در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پرسش پیامکی:
براساس آیات سوره فیل کدام گزینه درست است؟
1 ـ نقشههای دشمنان، نقش بر آب است.
2 ـ کسانی که به دنبال نابودی دین هستند محکوم به شکستند.
3 ـ گزینههای 1 و 2
باور به قدرت خدا در ریشهکن کردن دشمنان
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحَبِ الْفِیِل(1) أَلَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی تَضْلِیلٍ (2) وَ أَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْراً أَبَابِیلَ (3) تَرْمِیهِم بِحِجَارَه مِّن سِجِّیلٍ (4) فَجَعَلَهُمْ کَعَصْفٍ مَّأْکُولِ (5)
به نام خداوند بخشنده مهربان: آیا ندیدی پروردگارت با اصحاب فیل (لشکر ابرهه که به قصد نابودی کعبه آمده بودند) چه کرد؟ (1) آیا نقشه آنها را در ضلالت و تباهی قرار نداد؟ (2) و بر سر آنها پرندگانی را گروه گروه فرستاد (3) که با سنگهای کوچکی آنها را هدف قرار میدادند (4) در نتیجه آنها را همچون کاه خورده شده قرار داد (5) (فیل)
توضیح: همانگونه که پیشتر نیز گفته شد، اعتقاد به قدرت بینهایت خداوند در کنار توحید افعالی (یعنی همهکاره بودن)، زنجیرهای از باورها و رفتارها را در وجود انسان تشکیل میدهد که هر کدام از آنها تاثیر فراوانی در موفقیت و سعادت او دارد. یکی از این باورها، باور به تحقق وعدههای پروردگار است که در آیات قبل به چند مورد از آنها اشاره شد. یکی از این وعدهها، حمایت خداوند از دین خود و ریشهکن کردن دشمنان دین است که آیات زیادی از قرآن را به خود اختصاص داده است.
داستان اصحاب فیل، نمونه بارز و آشکار تحقق این وعده است. ابرهه ـ پادشاه یمن ـ به قصد تخریب و نابودی کعبه، با تجهیزات جنگی مدرن آن زمان، سپاهی قدرتمند تشکیل داد و به سمت مکه به راه افتاد. ساکنان مکه با دیدن سپاه نیرومند ابرهه گریختند و بزرگ مکه ـ عبدالمطلب ـ حفاظت و نگاهبانی از خانه کعبه را به خود خداوند که صاحب آن بود، سپرد. خداوند نیز سپاهی را به سوی ابرهه و لشکرش اعزام کرد؛ سپاهی که لشکریانش جثه کوچک داشته و تجهیزاتش به اندازه یک ریگ بیابان بود؛ اما چنان نیرومند بود که حتی فیلهای غولپیکر آنان را هم تار و مار کرد. این نمونه بزرگ و روشنی از چیرگی قدرت پروردگار بر قدرتهای پوشالی ظالمان و طاغیان است.
آیات متناسب: عنکبوت،40/ فصلت، 16/ روم، 47.
حدیث: پیامبر اکرم (ص): «مَنْ صَبَرَ وَ احْتَسَبَ لَمْ یَخْرُجْ مِنَ الدُّنْیَا حَتَّی یُقِرِّ اللهُ لَهُ عَیْنَهُ فِی أَعْدَائِهِ مَعَ مَا یَدَّخِرُ لَهُ فَیالاخِرَهِ، هر کس صبر کند و مزدش را از خدا بطلبد، نمیمیرد تا این که خداوند چشم او را در دنیا با انتقام از دشمنانش شادمان میکند؛ علاوه بر ثوابی که در آخرت برایش ذخیره کرده است.» کافی: ج2، ص 89 ح3.
میان قهر خدا و عدو مشو حایل
به انتقام الهی گذارد دشمن را
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: