دستان خالی وزنه‌برداری

مجید عسکری در دسته 56 کیلوگرم، کیانوش رستمی و رسول تقیان در دسته 85 کیلوگرم، محسن بهرام‌زاده، کیا قدمی و علیرضا سلیمانی در 105 کیلوگرم و بهداد سلیمی در 105+ کیلوگرم؛ اینها نفراتی هستند که برای جهانی آماده می‌شوند. هفت وزنه‌بردار در چهار وزن، با این توضیح که در دسته 105 کیلوگرم سه وزنه‌بردار حضور دارند که یکی باید کنار گذاشته شود. یعنی اگر هیچ وزنه‌برداری در سه ـ چهار هفته آینده دچار آسیب‌دیدگی نشود، کادر فنی می‌تواند تیمش را در بهترین حالت با شش وزنه‌بردار به قزاقستان ببرد.

حالا باید پرسید چرا دست بهمن زارع و دستیارانش برای انتخاب تیم اعزامی به جهانی تا این حد خالی شده است؟ هشت ماه پیش وقتی حسین رضازاده از بهمن زارع و سیدهادی پانزوان به عنوان سرمربی و مربی جدید تیم ملی نام برد، تنها چیزی که برای افکار عمومی اهمیت داشت سرنوشت پنج وزنه‌بردار المپیکی دورمانده از تیم ملی بود. زارع هم در اولین اقدام، برای آغاز اردوهای تیم ملی در اسفندماه، نام 18 وزنه‌بردار از جمله پنج وزنه‌بردار المپیکی را در فهرست خود گنجاند تا فضا را برای بازگشت آرامش به وزنه‌برداری فراهم کند. بازگشت بهداد سلیمی، سجاد انوشیروانی، نواب نصیرشلال، کیانوش رستمی و سعید محمدپور و قرار گرفتن آنها در کنار نفراتی چون مجید عسکری، جابر بهروزی، مرتضی رضاییان، رسول تقیان، محمدرضا براری، کیا قدمی، حامد مجیدی و بهادر مولایی همه را به آینده وزنه‌برداری امیدوار کرد.

این روزها همان آینده‌ای است که همه به آن امیدوار بودیم، اما اوضاع چندان رضایتبخش نیست.

کابوس مصدومیت

کشیدن خط قرمز روی نام ملی‌پوشانی چون مرتضی بیگلری، مسعود چترایی، حمید ملکی، علی هاشمی، کیا قدمی و حامد مجیدی با این توجیه که اردوی تیم ملی فقط جای آماده‌هاست، کاملا پذیرفتنی بود اما کابوس مصدومیت‌های پی‌درپی چیزی نبود که قابل پیش‌بینی باشد.

بهمن زارع برای دومین مرحله اردو در فروردین ماه، با زیر نظر گرفتن رقابت‌های قهرمانی کشور، جواد نادری و رشید شریفی را هم به اردوها فراخواند تا تقریبا هیچ ورزشکار آماده‌ای پشت درهای تیم ملی نماند، اما خبرهای بد یکی پس از دیگری از راه رسید.

اول از همه سجاد انوشیروانی رفت. نایب قهرمان المپیک به دلیل بالا بودن چربی خون و خطرات ناشی از انجام تمرینات پرفشار اردوی تیم ملی را ترک کرد. به فاصله یک هفته بعد، سعید محمدپور هم خانه‌نشین شد. آسیب‌دیدگی دارنده مدال برنز رقابت‌های جهانی پاریس از ناحیه عضله بیرونی پای راست بود.

به این ترتیب تیم ملی اواخر خرداد با ده وزنه‌بردار به اردوی چابکسر رفت، بعد از آن هم با همین تعداد برای برپایی یک اردوی بیست روزه راهی مجارستان شد. مصدوم سوم رشید شریفی بود که در پایان کمپ بین‌المللی تاتا از جمع اردونشنان خارج شد. همان زمان کادر فنی از محسن بهرام‌زاده برای حضور در اردوهای تیم ملی دعوت کرد اما برای بازی‌های آسیایی اینچئون ترکیب نهایی باید از میان همان 9 وزنه‌بردار انتخاب می‌شد. به این ترتیب مرتضی رضاییان هم خط خورد تا تیم ملی با ترکیب مجید عسکری، جابر بهروزی، رسول تقیان، کیانوش رستمی، محمدرضا براری، نواب نصیرشلال، بهداد سلیمی و بهادر مولایی برای حضور در بازی‌های آسیایی بسته شود.

اما انگار بدشانسی‌ها تمامی نداشت. در فاصله دو هفته تا اعزام اولین گروه کاروان وزنه‌برداری، بهادر مولایی در آخرین رکوردگیری تیم ملی زیر وزنه 261 کیلویی، از ناحیه زانو آسیب دید تا در حضور وزیر ورزش و رئیس کمیته ملی المپیک از درد به خود بپیچد. اگرچه مولایی با همین آسیب‌دیدگی به اینچئون رفت اما آسیب‌دیدگی محمدرضا براری در فاصله فقط سه روز به اعزام تیم، قابل چشم‌پوشی نبود. ترکیب تیم ملی وزنه‌برداری برای بازی‌های آسیایی ناقص شد، هر چند امیدها برای شکستن طلسم چهل ساله وزنه‌برداری، یعنی کسب بیش از یک مدال طلا بالا بود.

انتظاری که برآورده نشد

بازی‌های آسیایی که تمام شد، کسی از عملکرد وزنه‌برداری راضی نبود. گرچه طلای بهداد سلیمی و اقتدار او روی تخته به دل خیلی‌ها نشست، اما انتظار از تیمی که به اینچئون اعزام شد، حداقل دو مدال طلا بود. هم رضازاده و هم بهمن زارع گفته بودند این تیم می‌تواند طلسم‌شکن باشد. این موضوع در گزارش‌های ارائه شده به وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک هم آمده بود که وزنه‌برداری توانایی کسب دو مدال طلا را هم دارد، اما این وسط طلای کیانوش رستمی که در آخرین لحظه از سوی وزنه‌بردار چینی به نقره تبدیل شد، همه معادلات را به هم زد. نه رضازاده از این نتیجه راضی بود و نه بهمن زارع. در صحبت‌های وزیر ورزش و رئیس کمیته ملی المپیک، گرچه نام فدراسیون وزنه‌برداری در ردیف فدراسیون‌های ضعیف قرار نگرفت، اما در مورد این رشته گفته شد کمتر از حد انتظار ظاهر شد.

هدف؛ کسب امتیاز

حالا فقط 24 روز تا رقابت‌های جهانی قزاقستان زمان باقی‌ است و تیمی که می‌توانست در اینچئون بهترین نتیجه را کسب کند، سرخورده از آن بازی‌ها، مشغول تمرین برای حضور رقابت‌هایی است که از روز هفدهم آبان آغاز می‌شود و حکم اولین مرحله کسب سهمیه المپیک را دارد. زارع برای رقابت‌های جهانی از 11 وزنه‌بردار برای حضور در اردوها دعوت کرد، اما روز اول شروع تمرینات فقط هفت نفر در کنار سرمربی بودند؛ مجید عسکری، کیانوش رستمی، رسول تقیان، محمدرضا براری، محسن بهرام‌زاده، کیا قدمی و بهداد سلیمی.

نواب نصیرشلال و جابر بهروزی پس از بازگشت از بازی‌های آسیایی در همان فرودگاه، تیم ملی را ترک کردند. آنها که هر دو در بازی‌های آسیایی اوت کرده بودند، خیلی راحت قید حضور در رقابت‌های جهانی را زدند. گرچه تلفن همراه خاموش نصیرشلال در مورد او پرسش‌های بی‌جوابی را باقی گذاشته است، اما جابر بهروزی برای نیامدن به اردو، دلایلی مثل بیماری قلبی و در پیش بودن مراسم عروسی‌اش را مطرح کرده است. در مورد بهادر مولایی که تکلیف روشن بود؛ او باید زانویش را جراحی می‌کرد. دیگر غایب دور جدید تمرینات تیم ملی مرتضی رضاییان است که البته می‌گوید با کادر فنی هماهنگ کرده است.

به همه این موارد باید آسیب‌دیدگی مجدد محمدرضا براری را هم اضافه کرد؛ براری به دلیل تشدید آسیب‌دیدگی خود از ناحیه همسترینگ پشت پای راست همچون بازی‌های آسیایی شانس حضور در رقابت‌های جهانی را هم از دست داد تا دست کادر فنی برای انتخاب ترکیب نهایی بیش از پیش بسته شود.

بهمن زارع که بشدت از این شرایط ناراضی است، درباره آخرین وضع تیم ملی وزنه‌برداری در آستانه رقابت‌های جهانی قزاقستان به جام‌جم گفت: ناراحتی من کاملا بجاست. ما برای رقابت‌های جهانی روی وزنه‌بردارانی مثل نواب نصیرشلال و جابر بهروزی حساب باز کرده بودیم. آنها را هشت ماه در اردوها نگه داشتیم تا در چنین شرایطی در کنار ما باشند و به تیم ملی خدمت کنند.

شاید نواب نصیرشلال و جابر بهروزی به دلیل شرایط بد روحی، قید حضور در جهانی را زدند، اما حرف سرمربی تیم ملی چیز دیگری است: هم نواب و هم جابر می‌توانستند در بازی‌های آسیایی مدال کسب کنند، اما افتخارآفرینی در عرصه ورزش فقط کسب مدال نیست. گاهی اوقات این‌که شما پشت تیم ملی را خالی نکنید و در مسابقاتی که حکم کسب سهمیه المپیک را دارد، برای تیم امتیاز کسب کنید هم به اندازه مدال ارزشمند است. من انتظار داشتم آنها با این نگاه در کنار تیم ملی بمانند. با این حال چاره‌ای نداریم، جز این‌که به داشته‌هایمان اکتفا کنیم.

طبق قوانین فدراسیون جهانی، در رقابت‌های جهانی که حکم کسب سهمیه المپیک را دارد، فقط امتیاز شش وزنه‌بردار از هشت وزنه‌بردار حاضر در ترکیب یک تیم، لحاظ می‌شود. زارع به اشاره به این موضوع گفت: تمام تلاش ما این است که با ترکیب کامل به مسابقات جهانی برویم، اما اگر نشد چاره‌ای نخواهیم داشت، جز این‌که با شش وزنه‌بردار به دنبال کسب بیشترین امتیاز برای سهمیه المپیک 2016 باشیم. شش تیمی که در پایان مسابقات جهانی 2014 و 2015، حائز بیشترین امتیاز باشند، هر شش سهمیه کامل المپیک 2016 را به دست می‌آورند و ما هم تلاش می‌کنیم تا همچون مقدماتی المپیک 2012، یکی از شش تیمی باشیم که سهمیه کامل را به دست می‌آورد.