به گزارش جامجم، این روزها پیکره موسیقی نواحی از همیشه هم زخمیتر است، زخمی جفاهایی که از چپ و راست بر پیکرهاش مینشیند، آنقدر که اگر پیری از بزرگان این موسیقی از دنیا نرود، کمتر مدیر فرهنگی سخنی از موسیقی نواحی به میان میآورد و فقط زمانی که خبر درگذشت هنرمندان این موسیقی منتشر میشود پیام تسلیتها یکی پس از دیگری منتشر میشوند.
جشنواره موسیقی نواحی امسال از اینجا رانده و از آنجا مانده شد. ماجرا از این قرار است که سالها پیش قرار شد برای موسیقی نواحی جشنوارهای جداگانه در نظر گرفته شود، بنابراین آن را از جشنواره موسیقی فجر حذف کردند تا اعلام استقلال کند و سر پا بایستد.
این استقلال مانند اغلب دیگر استقلالهایی که در عرصه فرهنگ و هنر مطرح میشود دیری نپایید و جشنواره موسیقی نواحی را زمینگیر کرد. این جشنواره دیگر برگزار نشد تا اینکه سال گذشته موقتا فعالیت خود را آغاز کرد. این حرکت هم عمر کوتاهی داشت و اعلام شد موسیقی نواحی سال آینده هم جشنوارهای نخواهد داشت. چندی از این اتفاق گذشت تا اینکه روز گذشته حسن ریاحی، دبیر سیامین جشنواره بینالمللی موسیقی فجر از بخشهای مختلف جشنواره امسال نام برد و با اینکه موسیقی نواحی قرار نیست جشنواره مستقلی داشته باشد، اما در جشنواره فجر هم جایی ندارد.
بزرگان موسیقی نواحی در ایران نه تریبونی دارند و نه اهل سر و صدا و جار و جنجال هستند. آنقدر کمتوقع هستند که اگر در تمام ایام سال هم اگر فرصتی برای اجرایی کوتاه در اختیار آنها گذاشته شود، هیچ خواسته دیگری نداشته باشند. اما نکته جالب اینجاست که همیشه جفاها بیش از همه بر همین کمتوقعترین و بیادعاترین هنرمندان کشورمان رفته است.
زینب مرتضاییفرد / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم