jamejamnashriyat
کد خبر: ۶۸۵۳۹۸   ۲۷ خرداد ۱۳۹۳  |  ۲۱:۳۳

منطق موفقیت به جای احساس عقل‌گریز

یک تساوی به سبک کرش

برای تیمی که از آخرین حضورش در جام جهانی هشت سال می‌گذرد، از جمع بازیکنانش تنها سه نفر جام جهانی را دیده‌اند و در جمع بازیکنانش به تعداد انگشتان یک دست هم لژیونر وجود ندارد و همان تعداد قلیل هم اغلب در لیگ‌های دسته پایین بازی می‌کنند، هدف همیشه متفاوت از رویاپردازی‌های معمول است.

برای چنین تیمی با این کیفیت اساسا رویاپردازی معنایی ندارد. این‌که فکر کنیم باید حمله کنیم و از دقیقه یک بکوبیم و دروازه حریف را به توپ ببندیم. این یک هاراگیری عبث و خطرناک است که در نهایت می‌تواند به ثبت فاجعه‌ای از جنس عربستان 2002 منجر شود؛ اما وقتی مرد بزرگ و منطق‌گرایی چون کارلوس کرش روی نیمکت شما نشسته، فاجعه هرگز معنایی ندارد؛ چراکه مربی سرد و گرم چشیده و بزرگ ما برخلاف همه بازیکنان ما هم جام جهانی دیده، هم در اولین سطح فوتبال اروپا و بزرگ‌ترین باشگاه‌ها مربیگری کرده و هم اصولا با انتحار و رویاپردازی میانه‌ای ندارد.

فوتبال در بالاترین سطح به او یاد داده باید محاسبه‌گر بود، منطق داشت و براساس داشته‌ها و توانایی‌ها بازی کرد؛ آنچه بزرگ‌ترین اسلحه و نقطه قوت ما در این جام محسوب می‌شود. نقط قوتی که در جام جهانی‌های قبلی از آن بی‌بهره بودیم و نتیجه همان شد که با وجود داشتن تیمی بهتر، باکیفیت‌تر و پرستاره‌تر در نهایت به هیچ کجا نرسیدیم.

کارلوس کر‌ش اما برخلاف بقیه و ادوار پیشین دقیقا می‌دانست کجا ایستاده، چه می‌کند و چه می‌خواهد. تاکتیک او برای این بازی از مدت‌ها قبل مشخص شده بود. او گفته بود جام جهانی برای ایران بازی با نیجریه خواهد بود و تنها راز موفقیت در این بازی گل نخوردن است و بنابراین تیمش را با یک آرایش متمرکز به زمین فرستاد و تمام حفره‌ها و منافذ تیمی را بست.

او با قرار دادن احسان حاج صفی در هافبک چپ و خسرو حیدری در هافبک راست عملا کانال‌های کناری را با دو هافبک ـ مدافع بست تا با استفاده از برتری عددی به حمله‌وران حریف فضایی برای نفوذ ندهد.

در مرکز زمین نیز مثلث نکونام، آندو و دژاگه با نزدیک شدن به خط دفاعی ایران عملا یک دفاع متراکم و بسته را تشکیل می‌دادند تا هیچ فضایی در اختیار حمله‌وران نیجریه قرار نگیرد. این تاکتیک کاملا موثر و کارآمد سبب شد ایران در طول 90 دقیقه تقریبا هیچ موقعیت گلی به حریف ندهد و با برتری عددی در دفاع، مهاجمان حریف را از کار بیندازد.

ایده تدافعی سرمربی پرتغالی بود که باعث می‌شد تیم ملی در بسیاری از دقایق بازی به جای بهره بردن از مالکیت توپ، به استفاده از فضاهای موجود بپردازد. این نکته مشخص بود که کرش به هیچ وجه نمی‌خواهد گلی دریافت کند و همین مساله میل ایران به گلزنی را نیز کم کرده بود، چراکه اولویت در برنامه‌های کرش مثل همیشه بر گل نخوردن بود. نکته قابل توجه دفاع منطقی و منسجم ایران بود که در هیچ یک از دقایق بازی از قالب خود خارج نشد. حتی زمانی که حس می‌شد می‌توان مقابل نیجریه به برتری رسید، کسی احساسی فوتبال نکرد.

در مقابل، در فاز تهاجمی کرش چشم به ضدحمله و استفاده از سرعت و خلاقیت رضا قوچان‌نژاد داشت و در کنار آن روی استفاده از ضربات ایستگاهی حساب ویژه‌ای باز کرده بود. در این بخش نیز برنامه سرمربی ایران بسیار کارآمد و موثر بود، به گونه‌ای که «گوچی» تا دقیقه 90 یک کابوس دائمی برای مدافع حریف بود که بارها و بارها از آنها توپ دزدید و موقعیت خلق کرد و اجازه نداد در برنامه‌های تهاجمی نیجریه شرکت کنند. استفاده از ضربات شروع مجدد و ایستگاهی به‌عنوان یکی از شگردهای قدیمی ایران به چند موقعیت جدی روی دروازه نیجریه منجر شد که اگر اندکی خوش‌شانس بودیم و در زدن ضربات آخر دقت داشتیم حتی می‌توانستیم به گل برسیم.

با وجود این، کرش با این تاکتیک و این برنامه دقیق توانست بازی را مدیریت کرده و نیجریه را کنترل کند و به گونه‌ای بازی را پیش ببرد که دلخواه اوست. تساوی برابر عقاب‌ها برای ایران ارزشی معادل یک برد داشت. کسب یک امتیاز از نیجریه آن هم در بازی نخست ارزشی فراتر از یک امتیاز داشت و امیدهای ما را برای صعود از این گروه زنده کرد؛ اتفاقی که آن را باید به پای کارلوس کرش و انگاره‌های کارآمدش نوشت.

وقتی به آمار نگاه می‌کنیم، ایران در 63 درصد بازی‌هایش در مرحله مقدماتی دروازه خود را بسته نگه داشته و توانسته سومین خط دفاعی خوب را بین 32 تیم داشته باشد و در اولین بازی جام ‌جهانی هم گل نخورد، در حالی که خیلی از تیم‌ها در بسته نگه‌داشتن دروازه‌ خود ناموفق و پراشتباه بودند؛ بویژه تیم‌هایی در سطح ایران. پس هرچند تیم کرش جذاب نیست و به فوتبال نچسب متهم شود، شاید فوتبالی که او ارائه می‌دهد با روحیه احساسی و منطق‌گریز ما میانه‌ای نداشته باشد، اما او منطق را بر احساس ترجیح می‌دهد و تعاریفش از موفقیت با رویاپردازی‌های ما تفاوت کیلومتری دارد. شاید او با این نظم و این ساختار دفاعی خوبش بتواند تاریخ‌ساز شود.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
یقینا «خیر» است

یقینا «خیر» است

نشست خبری آقای رئیسی به عنوان رئیس‌ جمهور منتخب در فاصله کوتاه بعد از پیروزی در رقابت‌ های انتخاباتی آن هم با حضور تعداد زیادی از خبرنگاران داخلی و خارجی که به طور معمول سوالات چالش‌ برانگیز در حوزه‌های بین‌المللی و موضوعات مرتبط با سیاست داخلی ایران را مطرح می‌کنند، در نوع خود حاکی از شجاعت بالای اوست.

همان امام رضایی که داشتم، دارم

همان امام رضایی که داشتم، دارم

بارها وقتی پسرم یا دخترم در حیاط و روی مرمرهای خنک و تمیز صحن‌تان بدو بدو می‌کردند، همان‌طور که یک چشمم به گنبد شما بود و یک چشمم به بچه‌ها که گم نشوند و سکندری نخورند و نیفتند، به این فکر می‌کردم یعنی همین‌ قدری که مشهد رفتن کودکی‌های ما کیف می‌داد، مشهد رفتن اینها هم کیف می‌دهد؟ همان‌قدر به ما که خوش می‌گذشت به اینها هم خوش می‌گذرد یا نه؟

توسعه تجارت از طریق دیپلماسی اقتصادی

توسعه تجارت از طریق دیپلماسی اقتصادی

دولت یازدهم و دوازدهم تمام تمرکز خود را روی حوزه خارجی، دیپلماسی سیاسی و پیش‌بردن قرارداد برجام گذاشت که این امر نیز صرفا وعده‌ای بیش نبود، به‌طوری‌که در هشت سال گذشته شاهد آن بودیم که در وضعیت اقتصادی کشور، وضعیت اشتغال و معیشت مردم گشایشی به‌وجود نیامد و حتی سفره مردم نیز کوچک‌تر شد و در کنار کاهش ارزش پول ملی اغلب خانوارها قدرت خرید خود را از دست دادند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر