در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
جعبه سیاه یا ضبطکننده اطلاعات پرواز، دستگاهی الکترونیکی است که اطلاعات پرواز را ضبط میکند تا در صورت رخداد ناگواری مانند سقوط، راهگشا شوند. عموما هر هواپیما به دو نوع ضبطکننده اطلاعات پرواز یا همان جعبه سیاه مجهز است. دستگاه اول که نگارنده اطلاعات پرواز است، دستورالعملهای ارسالی به سیستمهای الکترونیک هواپیما را ثبت میکند و دومی، موسوم به نگارنده صدای کابین خلبان، گفتوگوها، ارتباطات رادیویی و صداهای دیگر کابین خلبان را ضبط میکند. بعضا هر دو نگارنده در یک واحد قرار دارند.
جعبههای سیاه که در حقیقت نارنجی روشن هستند، طوری طراحی شدهاند که در برابر فشار و حرارت بالا مقاوم باشند و در اصل در دم هواپیما قرار دارند که احتمال صدمه مستقیم به آنها را به حداقل میرساند.
سرنخهای منتهی به هواپیمای مفقود
نگارندهها قادر هستند سرنخهای خوبی را به راز مفقودی هواپیمای پرواز 370، که حدود دو ماه پیش با 239 مسافر، از مبدا کوالالامپور به مقصد بایژینگ در حرکت بود، به دست دهد. جعبه سیاه قادر است پیش از اتمام باتری، تا 30 روز از عمق 20 هزار فوتی (6000 متری) سیگنالهای ردیابی زیرآبی یا پینگ از خود منتشر کند؛ 30 روزی که حالا دیگر تمام شده و همه امیدها برای پیدا کردن این جعبه رازگشا از بین رفته است.
اما پینگهای دریافتی همیشه از جعبه سیاه نیستند. موجودات دریایی مانند نهنگها و صدای کشتیها نیز ممکن است به برداشت غلط مبنیبر دریافت پیام منجر شود. در ماجرای هواپیمای مالزیایی یک کشتی انگلیسی موسوم به اچ.ام.اس اکو سیگنالهایی شبیه سیگنالهای جعبه سیاه دریافت کرده بود که گویا اشتباه خوانده شده بودند.
فرستنده پینگ جعبه سیاه فقط چند مایل برد دارد. خود جعبه سیاه هم اندازهای کوچک دارد و از آنجایی که در آب شناور نمیشود، پیدا کردنش کار خیلی سختی خواهد بود.
نگارنده صدای پرواز فقط دو ساعت آخر پرواز را ضبط میکند و پیدا کردن نگارنده اطلاعات پرواز از آنجایی که قادر به بازسازی مسیر پرواز است رازهای فراوانی را برای محققان آشکار خواهد کرد.
منبع: livescience
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: