اگر عضو شبکه‌های اجتماعی شده‌اید​

افسرده نشوید: عضویت در شبکه‌های اجتماعی مجازی شما را با امکاناتی که همگروه‌هایتان شما دارند آگاه‌تر می‌کند، شاید گمان کنید شما نسبت به آنها شادی کمتری دارید اما باید این نکته را در نظر داشته باشید که همان‌طور که شما سعی می‌کنید از تجربیات خاص خودتان برای همگروه‌هایتان خاطره تعریف کنید یا عکس بگذارید، آنها هم همین کار را می‌کنند در واقع در این شبکه‌های اجتماعی شما در حال دیدن یک روی سکه هستید.

مهارت‌های اجتماعی‌تان را افزایش دهید: اگر ساعات طولانی در حال وبگردی هستید و متوجه گذر زمان نمی‌شوید، اگر ارتباطات‌ شما با خانواده و دوستان کمتر شده، اگر دوری از اینترنت شما را نگران و مضطرب می‌کند، باید فکری به حال بهبود مهارت‌های اجتماعی‌تان کنید. به فکر برقراری ارتباط‌های سالم و سازنده باشید، مهارت‌های شغلی و تحصیلی‌تان را افزایش دهید و جلوی وابستگی به شبکه‌های اجتماعی مجازی را بگیرید.

برای استفاده از شبکه‌های مجازی زمان مشخص کنید: برای این‌که زمان کمتری را صرف کارهای غیرضروری کنید بهتر است قبل از ورود به صفحه شخصی‌تان زمان تعیین کنید. قرار نیست یکشبه پنج ساعت را تبدیل به 50 دقیقه کنید، بلکه باید بتدریج ساعت استفاده از اینترنت را کاهش دید تا جایی که به یک زمان منطقی و مشخص برسید.

تصمیم‌های مهم و آینده‌ساز را براساس اطلاعات اینترنتی نگیرید: یادتان نرود که قاعدتا افراد یکی از بهترین عکس‌هایشان را برای پروفایلشان انتخاب می‌کنند و هیچ کس برای معرفی خودش از معایبش سخنی نمی‌گوید. بنابراین اطلاعات این چنینی مبنای شناخت افراد نیست. شما از روی نوشته‌های دیگران شاید بتوانید به برخی ویژگی‌های روحی و شخصیتی آنها پی ببرید، اما هیچ‌گاه این شناخت کامل نیست.

دنیا پر از اتفاقات شیرین است، به اینترنت بسنده نکنید: گاهی گشت و گذارهای اینترنتی آنقدر برایمان سرگرم‌کننده و جذاب می‌شود که فراموش می‌کنیم خیلی از لذت‌ها را باید از نزدیک دید و چشید. دیدن تصاویر زیبا از مکان‌های مختلف هیچ‌گاه جای سفر‌کردن به آن مناطق را نمی‌گیرد. رفتن به سینما، دیدن یک تئاتر خوب، سفر‌کردن، کوه رفتن و... گزینه‌های خوبی برای تجربه‌های خوب و پر‌کردن اوقات فراغت است.