هجوم صداهای آزاردهنده

هیچ می‌دانستید آلودگی صوتی روند پیرشدن را سرعت می‌بخشد؟ اتفاق تلخی است، اما واقعیت دارد. بررسی‌ها نشان می‌دهد میزان سروصدا بین 57 تا 63 دسی‌بل خطری ندارد، اما اگر برای مدت طولانی در برابر صدای بلند و بیشتر از 85 دسی‌بل قرار بگیرید دچار کم‌شنوایی می‌شوید.

با این حال قرارگرفتن مداوم در معرض صدای بالای 70 دسی‌بل نیز عوارض فراوانی بر جسم و روح افراد باقی می‌گذارد که مجموعه این عواقب مخرب عمر شهروندان ساکن شهرهای بزرگ را کوتاه‌تر می‌کند، آن هم در شرایطی که دوری از بسیاری از این سر و صداهای آزاردهنده در زندگی شهرنشینی اجتناب‌ناپذیر است.

استرس، اضطراب، سردرد، خستگی، زخم معده، سرگیجه، انقباضات عضلانی، اختلال در سیستم گوارش، افزایش کلسترول و تعداد گلبول‌های سفید خون، افزایش سرعت تنفس، دل درد، تغییر در عملکرد طبیعی غدد درون‌ریز، سوزش سردل (ترش‌کردن)، بروز رفتارهای عصبی، خشونت‌طلبی، افزایش حوادث کار، مختل‌شدن رشد شناختی در کودکان، تحریک‌پذیری، پرخاشگری، کاهش تمرکز، کاهش بازده کاری و کاهش درجه حرارت بدن فقط بخشی از عوارض آلودگی صوتی بر جسم و روح افراد است، اما این رشته همچنان سردراز دارد.

زود رنجی، ضعف سیستم ایمنی بدن، سوءهاضمه و مشکلات گوارشی و آسیب‌پذیری در مقابل بیماری‌های ویروسی و عفونی، اختلال در گفت‌وگو، بی‌خوابی، تشدید یا ایجاد بیماری‌های روانی، کاهش بازده فکری و جسمی، رنگ پریدگی، کاهش کیفیت و کمیت خواب از اثرات آلودگی صوتی بر ساکنان کلانشهرهایی است که به واسطه زندگی شهری روزانه در معرض انواع آلودگی‌های صوتی قرار دارند.

علاوه بر این در شهرهای بزرگ برخی مشاغل پر سروصدا نیز وجود دارد که به دلیل نوع زندگی شهری و خدماتی که ارائه می‌دهند، به صداهای آزاردهنده‌ای که مردم یک شهر محکوم به تحمل آن هستند، دامن می‌زنند؛ مانند کارگاه‌های نجاری، مکانیکی، آهنگری، تراشکاری یا خریداران و فروشندگان سیار که به واسطه نوع شغل شان، هم خود و هم دیگر شهروندان محکوم به تحمل صداهای آزاردهنده هستند.

دوری‌کردن از صداهای آزاردهنده بخصوص برای ساکنان کلانشهرها که برای انجام کارهای روزمره ناچارند روزانه بارها در سطح شهر تردد کنند و در معرض سر و صداهای مختلف قرار بگیرند، اجتناب ناپذیراست، اما می‌توان با کنترل منابع تولید صدا تا حدی عوارض آلودگی صوتی را کاهش داد و از اثرات منفی آن بر جسم و روح شهروندان کاست.

در این میان آنچه اهمیت دارد نقش و سهمی است که شهروندان و سازمان‌های مسئول هر یک در جایگاه خود برای مقابله با این معضل به عهده دارند. انتقال صنایع و مشاغل آلاینده به محدوده خارج از شهرها، به روز کردن قوانین برای برخورد با ایجادکنندگان آلودگی صوتی مانند متوقف‌شدن فعالیت ساختمانی در ساعاتی از شب، استفاده از دستگاه‌های به روزتر برای انجام کند‌ه‌کاری خیابان‌ها (که به واسطه نوع تکنولوژی‌شان از کمترین میزان صدای آزاردهنده برخوردار باشد) از جمله کارهایی است که سازمان‌های مسئول می‌توانند برای جلوگیری از تشدید آلودگی صوتی در شهر انجام دهند.

در کنار این موضوع مانند همیشه وظیفه شهروندی را نباید فراموش کرد. لازم نیست به کارهای بزرگ فکر کنیم. همین که به‌عنوان یک شهروند بدانیم از بوق خودرو فقط در مواقع ضروری استفاده کنیم، اگزوز خودروها و موتورسیکلت‌ها را طوری تنظیم کنیم که به دلیل نقص فنی یا حتی جلب توجه صدای آزاردهنده‌ای تولید نکند و... آن وقت می‌توان امیدوار بود اگر حذف آلودگی صوتی از زندگی شهرنشینی غیرممکن است، اما دست‌کم می‌توان آن را کنترل کرد تا شهروندان از اثرات مخرب جسمی و روانی آن در امان بمانند.