ترینیداد و توباگو که پیش از بازی با ایران با تیم ملی آرژانتین بازی کرد و تن به شکست 3 بر صفر داد، ماکتی است از تیم نیجریه و البته نه به قدرت جنگندگی و سرعت بالای قهرمان آفریقا که حتی آرژانتین نیز با حساب و کتاب به مصاف این تیم میرود، چه برسد به تیم ایران که فعلا تمام فکر و ذهن خود را معطوف به این بازی در روز بیست و ششم خرداد ماه کرده است. کارلوس کرش که از مدتها قبل روی این بازی حساب ویژهای گشوده است، در تازهترین اظهار نظر خود درباره این بازی با اعتماد به نفسی بالا صحبت کرده است و اینکه بدون توجه به قدرت حریف، میخواهد روی تواناییهای بازیکنان تیمش برای این بازی سرنوشتساز حساب کند. بدیهی است هیچکس روی کاغذ شانسی را برای تیم ایران در مصاف با برزیل قائلنیست و همین مساله میتواند فاکتوری قابل توجه برای ملیپوشان فوتبال ایران باشد بویژه که معمولا بازیکنان ایرانی در شرایط سخت و بازی با تیمهای سرشناس همواره فراتر از انتظار ظاهر شدهاند تا این بار نیز با رویکردی خاص خود را برای دیدار با نیجریه آماده کنیم. در حقیقت بازی با نیجریه خاطره بازی با یوگسلاوی در جام جهانی 1998 فرانسه را برایمان زنده میکند، با این تفاوت که امسال برخلاف 16 سال قبل، زیر پای مربی خارجی تیم خالی نشده تا با حضور کرش با اعتماد به نفس بیشتری برای این مسابقه سرنوشتساز دورخیز کنیم. آنچه مسلم است یکنتیجه مساوی در برابر نیجریه نیز به مثابه پیروزی در دیدار نخست ما در جام جهانی به حساب میآید و کرش با چنین رویکردی میخواهد عناصری را در بازی اول مورد استفاده قرار دهد که هم دونده باشند و هم به لحاظ قدرت و استقامت در مصاف با بازیکنان دونده و انرژیک نیجریه کم نیاورند. بهطور طبیعی کرش شیوه آرایش بازیکنان تیم ملی در برابر نیجریه را بارها در تمرینات مرور کرده است تا روی این اصل نیز تاکید کند که 11 بازیکن مورد نظرش را برای این بازی انتخاب کرده است. هر چند صحبت کردن درباره این بازی فعلا زود است، اما بیتردید برای بازی با نیجریه کرش روی سرعت و هوش بازیکنانی چون اشکان دژاگه و رضا قوچاننژاد حساب ویژهای را خواهد گشود. به هر حال فردا و در مصاف با ترینیداد و توباگو، عیار تازهای از توان تیم ملی فوتبال بهدست میآید.
حجتاله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم