به گزارش جامجم، چندی پیش منزل سیمین دانشور و جلال آلاحمد در حالی در اقدامی سوالبرانگیز از سوی خواهر سیمین دانشور به شهرداری منطقه یک تهران واگذار شد که این نویسنده در وصیتنامه خود ثلث تمامی اموال و سرپرستی تمامی آثار مکتوبش را به لیلی ریاحی، فرزندخواندهاش، واگذار کرده بود. وصیتنامهای که خواهر دانشور صحت آن را قبول ندارد. شهرداری از برنامهاش برای تبدیل این خانه به خانه ادبیات خبر داد و نحوه مدیریت را به آینده موکول کرد. اما ماه گذشته، محمدحسین دانایی، خواهرزاده جلال آلاحمد به همراه برخی از اعضای خانواده جلال و سیمین با مسئولان شرکت توسعه فضاهای فرهنگی وابسته به شهرداری تهران که مجری پروژه «خانه ـ موزه جلال و سیمین» هستند، ملاقات کردند تا در جریان چگونگی پیشرفت کارهای پروژه قرار بگیرند و پس از آن جلسه خواهرزاده جلال از حرفهای عجیب و غریب شهرداری درباره احتمال تخریب خانه یا افزودن طبقاتی بر آن سخن گفت.
اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران در واکنش به این اخبار اعلام کرد که این خانه تاریخی نباید دچار دخل و تصرف یا تخریب شود و تنها کاری که شهرداری میتواند برای این خانه انجام دهد، یک مرمت جزئی و تبدیل آن به مکانی فرهنگی است. نگاهی که دانایی از آن استقبال میکند: «یکی از این نگرانیها، ناشی از نبود شفافیت و حرکت با چراغ خاموش است که ضریب خطای مسئولان را بالا میبرد و ممکن است باعث دوبارهکاری شود.»
او همچنین پیشنهاد میکند برای اینکه همه نکات مربوط به پروژه خانه ـ موزه جلال و سیمین از زوایای مختلف دیده شود و اجماع نسبی به دست بیاید و در عین حال دلواپسیهای ناشی از تکرویها از بین برود، یک هیات امنا تشکیل شود. او که امیدوار است با ادامه احساس مسئولیتهای جمعی و همکاریها، شاهد به نتیجه رسیدن هر چه زودتر و هر چه بهتر این طرح با کمک همه دستاندرکاران باشد تا یازدهم آذر امسال، در نود و یکمین سالروز تولد جلال آلاحمد، خانه ـ موزه جلال و سیمین افتتاح شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم