق و شعارزدگی‌های رایج، چیدمان درست اتفاقات و وقایع، استفاده از لوکیشن‌ها و پس‌زمینه‌های چشم‌نواز، قاب‌بندی‌های بصری خلاقانه، حضور بازیگران حرفه‌ای و کارگردانی منسجم، همه و همه دست به دست هم داده‌اند تا مخاطبان این سریال با تماشای قسمت اول آن، خیالشان راحت باشد که با اثری قابل دفاع از لحاظ ساختاری مواجه هستند و می‌توانند در شب‌های دیگر هم با طیب خاطر چشم و گوش و دل را بسپارند به دستپخت جاافتاده حسن‌پور.

بی‌شک پرداخت و بیان یک داستان جذاب در فضای یک جامعه روستایی و بهره‌گیری از تصاویر بکر کوهستان برای مخاطبان بویژه شهرنشینی که خود در خانه‌های قوطی‌کبریتی محصورند و گاهی خسته هم می‌شوند از دیدن سریال‌های آپارتمانی، می‌تواند چشم‌نواز و دلشادکننده باشد. این که کارگردان و عوامل یک مجموعه، به جای کار کردن در یک لوکیشن شهری شاید بی‌دردسر، رنج و زحمت کوچ از خانه و کاشانه و سفر به کوه و دمن را برای خلق یک اثر متفاوت به جان می‌خرند هم قابل تجلیل و ستایش است.

مجموعه نمایشی «گذر از رنج‌ها» با وجودی که فقط چند قسمت آغازین آن پخش شده و هنوز بازیگران اصلی و به نسبت مشهورترش به میدان نیامده‌اند، توانسته مخاطبان زیادی را با خود همراه کند. فیلمنامه مطلوب و شخصیت‌های متعدد این سریال، خیال بیننده را راحت کرده که با یک داستان عاشقانه تک‌خطی مواجه نیست و در هر قسمت، باید منتظر اتفاقات تازه و غیرقابل پیش‌بینی‌ باشد. تلویزیون به آثاری که از زندگی شهرنشینی فاصله گرفته و فرهنگ، آداب و رسوم اقوام ایرانی را در قالب یک درام جذاب و محکم به نمایش می‌گذارد، نیاز مبرم دارد و سریال گذر از رنج‌ها آمده است تا اسباب و وسیله‌ای باشد برای رفع این حاجت.

محسن محمدی ‌/‌ گروه رادیو و تلویزیون