چند میلیون دلار سیم‌خاردار

دومین سوال وقتی پیش آمد که پاری سن ژرمن برای خرید داوید لوئیز 49.5 میلیون یورو هزینه کرد؛ منچسترسیتی برای خرید ایلاکیم مانگالا، 44 میلیون یورو داد، بایرن مونیخ 25 میلیون یورو به رم داد تا مهدی بن عطیه را به خدمت بگیرد و در مقابل جالوروسی کاستاس مانولاس را با 14 میلیون یورو به المپیاکو برد یا لیورپول دژان لوورن را با 25 میلیون یورو از ساوتهمپتون خرید و بارسا و منچستریونایتد برای خریدن جرمی متئو و مارکوس روخو، 22 میلیون یورو هزینه کردند.

این دو موضوع البته با هم در ارتباط هستند؛ پاسخ این است که این روزها در فوتبال، مدافع میانی خوب کم پیدا می‌شود. دقیقا به همین دلیل است که توماس فرمائلن، با وجود مصدومیت و نیمکت نشینی در آرسنال، در این تابستان مورد توجه منچستریونایتد و بارسلونا قرار گرفت و سرانجام با 19 میلیون یورو​ راهی نوکمپ شد.

در لیگ برتر، این کمبود بیشتر است و شرایط را حادتر کرده است. فیل جاگیلکا جام جهانی ضعیفی داشت و در دیدار اورتون مقابل چلسی​ با اشتباهاتش، زمینه دریافت شش​گل را فراهم کرد اما با وجود این، اگر فیل جونز یا گری کیهیل مصدوم شوند، او بار دیگر فرصت حضور در تیم ملی انگلیس را پیدا خواهد کرد. یک دهه قبل، تیم ملی انگلیس مدافعانی مانند سول کمپبل و ریو فردیناند را به‌عنوان مدافعان میانی اصلی در اختیار داشت و چند ستاره نوظهور مانند جان تری، لدلی کینگ و جاناتان وودگیت برای قرار گرفتن در ترکیب سه شیرها رقابت می‌کردند؛ چیزی که حالا دیگر دیده نمی‌شود.

البته در این زمینه انگلیس تنها نیست. مدافعان میانی خوب حالا حکم طلا را پیدا کرده‌اند، زیرا تعدادشان سال به سال کمتر می‌شود. شاید آلمان با داشتن یروم بواتنگ، متس هوملس، پر مرتساکر و بندیکت هوودس، تا اندازه‌ای آسوده خاطر باشد اما کدام تیم ملی دیگر را سراغ دارید که در قلب خط دفاعی آسوده خاطر باشد؟

جرارد پیکه و سرخیو راموس برای سال‌ها گزینه‌های اصلی قلب خط دفاعی اسپانیا بودند، اما جرارد در بازی هوایی آسیب‌پذیر است و راموس با اشتباهات عجیب و غریب و خطاهای بی‌موردش​ دردسرساز می‌شود. خط دفاع هلند به اندازه‌ای مشکل داشت که لوئیس فن خال تصمیم گرفت در جام جهانی سیستم تیمش را تغییر بدهد و از یک مدافع میانی اضافی استفاده کند. هرچند آرژانتین به فینال جام جهانی رسید، اما فدریکو فرناندز به اندازه‌ای نامطمئن بود که رافا بنیتس تصمیم گرفت او را به سوانسی بفروشد (البته در این بین، انتقال مدافع خوبی مانند ازکیل گارای از بنفیکا به زنیت روسیه، کمی عجیب و تعجب برانگیز است.)

برزیل با داشتن تیاگو سیلوا، احتمالا بهترین مدافع میانی دنیا را در اختیار دارد اما در جام جهانی، وقتی او محروم شد، خط دفاعی میزبان به کلی از هم پاشید. البته برای قضاوت درباره کیفیت داوید لوئیز، نباید دیدار مقابل آلمان در جام جهانی را ملاک قرار داد. فشار، هیجانات و اتفاقات بازی به نحوی رقم خورد که کاری از دست او هم ساخته نبود و البته بعید است بار دیگر چنان نمایشی از او ببینیم. با وجود این، آیا او 50 میلیون یورو می‌ارزد؟

به لطف تاثیری که لوئیس فن خال و مارسلو بیلسا روی فوتبال سال‌های اخیر داشتند، بسیاری از تیم‌های بزرگ احساس می‌کنند که باید حداقل یک مدافع با قدرت پاسوری بالا داشته باشند و بتوانند بازیسازی را از عقب زمین آغاز کنند. با پرس شدیدی که این روزها تیم‌ها اعمال می‌کنند، یک مدافع هم باید سرعت خوبی داشته​ و هم از هوش بالایی برخوردار باشد.

به همین دلیل​​ این روزها استفاده از هافبک‌های دفاعی در مرکز خط دفاعی بسیار معمول شده است؛ مانند حضور خاویر ماسچرانو در خط دفاعی بارسا یا خاوی مارتینس در خط دفاعی بایرن مونیخ. برای این‌که این تغییرات از سطح اول فوتبال​ به آکادمی‌ها برسد و آنها شروع به ساختن مدافعانی با این ویژگی‌ها بکنند، کمی زمان می‌برد. معمولا بازیکن سریعی که بتواند پاس‌های خوبی بدهد، در خط دفاعی به کار گرفته نمی‌شود؛ حتی اگر قد بلند باشد و شهامت و تمرکز لازم برای بازی در این پست را داشته باشد.

در فوتبال مدرن، بهترین مدافعان میانی​ باید ترکیبی از ویژگی‌های مختلف را دارا باشند. داوید لوئیز بازیکنی سریع، تنومند، قوی و شجاع است و می‌تواند پاس‌های خوبی بدهد. او گاهی تمرکزش را از دست می‌دهد؛ بویژه وقتی تیاگو سیلوا در کنارش نباشد که با او صحبت کند، اما آیا او 50 میلیون یورو می‌ارزد؟ شاید نه اما وقتی بازیکن دیگری در این سطح وجود ندارد و باشگاه‌ها برای به خدمت گرفتن چنین بازیکنی در رقابت هستند، می‌بینید​ یک باشگاه با سرمایه پاری سن ژرمن، چنین مبلغی را برای او می‌پردازد.

و به همین دلیل است که بارسلونا معادل قیمت ماریو بالوتلی را برای خرید یک مدافع سی ساله هزینه کرد و باز هم همین دلیل باعث شده منچسترسیتی برای مدافعی که همه بازی‌های فرانسه در جام جهانی را از روی نیمکت تماشا کرد، چنین مبلغی پرداخت. سبک دفاع کردن در حال تغییر است و مدافعان کمی هستند که می‌توانند از پس این نقش جدید بربیایند.

جاناتان ویلسون / مترجم: بهنام جعفرزاده