تحلیل
ادعای تکراری تجربه شکست خورده
شاید داعش به آنچه که از قبل میخواسته، رسیده باشد. انتشار ویدئوهایی در فضای مجازی از جمله سر بریدن وحشیانه دو خبرنگار آمریکایی و یک پرسنل پزشکی انگلیسی، واکنشهایی را از سوی رهبران این دو کشور در پی داشت که ثابت میکند داعش به خواستهاش رسیده است.
با استناد به همان جمله تکراری «جنگ علیه تروریسم» که دستاویز روسای جمهور پیشین آمریکا بود، باراک اوباما نیز متعهد به نبرد با داعش با هر ابزاری که لازم شد، شده است. جو بایدن، معاون رئیسجمهور آمریکا با ادعای افزایش حمایت عمومی از دخالت نظامی در این زمینه، ادعا کرد آمریکا قصد دارد با این حملات، داعش را به دروازههای جهنم بکشاند.
به این ترتیب یک بار دیگر مانند همچون گذشته، نیروهای غربی شروع به بمباران بیهدف و بینتیجه علیه یک کشور عرب یا مسلمان(عراق، افغانستان و لیبی) با همان ادعاهای تکراری کردند. احتمالا در آینده نزدیک نیز باید شاهد چنین جملات و عباراتی باشیم: ما هیچ راه دیگری نداشتیم؛ مداخله نظامی آخرین و بدترین گزینه موجود بود؛ ما باید علیه یک نیروی شیطانی وارد عمل میشدیم.
با گردآوری یک ائتلاف دیگر (که فیلیس بنیس یکی از اعضای اتاق فکر مطالعات سیاسی نام آن را ائتلافی برای کشتار میگذارد)، آمریکا به دنبال انجام عملیات نظامی در عراق با هدف مقابله با داعش است. در این میان، اوباما توانسته چراغ سبز نمایندگان و مجلس سنا را برای تجهیز و آموزش مخالفان میانهرو سوریه(که هنوز هویت این نیروهای میانهرو مشخص نیست ) به عنوان بخشی از این برنامه بهدست گیرد.
کاملا مشخص است که اگر قرار است چنین اقداماتی تاثیراتی به همراه داشته باشد، این تاثیرات تا حدود زیادی مخرب خواهد بود. آنچه که رهبران غربی به عنوان تلاشهایی سازنده برای مقابله با گروههایی همچون داعش مدنظر خود دارند، در این منطقه نتیجه معکوس به همراه خواهد داشت. زیرا مداخله نظامی غربیها این فرصت را در اختیار داعش قرار میدهد تا آنها بتوانند به بهانه مقابله با یک دشمن خارجی، افراد بیشتری را به خدمت بگیرند.
در این میان، تجهیز و آموزش نیروهای به اصطلاح میانهرو در سوریه نیز به همین اندازه توهمآمیز است. مدارک و شواهد نشان میدهد همین نیروهای میانهرو که در کنار اعضای داعش علیه حکومت سوریه در نبرد هستند، دست به اقدامات خشونتآمیز و وحشیانه فراوانی زدهاند. نگاهی کوتاه و گذرا به منطقه نشان میدهد زمانی که غرب به تسلیح گروههای به اصطلاح میانهرو میپردازد، چه اتفاقی رخ میدهد.
در واقع، شرایط موجود به حدی وخیم است که بسیاری پیشنهاد اتخاذ راهکاری مسالمتآمیزتر را دادهاند. به باور این افراد، آنچه غربیها باید اکنون انجام دهند، ارسال کمکهای بشردوستانه است نه تجهیزات و ادوات جنگی. رهبران غربی بارها و بارها از راهکارهای سیاسی سخن گفتهاند، اما وقتی به پای عمل میرسد، داستان متفاوت میشود. به عنوان مثال، رمز دیپلماتیک در این زمینه، همکاری و مشارکت با ایران در حل این بحران بود که تاثیر بسزایی در عراق و سوریه دارد. اما پس از اجلاس این ائتلاف در پاریس مشخص شد عربستان سعودی حضور خود در این ائتلاف را منوط به عدم دعوت از ایران کرده و آمریکا نیز از خواسته سعودیها تبعیت کرده است. روسیه نیز یکی دیگر از بازیگران کلیدی و موثر در اتفاقات سوریه است که از این کشور نیز برای حضور در ائتلاف دعوت نشده است.
مقامات مسکو که در گذشته بارها نسبت به گسترش تهدید داعش اعلام خطر کرده بودند، در این ائتلاف نقشی ندارند. به نظر میرسد معنای دیپلماسی برای رهبران حاضر در این ائتلاف انتخاب افرادی است که بخوبی به سخنان مقامات آمریکایی گوش میسپارند. با این اوصاف مشخص میشود که راهکارها و گزینههای بهتری نسبت به مداخلات نظامی هم وجود داشت. سوال مدنظر غربیها نباید این باشد که «چه کاری میتوان انجام داد؟»، آنها باید به دنبال این پرسش باشند که به جای بمباران کشوری در خاورمیانه، چه راهکار دیگری را میتوان ارائه کرد؟
الجزیره انگلیسی / مترجم: حسین خلیلی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
