اتصال مجدد اعصاب قطع شده با فلز مایع

تحلیل عملکرد عضلات و آتروفی عضلانی ازجمله پیامدهای قطع رشته‌های عصبی در بدن است، مگر این‌که در پایانه عصبی قطع شده اتصال مجدد برقرار شود.

کد خبر: ۷۱۳۹۰۷

پژوهشگران دانشگاه سینگهوا در پکن طی مطالعات اخیر دریافته‌اند فلز مایع می‌تواند با ایجاد یک مجرای الکتریکی به انتقال سیگنال‌ها بین پایانه‌های عصبی قطع شده کمک کند. این فلز مایع از آلیاژ گالیم ـ ایندیم ـ قلع (GaInSn) تشکیل شده و در دمای بدن به صورت مایع باقی می‌ماند. آزمایش آن روی اعصاب سیاتیک قطع شده مربوط به عضله ساق نشان داده مثل یک پل ارتباطی عمل می‌کند. متداول‌ترین شیوه‌ای که هم‌اکنون مورد استفاده قرار می‌گیرد، تجویز محلول رینگر است که از مایعات نمکی بدن تقلید می‌کند، اما پژوهشگران معتقدند فلز مایع در انتقال سیگنال‌های عصبی موثرتر واقع می‌شود و جایگزین مناسبی برای اعمال پیچیده پیوند اعصاب به شمار می‌رود.

تداوم انتقال سیگنال‌های عصبی به عضله آسیب‌دیده امکان می‌دهد، فعال باقی بماند و تحلیل نرود. در نتیجه، پایانه‌های عصبی قطع شده بتدریج ترمیم می‌شوند و روزی حدود یک میلی‌متر رشد می‌کنند.

پژوهشگران ادعا می‌کنند سیگنال الکترونوروگرافیک انتقال داده شده توسط فلز مایع مشابه همان سیگنالی است که عصب سالم منتقل می‌کند. بعلاوه، فلز مایع تزریق شده زیر اشعه ایکس قابل رهگیری است و با مشاهده محل دقیق آن می‌توان در صورت لزوم تمام مایع تزریق شده را به وسیله یک میکرو سرنگ بیرون کشید.

مرحله بعدی مطالعات فوق به استفاده همزمان فلز مایع و فاکتورهای رشد اختصاص دارد تا بازسازی اعصاب آسیب دیده بهتر انجام شود. لوله‌های هم مرکز یا میکرو کانال‌های ریزی که حاوی فلز مایع و فاکتورهای رشد هستند، باعث می‌شوند این دو عامل در یک بسته کامل ارائه شود. با وجود این، هنوز پرسش‌های زیادی در این زمینه مطرح است: آیا فلز مایع می‌تواند عملکرد عضلانی را در طولانی مدت حفظ کند؟ آیا این شیوه درمانی سایر اندام‌های داخلی بدن را تحت‌ تاثیر قرار نمی‌دهد؟ پاسخ این پرسش‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در پیشرفت مطالعات خواهد داشت.