حسین رضازاده در سومین روز کاری خود پس از بازگشت از رقابتهای جهانی قزاقستان با اشاره به عملکرد تیم ملی در این رقابتها گفت: پیش از هر چیز باید بگویم هدفگذاری ما در رقابتهای جهانی قزاقستان قرار گرفتن در جمع شش تیم برتر و کسب سهمیه المپیک بود که خوشبختانه با تلاش ملیپوشان و کادر فنی به این هدف دست پیدا کردیم.
وی با بیان اینکه نتیجه تیمی میتوانست بهتر از این باشد به مدال نقره بهداد سلیمی اشاره کرد و افزود: مردم عزیز ما خودشان بهترین کارشناس هستند و میدانند ارزش مدال نقره بهداد با توجه به 9 ماه زحمت بیوقفه این قهرمان چیزی کمتر از مدال طلا نیست. خود من در سالهای 2003 و 2005 در حرکت یکضرب دسته فوقسنگین شکست خوردم، اما در دوضرب به لطف خدا توانستم این عقبماندگی را جبران کنم. بهداد هم تلاش خودش را کرد. حالا وظیفه همه ماست که به او کمک کنیم تا با قدرت بیشتر بازگردد. بهداد باارزشترین مدالها را در این سالها برای کشور بهدست آورده و با توجه به سن و سالش تا چند سال آینده هم میتواند پرچمدار افتخارآفرینی برای ورزش کشور باشد.
رضازاده با بیان اینکه بسیاری از این انتقادها در روزهای اخیر از سر دلسوزی نبوده است، خاطرنشان کرد: متاسفانه بسیاری که خود را دلسوز وزنهبرداری میدانند، از نایب قهرمانی بهداد سلیمی به عنوان بهترین فرصت برای تخریب فدراسیون استفاده کردند و به انتقاد فدراسیون وزنهبرداری، کادر فنی و ورزشکاران پرداختند. اینها کسانی هستند که وقتی تیم ملی وزنهبرداری برای اولینبار چهار مدال باارزش در المپیک 2012 لندن بهدست آورد حتی یک خط مصاحبه هم نکردند تا موفقیت را تبریک بگویند.
رئیس فدراسیون وزنهبرداری افزود: حرف من با این منتقدان این است که صندلی ریاست برای کسی نمانده که بخواهد برای حسین رضازاده بماند. آنچه که ارزش دارد، سعی و تلاشی است که برای رسیدن به موفقیتهای بعدی صورت میگیرد.بیشک اگر امسال نتوانستیم از عنوان سومی خود دفاع کنیم معنایش این است که دیگر کشورها هم در حال پیشرفت هستند. پس ما هم باید تلاشمان را بیشتر کنیم. این پیشرفت حاصل نمیشود مگر با همدلی بیشتر جامعه وزنهبرداری. من از آنهایی که خود را دلسوز وزنهبرداری میدانند درخواست میکنم به جای انتقاد کردن صرف، راهکار ارائه بدهند، زیرا با نادیده گرفتن موفقیتها و سیاهنمایی چیزی درست نمیشود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم