واقعیت اینجاست که موسسههای خیریه بیشماری در کشور فعالند و برخی مسئولان تعداد آنها را بیش از 15 هزار موسسه میدانند،اما با این که تعداد آنها قابل توجه است به وضع نیازمندان در جامعه آن طورکه باید و شاید رسیدگی نمیشود،نکته اینجاست که این روزها موسسههای خیریه مانند قارچ در حال تکثیر هستند،اما به نظر میرسد هدف آنها برخلاف ماهیت شان برداشتن باری از روی دوش نیازمندان نیست، زیرا مشکل این افراد کماکان پابرجاست و این موسسهها در قبال چنین مشکلاتی پاسخگو نیستند. یکی از دلایلی که سبب بروز این آشفته بازار شده این است که ارگانهای مختلفی مانند استانداریها، سازمان بهزیستی، وزارت کشور،نیروی انتظامی و سازمان اوقاف و امورخیریه برای چنین موسسههایی مجوز فعالیت صادر میکنند، به همین دلیل نظارت یکپارچهای روی عملکرد آنها وجود ندارد، این شرایط سبب شده برخی مدیران این موسسهها به قول معروف از آب گل آلود ماهی گرفته و از احساس نوعدوستی شهروندان سوءاستفاده کنند. برای رفع این مشکل مسئولان باید در کنارتسهیل فعالیت چنین مراکز مردم نهادی به فکر راهکاری برای مدیریت و نظارت یکپارچه این موسسهها باشند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: