در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در چند ثانیه هم باخت، آن هم در دیداری که میتوانست برنده باشد و به آرزوی شصت و سه ساله بسکتبال در بازیهای آسیایی پایان بدهد. این بهترین تیم تاریخ بسکتبال ایران در بازیهای آسیایی بود که فرصت طلایی بازیها را از دست داد و با نقرهای که در رقابت با کرهجنوبی گرفت، نقره داغ شد.
بسکتبال پیش از رقابتهای اینچئون وعده آمادهسازی بیشتر و بهتر را در مسابقههای جهانی داده بود تا بعد از پشتسر گذاشتن این بازیها در اسپانیا، همه قدرتش را در اینچئون خرج طلا کند، اما نه بازیهای جهانی که تیم ملی بیستم دنیا بین 24 تیم شد راضیکننده بود و نه در سام سان کره وقتی مقابل تماشاگران حاضر در این تالار تسلیم شد و طلا را دو دستی تقدیم میزبان کرد، نشانی از تیم پرصلابت در قهرمانیهای جام ملتهای آسیا داشت.
وقتی برابر تصمیمهای مهمد بچیروویچ، سرمربی تیم ملی کمتر کسی حاضر شد اعتراض کند که مبادا روحیه تیم ملی خدشهدار شود میشد به این روزها هم فکر کرد که تیم ایران با یک شوک کوچک از سوی کرهایها به اغما برود، چون تا قبل از این اتفاق همه باید کمبودها و کاستیها را نادیده میگرفتند و از جریانهایی حمایت میکردند که منطقی برای حمایت آنها وجود نداشت.
حذف ارسلان کاظمی، پروژه کنار گذاشتن عرفان نساجپور و افزودن سرسری فرید اصلانی به تیم یا تمرینات نامنظم بازیکنان پیش از سفر به اینچئون همه حکایت از بیانضباطی مطلق در تیمی داشت که داعیه قهرمانی آن از مدتها پیش به شرق آسیا رسیده بود. جایی که کرهایهای جسور منتظر تیم بینظم ایران در ساختار تاکتیکی بودند. ایران مقابل فیلیپین و چین هم در این دوره خوب بازی نکرد.
قزاقها بهترین هشدار را به ایران قبل از بازی پایانی با کره میزبان دادند، اما کو گوش شنوا. نقره بازیهای آسیایی در وهله اول به ملیپوشان سختکوش جای خسته نباشید دارد، اما این پایان تراژدیک تیم ملی بسکتبال با روندی که در مدیریت و ساختار آن وجود دارد نگرانیها را از ورزشی که با ادامه وضع موجود چهار سال دیگر به سرنوشت امروز هندبال مبتلا شود، زیاد میکند. دیگر نباید درنگ کرد.
محمد رضاپور / گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: