طرح بزرگ قرآنی 1448

پرسش پیامکی:

مهم‌ترین پیام آیه 47 سوره ابراهیم چیست؟

1 ـ خداوند از ستمگران انتقام می‌گیرد.

2 ـ خداوند پیامبرانش را برای هدایت بشر فرستاده است.

3 ـ خداوند متعال پیامبرانش را رها نمی‌کند.

باور به انتقام خدا از ظالمان

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِیُزُ ذُو انِتقَامٍ

پس گمان مبر که خدا وعده‌ای را که به پیامبرانش داده، تخلّف کند! چرا که خداوند قادر و انتقام‌گیرنده است. (ابراهیم، 47)

توضیح: در کنار مطالبی که درباره رحمت خداوند و مهر او به بندگان گفته شد، از این نکته نیز نباید غافل شد که خداوند هیچ‌گاه از اعمال زشت کافران غافل نشده و آنان را مشمول عذابی به مراتب دردناک‌تر از بلایای دنیایی می‌گرداند، این نکته اگرچه بظاهر مطلبی ساده و ابتدایی به نظر می‌رسد، ولی هم در دل مومنان ایجاد امید و انگیزه می‌کند و هم پاسخگوی بسیاری از شبهات پیرامون تحقق عدل الهی در جهان است؛ یعنی به همگان تاکید می‌کند که عدالت پروردگار در این دنیا و جهان آخرت به صورت کامل تحقق می‌یابد و این چنین نیست که کافران از زندگی بهتر و نعمت خوشتر بهره ببرند، ولی مومنان در سختی و رنج باشند.

باور به انتقام گرفتن خدا از ظالمان، زمانی اهمیت دوچندان می‌یابد که بدانیم بسیاری از انتقام‌های خداوند جنبه اجتماعی دارد؛ یعنی به نابودی کلی یا سلب نعمت از تمام اجتماع می‌انجامد. سراسر قرآن پر از حکایت سرگذشت اقوام و اشخاصی است که از فرمان خدا سرپیچی کرده و به عذاب نابودکننده او گرفتار شدند.

بنابراین باید پذیرفت و باور کرد که خداوند عهده‌دار حفظ دین خود بوده و نسبت به نافرمانی متکبران و سرکشان بی‌تفاوت نخواهد بود.

آیات متناسب: ابراهیم، 42 / زخرف، 41 / بروج، 12.

حدیث: امام صادق(ع): «به خداوند امیدوار باش، امیدی که تو را بر انجام معصیتش جرات نبخشد و از خداوند بیم داشته باش، بیمی که تو را از رحمتش ناامید نگرداند.» وسایل‌الشیعه: ج 15 ص 218

از خدنگ انتقام آه مظلومان بترس

ای ستمگر تکیه بر زور کمان خود مکن