با این حال در دنیای امروز، عوامل زیادی وجود دارد که میتواند این هویت ملی را به مخاطره بیندازد. وجود شبکههای اجتماعی، گسترش دنیای مجازی و سیطره زبان انگلیسی به عنوان زبان بینالمللی و ازخودبیگانگی گروهی از جامعه، همه و همه به عنوان تهدیدهای زبان بومی در گوشه و کنار دنیا شناخته میشود. در ایران نیز، به نظر میرسد ادبیات رایج در شبکههای اجتماعی و فضای مجازی، کم کم به تهدیدی برای زبان و ادب فارسی تبدیل شده است، در چنین شرایطی بارها رهبر معظم انقلاب مسئولان و مردم را به صیانت از زبان و خط فارسی، رهنمون کردهاند. مسئولان فرهنگی مانند رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی هم بارها از مردم و رسانهها خواسته اند زبان فارسی را پاس بدارند.
همین دیروز رئیس حوزه هنری هم صدای اعتراضش به هوا برخاست و گفت: بی توجهی به فرهنگ، ادب و زبان فارسی باعث شده که کم کم مردم ما هم در حال از دست دادن تعصبشان نسبت به این زبان باشند. اگر این مسأله فراگیر شود عواقب بدی را به همراه خواهد داشت. زبان فارسی برای ما مانند یک گنجینه است. اما شما نگاه کنید وقتی امروز از خیابان جمهوری اسلامی که خیابان مرکزی تهران است عبور میکنید چقدر شاهد تابلوهای تجاری هستید که با زبانی غیر از فارسی نوشته شده است. اینها به نظر من نشانه نوعی بیماری است که باعث میشود تعصبمان را به فارسی از دست بدهیم.
کارشناسان و زبانشناسان نیز در تشریح دلایل این بی اعتنایی، عدم شناخت عناصر هویتی، ضعف نظام آموزشی و کم توجهی رسانهها را به عنوان مهم ترین عوامل برمی شمرند. سوال اینجاست، در حالی که جهان به سمت دهکده جهانی پیش میرود و خیل عظیمی از جوانان نه تنها در ایران، بلکه در کل دنیا به سمت استفاده از زبان انگلیسی متمایل شدند و کاربران ایرانی حتی در فضای مجازی با زبان، خط و ادبیات فارسی برخوردی نادرست و سخیف دارند و غلط نوشتن و خارج شدن از شکل طبیعی زبان امری عادی محسوب میشود، چه کاری میتوان انجام داد؟
ادامه در صفحه 5
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم