ایران بُرد

دکتر حسن روحانی در عکسی که در صفحات اجتماعی منتشر شده است، در حال تماشای بازی فوتبال دیده می‌شود. عکس‌های دیگری هم هست. تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در یکی از سخت‌ترین ماموریت‌های خود، در حاشیه مذاکرات، به تماشای بازی تیم ملی ایران و نیجریه نشست. این همان جادوی فوتبال است. جادویی که همه قلب‌ها را به هم نزدیک می‌کند و همه را به یک آرزوی مشترک که همان موفقیت و سربلندی ایران بزرگ است، می‌رساند.

تیم ملی ایران در اولین گام و در اولین بازی توانست همه را امیدوار کند. قبل از بازی موجی از نا امیدی در لایه‌های پنهان جامعه مشاهده می‌شد. همه تصورشان این بود که تیم ما با یک شکست سنگین از اولین بازی، باز می‌گردد، اما آنچه رخ داد، چیزی کاملا متفاوت بود. درست است. مسابقه را نبردیم، اما بازیکنان برای حفظ منافع ایران و غرور ملی، نهایت سعی و تلاش را کردند و نتیجه‌اش این که ما امروز حس و حال خوبی داریم و می‌توانیم خود را برنده حس کنیم. گاهی بردن همه چیز نیست. گاهی تلاش برای بردن هم نوعی پیروزی محسوب می‌شود. فوتبال ایران، روز بزرگی را پشت سر گذاشت. در هیچ یک از جام‌های جهانی گذشته که حضور داشتیم شروع خوبی نداشتیم. ما برای اولین بار جام را با امتیاز شروع کردیم، برای اولین بار بود که توانستیم با یک راهبرد درست و تکیه بر اصولی که پیش از بازی برای خود طراحی کرده بودیم، به هدف از پیش طراحی شده برسیم. این مساله است در بازی مقابل نیجریه ارزش داشت.

تیم ملی در بازی با نیجریه، تک‌ستاره نداشت. این تیم حتی یک بازیکن نداشت که بخواهد خارج از چارچوب تیمی بازی کند و به اصطلاح ساز تکی بنوازد؛ تیم ایران خود ستاره بود؛ گروهی متمرکز و متحد که هرکس کار خودش را بخوبی می‌دانست و به آن عمل می‌کرد. در این بازی هرگاه بازیکنی توپ را از دست می‌داد بقیه بلافاصله او را پوشش می‌دادند و تمام نقشه‌های حریف را نقش بر آب می‌کردند. این یکی بودن، از مهم‌ترین عوامل است می‌تواند و همیشه برای ما درس باشد.

تیم ملی، حریف خود را می‌شناخت. می‌دانست نقطه‌های برتری نیجریه چیست و از چه راه‌هایی می‌خواهد به تیم ملی ایران ضربه بزند و با آگاهی کامل از برنامه‌های حریف به میدان رفت. ما در این بازی نشان دادیم آگاهی از آن چه حریف می‌خواهد و می‌کند، چگونه می‌تواند به ما کمک کند تا بتوانیم حرکات حریف را خنثی کنیم و با پیش‌بینی برنامه‌های آنها به موفقیتی که می‌خواهیم برسیم.

تساوی مقابل نیجریه در تاریخ ایران ماندگار می‌شود. در این بازی خوب دفاع کردیم و با ایستادگی و پایداری مقابل دروازه خودی تمام پیش‌بینی‌های قبل از بازی را نقش برآب کردیم. نشان دادیم به هیچ‌وجه حریفی دست و پا بسته و از پیش باخته نیستیم. می‌خواهیم ثابت کنیم که می‌توانیم مقابل یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های فوتبال آفریقا بایستیم، ایستادیم و موفق هم شدیم. آن شب، یک ایران با تیم ملی ایران بود. فرقی نداشت چه کسی چگونه فکر می‌کند. همه با تیم ملی و برای موفقیت همراه او بودند. ایران آن شب، تنها 11 ستاره نداشت. ایران پر از ستاره بود. همه آنها که دلشان برای ایران می‌تپید، آن روز، برنده بودند؛ حتی حالا که مساوی کرده‌ایم.