عاشورا در کویر مزینان

پس از نماز صبح و طلوع آفتاب در دل کویر، شوری عجیب در میان مردم به پا می‌شود. محور اصلی مراسم روز عاشورای مزینان، تعزیه یا همان شبیه‌خوانی است. یاران و اهل‌بیت امام در ابتدا به تکیه بالا می‌روند تا مراسم را از آنجا آغاز کنند. از این مرحله به بعد، شبیه‌سازی کوچکی از حوادث کربلا از سوی تعزیه‌خوانان و در میان اشک و شور مردم شروع می‌شود.

سپاه حر همچون واقعه کربلا در میانه روستا راه را بر امام و یارانش می‌بندند. حضرت عباس(ع) به عنوان سپهسالار کاروان امام به دفاع از اهل‌بیت پرداخته و راه را بر امام و یارانش بازمی‌کند. تعزیه‌خوانان در مسیر خود به سمت امامزاده سیداسماعیل - از برادران امام رضا(ع)- در مجاورت روستا، در گلزار شهدای مزینان توقف می‌کنند. اما در پشت‌سر تعزیه‌خوانان نیز، شوری وصف‌ناشدنی در جریان است.

نخلی که به گفته تمامی اهالی روستا تنها شور و عشق مردم به سیدالشهدا(ع) آن را به حرکت درمی‌آورد، با نوای یا حسین یا حسین به سمت امامزاده می‌رود. تعزیه‌خوانان نیز پس از بیعت با شهدا و زیارت اهل قبور، در مسیر نخل گام برمی‌دارند. صحن امامزاده سیداسماعیل در روز عاشورا میعادگاه گروه‌های تعزیه‌خوان و هیأت عزاداری است که از روستاهای مجاور می‌آیند.

پس از عرض ارادت و سلام به نواده رسول خدا(ص)، گروه‌های مختلف مردم به تبعیت از تعزیه‌خوانان دور روستا را می‌چرخند تا همچون کاروان امام پس از طی مسافتی به زمین کربلا برسند. محل برگزاری تعزیه یا به گفته اهالی روستا زمین عاشورا، در جنوبی‌ترین نقطه مزینان واقع شده است. پس از آن تعزیه آغاز و تا زمان تاریکی هوا و همزمان با به آتش کشیده شدن خیمه‌های حسینی ادامه دارد.

تمامی طی این مسیر و مراسم شبیه‌خوانی در واقع الگوبرداری و حرکتی نمادین از مسیر و اقداماتی است که اباعبدالله(ع) تا رسیدن به ارض کرب و بلا پیمود و براستی که چه الگویی بهتر از حسین(ع) و چه نمادی زیباتر از زمین مقدس کربلا.

حسین خلیلی / گروه بین‌الملل