jamejamonline
بین الملل عمومی کد خبر: ۷۵۴۴۳۸   ۱۰ دی ۱۳۹۳  |  ۰۷:۵۳

در تمام گزارش‌ها و اخبار منتشر شده در مورد داعش طی چند ماه، خبرنگاران و کارشناسان به این موضوع اشاره کردند که اعضا و رهبران این گروه تروریستی به هیچ وجه اعتقادی به دموکراسی ندارند و اصلا نظر مردم برایشان مهم نیست.

دموکراسی از نوع داعش

یورگن تودنهور، خبرنگار آلمانی که تازه از موصل برگشته بود، در مصاحبه‌هایش به همین موضوع اشاره داشت که داعش قصد نابودی هر دولتی را دارد که معتقد به دموکراسی است، اما به نظر می‌رسد این تروریست‌ها این‌قدر هم با این مقوله ناآشنا نیستند و اگر بسترش آماده باشد، مهارت خود را در این زمینه نشان می‌دهند.

چند روز پیش در خبرها آمده بود که نیروهای داعش در شهر رقه سوریه توانستند با سرنگونی یک جنگنده اردنی، خلبان آن به نام معاذ الکساسبه را به اسارت خود درآورند.

حال روز گذشته داعش در حساب توئیتری خود، یک نظرسنجی از میان اعضایش انجام داد که به سرنوشت این خلبان بخت‌برگشته مربوط بود.

داعش در نظرسنجی خود پرسیده است که اعضا و طرفداران این گروه تروریستی دوست دارند این خلبان با چه شیوه‌ای کشته شود؟ در کنار موضوع عجیب و غریب این پیشنهاد در فضای مجازی، پاسخ‌های داده شده به این پرسش نیز در نوع خود قابل تامل و تاسف است.

بسیاری از کاربران با گذاشتن عکس اجساد بدون سر اعضای داعش در شهر رقه، خواستار اجرای چنین حکمی برای معاذ شده‌اند. یک کاربر با نوشتن این پیام که «خداحافظ معاذ»، گفته است بهترین راه استفاده از تبر است.

برخی با پخش ویدئویی مربوط به زنی که ادعا می‌کند پسرش در حمله جنگنده‌های ائتلاف کشته شده است، عقیده دارد سنگسار و تیرباران این خلبان، روشی مهربانانه برای برخورد با اوست. به نظر می‌رسد داعش به پشتوانه همین افراد و تفکرات وحشیانه به اقدامات خود در منطقه ادامه می‌دهد.

به عبارت دیگر باید گفت رهبران داعش در زمینه شست‌وشوی مغزی طرفداران این گروه موفق عمل کرده‌اند.

از سوی دیگر به نظر می‌رسد خود معاذ هم می‌داند چه سرنوشتی در انتظارش است. موید این مطلب مصاحبه‌ای است که مجله تخصصی داعش (دابق) با او انجام داده است.

الکساسبه در پاسخ به این پرسش مجله داعش که آیا می‌داند چه سرنوشتی در انتظارش است، گفت: بله می‌دانم. من را می‌کشند!

حسین خلیلی ‌- گروه بین‌الملل

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
مرثیه‌ای برای «عمو‌ قاسم»

مرثیه‌ای برای «عمو‌ قاسم»

یک) هرآنچه از تو بیادم می‌آید آلوده به غم است. تو یک جاعل بودی، یک کلاهبردار حرفه‌ای. دردهای کمرشکن را در مشتهایت پنهان می‌کردی و ناگهان چون شعبده‌بازی چیره دست سرودی خجسته از کلاه جادویی کلمات بیرون می‌کشیدی.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر